Skip to content

«Παραπονεμένα λόγια, έχουν τα τραγούδια μας.» Ναι, αλλά κανεί πκιόν!

Ιουλίου 15, 2015

Ήμουν πολύ θυμωμένος πριν ακριβώς τρία χρόνια.

Στροβολιώτης

Σχεδόν δέκα μέρες μακριά από τον ρότσον.  Σχεδόν συνειδητά μακριά από ενημέρωση, μακριά από φίλους που θα μπορούσαν να μου πουν το κάτι τις διαφορετικό και σημαντικό. Το γέρημο το wi-fi όμως, σε κυνηγά όλο και πιο απειλητικά. Πήρα λοιπόν τη δόση μου, λίγο από τις εφημερίδες, λίγο από τις ενημερώσεις στο ΦΒ.

Μόνο λίγο όμως.

Γαμώ το, πως ζούμε έτσι;

Είχαμε πριν ένα χρόνο τη μεγαλύτερη σύγχρονη μας τραγωδία. Μια τραγωδία που δρομολογήθηκε από ένα ελλειμματικό, πλαδαρό, κακομαθημένο κράτος, την απέραντη ανεπάρκεια και ανικανότητα ενός ανθρώπου, μαζί με την πλήρη του αδυναμία να ξεχωρίσει τη θεωρία από την πράξη.

Μια τραγωδία τέτοιου μεγέθους που θα έπρεπε να μας ένωνε, που ίσως να ένωνε άλλους, χωρίς πως και γιατί. Μια τραγωδία που θα μας έκανε μια γροθιά να κτίσουμε την επόμενη μέρα. Και ερχόμαστε ένα χρόνο αργότερα, με την ανικανότητα και την ανεπάρκεια να είναι μεν ακόμα δεσπότες, με την…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 397 επιπλέον λέξεις

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: