Skip to content

Ντόναλντ Τραμπ, Αλέξης Τσίπρας και Ρόμπερτ Μενέντεζ

Αύγουστος 23, 2015

Έψαχνα λίγο να διαβάσω για αυτό τον καουμπόι τον Ντόναλντ Τραμπ που φαίνεται είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος των ρεπουμπλικάνων για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Ρατσιστής, σεξιστής, αλλά κυρίως παραμυθάς, δημαγωγός, λαϊκιστής, α, λέω είναι ο Τσίπρας της άκρας δεξιάς για μια μεγάλη χώρα, την Αμερική. Αν καταφέρει να εκλεγεί, το πρόβλημα δε θα το έχουν μόνο οι Αμερικάνοι όμως, θα την πάθει όλος ο πλανήτης. Ακόμη και να μην είναι εκείνος η τελική επιλογή του κόμματος του  όμως, ο έντονος και ακραίος  του λόγος φαίνεται πως ήδη επηρεάζει και τους άλλους υποψηφίους  και κατά κάποιο τρόπο «νομιμοποιεί» τον εξτρεμισμό. Ήδη χρησιμοποιείται ο «Τραμπισμός» ως φράση πολιτικής περιγραφής.

Δυστυχώς τα συνθήματα  πέφτουν συνήθως σε πιο εύφορο έδαφος από τον νούσιμο λόγο.

Άστε που η επικρατέστερη υποψηφία των Δημοκρατικών Χίλαρι Κλίντον, αντιμετωπίζει τα δικά της προβλήματα με κάτι ανόητα παλιά emails και νοιώθει  πως το σίγουρο προβάδισμά που είχε  έναντι των ρεπουμπλικάνων να μειώνεται δραματικά.

Υπάρχει χρόνος, αλλά οι Αμερικάνοι πολλές φορές με τις επιλογές τους δημιούργησαν προβλήματα σε όλους τους άλλους γήινους – ελπίζω να μην έχουμε ένα «επεισόδιο Τσίπρα» σε τέτοιο διεθνές επίπεδο….

Η ειρωνεία είναι πως σε αυτή την αναμέτρηση ο τρίτος πολιτικός με το επίθετο Μπους που δοκιμάζει να  κερδίσει το μέγιστο πολιτειακό αξίωμα, θεωρείται από τους πιο «ανοιχτόμυαλους» των ρεπουμπλικάνων…

Ο Ντόναλντ μετά συζύγου

Ο Ντόναλντ μετά συζύγου

Ας πάμε και στην άλλη πλευρά, στους δημοκρατικούς όμως.

Μελετώντας  τις τρέχουσες εξελίξεις στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή  διάβασα και για το θέμα της ιστορικής συμφωνίας με το Ιράν. Και εκεί βρήκα ένα παλιό γνώριμο της Κύπρου, τον αγαπημένο Γερουσιαστή του Ζουπανιώτη της Καθημερινής, Ρόμπερτ Μενέντεζ.

Ο κύριος Μενέντεζ λοιπόν, ο οποίος κατά καιρούς  έχει προβεί σε δηλώσει για το κυπριακό πολύ πιο έντονες  και από δικούς μας λυσοφοβικούς έχει ταχθεί σαφώς εναντίον της συμφωνίας με το Ιράν κάτι που τον οδηγεί σε ευθεία σύγκρουση με τον πρόεδρο Ομπάμα. Θυμίζω πως ο πρόεδρος Ομπάμα, ο υπουργός εξωτερικών Κέρρυ αλλά και πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εργάστηκαν πολύ σκληρά για την επίτευξη αυτής της συμφωνίας η οποία υποστηρίζεται από το σύνολο των κρατών του κόσμου, εκτός από ένα: το Ισραήλ.  Κάποιοι λένε πως οι εργώδεις προσπάθειες για συνομολόγηση συμφωνίας έγιναν όχι τόσο γιατί υπήρχε ρεαλιστική πιθανότητα να φτιάξει το Ιράν πυρηνικά όπλα και να τα χρησιμοποιήσει, αλλά γιατί με αυτό το ενδεχόμενο ήταν δυνατό το Ισραήλ να κάνει το πρώτο κτύπημα με τα δικά του συμβατικά και μη όπλα, με αποτέλεσμα  την είσοδο της ευρύτερης περιοχής για άλλη μια φορά σε αχαρτογράφητα ύδατα.  Ο γερουσιαστής Μενέντεζ λοιπόν, προτιμά να ταχθεί υπέρ των ισραηλινών συμφερόντων αντί να ακούσει τι του λέει ο δικός του πρόεδρος: πως τυχόν μη επικύρωση της συμφωνίας με το Ιράν θα οδηγήσει σε νέο πόλεμο.

Δε φτάνει αυτό όμως, ο κύριος Μενέντεζ έχει κουβανική καταγωγή και έχει προφανώς ιδιαίτερο και δικαιολογημένο ενδιαφέρον και για τις εξελίξεις με τη χώρα εκείνη. Χωρίς δυσκολία λοιπόν, βρίσκει κάποιος πως ο κύριος αυτός ηταν εναντίον και εκείνης  της συμφωνίας  για την αναθέρμανση των σχέσεων ΗΠΑ – Κούβας μετά από πολλές δεκαετίες παράλογου εμπάργκο – άλλη μια εξαιρετική κίνηση του προέδρου Ομπάμα.

Ο φίλος μας.

Ο φίλος μας.

Η απλοϊκή ανάλυση θα έλεγε πως στο Κυπριακό ο εχθρός του εχθρού μου είναι δικός μου φίλος και άρα αν κρίνουμε πως ο γερουσιαστής Μενέντεζ βοηθά την κυπριακή υπόθεση, πρέπει να παραβλέψουμε τα λοιπά προφανώς πολύ συντηρητικά αν όχι αντιδραστικά του αϊπια.

Η δική μου ανάλυση όμως , λέει πως πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν τη δική τους ατζέντα έστω και αν κρίνονται ως «δικοί» μας είτε από εφημερίδες είτε από τους αποδήμους μας.  Η δική μου ανάλυση είναι πως πραγματικοί φίλοι  μας αυτή την περίοδο είναι όσοι στηρίζουν και ενισχύουν το διάλογο Αναστασιάδη – Ακιντζί  με στόχο μια σύντομη λύση και τον τερματισμό της πολιτικής δεκαετιών που στόχευε στον επιμερισμό ευθυνών και αδίκων από τη μια πλευρά στην άλλη.

Τα συνθήματα, οι συστηματικές επικλήσεις λόγων αρχής και δικαίου, ειλικρινά μου προκαλούν μέγιστη βαρεμάρα και είναι μια παντελώς μη παραγωγική διαδικασία.  Αυτό δεν το λέω εγώ. Το λένε τα αποτελέσματα.

Advertisements
2 Σχόλια leave one →
  1. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 23, 2015 19:58

    George Philis Για τον Μενέντεζ γνωρίζω αρκετά και έζησα στην Αμερική πολλά χρόνια γνωρίζοντας ανθρώπους μέσα στους κύκλους του και ξέρω τις κινήσεις τους. Δεν έχει σχέση αν έχει κουβανική καταγωγή… έχει όμως σχέση το ότι ανήκει στους κύκλους κουβανο-αμερικανών που στηρίζουν ακόμα το εμπάργκο… άτομα των οποίων τα άκρα έφτασαν… στα άκρα… να βάζουν ακόμα και βόμβες σε αεροπλάνα και να τραβούν τον μικρό Elian από τα χέρια… και βεβαίως, ανήκει στους κύκλους που δεν θέλουν λύση στο κυπριακό. Το λέω υπεύθυνα και επώνυμα – δεν θέλουν. Συμπεριφέρονται ακριβώς όπως τους απορριπτικούς στον τόπο μας, με παρόμοιες κινήσεις, λόγια, επιχειρήματα (βασικά αναποδογυρίζουν αυτά που λέμε ρίχνοντας ψευδοαρχές και ηθικές). Οι ομοσπονδιακοί στήνουν υπόθεση εναντίον του και καλά κάνουν. Να μης σας πω και πόσες κινήσεις από Λευκωσία (πρόσφατες, σχετκά) ήταν απλά για να ικανοποιήσουν κάποιους κύκλους εκεί, οι οποίοι εννοείται τυγχάνουν επεξεργασίας από τα ελληνικά λόμπυ. Μεγάλα μπερδέματα… καλύτερα να τα αφήσω έτσι 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: