Skip to content

Η ευτυχία του να ζεις σε μια κανονική χώρα.

Ιουλίου 29, 2015

Δεν είναι η πρώτη φορά που το επισημαίνω, αλλά είναι πάντα χρήσιμη η υπενθύμιση: η συντριπτική πλειοψηφία των Κυπραίων, γεννηθήκαμε ή/και ζήσαμε σε μια μη-κανονική χώρα. Όσο και αν η επίσημη μας θέση, ή αν θέλετε η επίσημη μας προπαγάνδα λέει πως λίγο πολύ όλα ήταν καλά μέχρι εκείνο το ζεστό καλοκαίρι του 1974, η αλήθεια είναι πως η Κυπριακή Δημοκρατία όπως συμφωνήθηκε και υπογράφτηκε το 1959, δεν κατάφερε να επιβιώσει πάνω από 3 χρόνια. Από τότε, ζούμε σε μια λειψή χώρα, ζούμε σε μια συνταγματικά ατελή χώρα.

Πέραν του μισού αιώνα «κανονικότητας» κάνει πάρα πολλούς να ξεχνούν τα θεμελιώδη, κάνει πάρα πολλούς να «ξεχνούν» τις πραγματικότητες, παρά τα περί του αντιθέτου συνθήματα. Από την άλλη, πάνω σε αυτή την «κανονικότητα» του λειψού αλλά πάντως αμιγώς ελληνοκυπριακού κράτους οικοδομήθηκαν και έκαναν καριέρα ένα σωρό πολιτικοί  σχηματισμοί . Και φυσικά, πολλοί πολιτικοί δεν έχουν απολύτως κανένα λόγο ύπαρξης χωρίς αυτή την «κανονικότητα» του λειψού κράτους, του λειψού και βιασμένου από τον κατακτητή κράτους, το οποίο με την εξυπνάδα και ενίοτε την πονηράδα μας επιβίωσε, μπήκε δι’ όλων των εδαφών του στην ΕΕ, αφήνοντας ένα μικρό ζητηματάκι, την αναστολή δηλαδή της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού κεκτημένου στον βορρά, μέχρι τη λύση.

Αν σας αποκαλύψω πως πολλοί από τους προαναφερθέντες πολιτικούς προτιμούν με τα χίλια την «κανονικότητα» που έχουμε σήμερα, παρά την μετάβαση σε ένα καθεστώς λύσης, θα κομίζω και πάλι γλαύκα εις Αθήνας, σωστά;

Και αν σας πω ότι πολλοί από αυτούς τρέμουν και απεύχονται τη λύση, δε θα σας εκπλήξω έτσι;  Γιατί η αλήθεια είναι πως στη μετά τη λύση εποχή, πολλοί από αυτούς – ένθεν και ένθεν του οδοφράγματος- δεν θα έχουν ούτε ρόλο, ούτε δουλειά να κάνουν, συνεπώς γιατί να επιταχύνουν την εξαφάνιση τους;

Ένα κανονικό φεγγάρι στην Αμμόχωστο ψες (Φωτογραφία: Ζωή Λόρδος)

Ένα κανονικό φεγγάρι στην Αμμόχωστο ψες (Φωτογραφία: Ζωή Λόρδος)

Όλα αυτά γίνονται πολύ επίκαιρα στις μέρες που ζούμε αφού φαίνεται πως η διαπραγμάτευση μεταξύ Αναστασιάδη και Ακιντζί   πηγαίνει  καλά. Και δε φτάνει μόνο η διαπραγμάτευση , αλλά έχουμε και αυτές τις προβληματικές «κοινωνικές» συνάξεις . Έχουμε τον Ακιντζί να επισκέπτεται με πλήρη επισημότητα τη Λεμεσό για να παρακολουθήσει θέατρο, είχαμε ψες μια ανάλογη εκδήλωση στην ίδια την Αμμόχωστο, όπου ο Αναστασιάδης τόλμησε να παραστεί και να ακούσει μαζί με τον τουρκοκύπριο ηγέτη, μουσικές που δεν είναι προφανώς του γούστου του – και αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντική τη στιγμή.

Έβλεπα στην τηλεόραση τα στιγμιότυπα και λυπήθηκα  που δεν ήμουν εκεί. Από την άλλη, ένοιωσα μια όμορφη ανακούφιση, λέγοντας πως ναι ρε, είναι δυνατόν να ζήσουμε σε μια κανονική χώρα, ναι είναι δυνατόν να γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις οπουδήποτε στο νησί, ναι είναι δυνατόν οι ηγέτες μας να συναντώνται, να παρακολουθούν θέατρο και μουσική, να πίνουν ζιβανία και καφέ και να μην κουνιέται φύλλο.

Ωραία, είναι λίγο πρώιμα όλα αυτά αλλά δε νομίζω να είχαμε ποτέ φτάσει ξανά σε ανάλογο σημείο. Είναι σαφές πως υπάρχει μια άτυπη αλλά σοβαρή δέσμευση μεταξύ προέδρου, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να στηρίξουν τη διαδικασία και να την φέρουν ενώπιων των πολιτών με θετικό πρόσημο.  Ο Ακιντζί πείθει για τις προθέσεις του ακόμη και ανθρώπους εντός των λυσοφοβικών κομμάτων που φαίνονται τουλάχιστον διχασμένα, η Τουρκία αντιμετωπίζει μεν πολλά και σοβαρά εσωτερικά ζητήματα, ουσιαστικά δεν έχει νομιμοποιημένη κυβέρνηση, εμπλέκεται σε δύο πολεμικές περιπέτειες και όμως στέλνει θετικά μηνύματα.

Πίσω στην άτυπη συμμαχία ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ, που δεν είναι τόσο απλή. Εντός του ΔΗΣΥ υπάρχουν και οι ακραίοι και αντιδραστικοί κύκλοι, κάποιοι κρύβονται, κάποιοι (ες), όχι τόσο, συνεπώς οι ισορροπίες που καλείται να κρατήσει ο Αβέρωφ είναι λεπτές.

Κατ αναλογία έχει και ο Άντρος δυσκολίες. Πρέπει από τη μια να διατηρεί την ξύλινη επικριτική για την κυβέρνηση γλώσσα στα οικονομικά, παρά το γεγονός πως αποδείχτηκε έμπρακτα πως τα Βαρουφάκεια και Λαπαβίτσια οικονομικά οδηγούν στην καταστροφή, από την άλλη πρέπει να  στηρίζει τον Αναστασιάδη στο Κυπριακό.

Τέλος, έχουμε και την κοινωνία των πολιτών. Έχουμε ήδη γίνει μάρτυρες οργανωμένων προσπαθειών για να στηριχτεί η διαπραγμάτευση και ευελπιστώ πως χωρίς ακρότητες και χωρίς μικρότητες οι θετικές δυνάμεις  της βάσης θα στηρίξουν την ηγεσία και θα καταλήξουμε σε θετικό αποτέλεσμα.

Που θα δυναμιτίσει και θα ανατρέψει όλη τη μέχρι τώρα ζωή μας.

 

Θα αφαιρέσει τα εισαγωγικά από την κανονικότητα.

 

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: