Skip to content

Μια κουλτούρα για το parking…

Αύγουστος 4, 2015

Βρέθηκα το απόγευμα σε μια σύναξη επιχειρηματικού συνδέσμου, στον οποίο ανήκω.  Για μια πολύ σύντομη στιγμή σκέφτηκα να περπατήσω τα πολύ σύντομα 10-15 λεπτά που απείχε ο χώρος της συνάντησης από το γραφείο μου.

Εγκατέλειψα νωρίς τη σκέψη, άνκαι υπό κανονικές συνθήκες, και πιο ήπιες θερμοκρασίες, πηγαίνω με τα πόδια σε οποιοδήποτε χώρο χρειάζεται να  πάω, σε μια ακτίνα 20-30 λεπτών από το γραφείο μου (και έχω και μεγάλο βηματισμό).

Στάθμευσα σε ένα παράδρομο, όπου υπέθετα πως θα έβρισκα χώρο στάθμευσης σε παρκόμετρο. Και πράγματι βρήκα, μάζεψα με προσοχή τα μικρά νομίσματα που είχα στο αυτοκίνητο, βγήκα έξω και άρχισα να τα τοποθετώ στον κερματοδέκτη που ηταν μηδενισμένος. Δεν δέχτηκε τα μικρά νομίσματα ή μάλλον μου τα έφαε, έβαλα και πιο μεγάλα, μου τα έφαε και εκείνα, τελικά πλήρωσα για δυο ώρες, και η ένδειξη παρέμεινε στο μηδέν.

Η μηχανή μου έφαεν 2 ευρώ γιατί ήμουν αρκετά παλαβός να την «δοκιμάζω» μπας και δε δεχόταν τα μικρά νομίσματα…

Εγκατέλειψα την προσπάθεια δυσφορώντας, και περπάτησα προς το χώρο της συνάντησης, αναδεύοντας στο μυαλό μου τα διάφορα σενάρια που θα εφάρμοζα στην περίπτωση που με έγραφαν οι τροχονόμοι. Ήδη, είχα συγκρατήσει τον αριθμό του παρκόμετρου, την ώρα, και βεβαίως το όνομα της οδού.

Τα 2-3 λεπτά που χρειάστηκε να περπατήσω με θύμωσαν. Οι δρόμοι που βρίσκονταν οριακά πιο κοντά στο χώρο της συνάντησης ήταν ήδη ξεχειλισμένοι από οχήματα. Πάνω και κάτω από τα πεζοδρόμια, πάνω σε μονή και διπλή κίτρινη γραμμή, μπροστά από μπάρρες και υπόγεια, διπλή και τριπλή στάθμευση.

Κοίταξε ρε τους έξυπνους, λέω!  Ενώ εγώ έφαα την ώρα μου να συζητώ με ένα χαλασμένο παρκόμετρο!

Ανεβαίνοντας πάνω στο κτίριο, θυμήθηκα εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που πάω ποδηλασία. Και που περνώ από τις εκκλησίες την ίδια ώρα που οι ευσεβείς πιστοί προσεύχονται εντός και κάνουν καλές σκέψεις για όλους εμάς τους αμαρτωλούς και άθεους.

Το θέμα, είναι πως και οι πιστοί, συμπεριφέρονται με τον ίδιο ακριβως τρόπο όπως οι επιχειρηματίες.  Γεμίζουν κάθε θεμιτό και αθέμιτο σημείο γύρω από τις εκκλησίες  με τα οχήματα τους, μπας και περπατήσουν τρία λεπτά και λασπώσουν τον χειμώνα τα λουστρίνια.

Και λέω, θα τους εκθέσω ρε, όλους!

Και μετά σκέφτηκα, δεν είναι πιθανό να σου αρχίσουν πάλι, πως *και*  οι επιχειρηματίες *και* οι πιστοί είναι μέρος του βαθέως κράτους της δεξιάς, και άρα, τι περίμενες;

Κανένας σεβασμός στους νόμους, καμιά ευαισθησία για τον πεζό ή τον ποδηλάτη που τούτα τα πλάσματα.

Ούλλλοι οι – δεξιοί – σσιύλλοι,  μια γενιά δηλαδή. Κάτι σαν αυτοπυροβολισμός θα ήταν τελικά.

Και σκέφτηκα πως θα το γράψω anyway, αλλά την άλλη φορά που θα έχει γενική συνέλευση η ΠΕΟ, θα περάσω από τα γραφεία τους, να δω πως τη βγάζουν εκείνοι.

Α, και δε χρειάστηκε να εφαρμόσω σενάρια υπεράσπισης για το χαλασμένο παρκόμετρο. Δεν  με έγραψαν.

Μένει μόνο να διεκδικήσω τα δυο ευρώ που μου έφαεν η μηχανή.

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: