Skip to content

Μητρογονία

Οκτώβριος 14, 2015

Καλά να πάθουμε. Η σχετική απόφαση του Ευρωπαικού δικαστηρίου και οι πιθανές συνέπειες είναι αποτέλεσμα μιας εκ πρώτης όψεως ανεύθυνης αλλά ας πούμε καλόπιστης και «φυσιολογικής» επιλογής που έκανε η κυβέρνηση μας το 1974.

Με την πάροδο των χρόνων όμως, το ζήτημα έγινε πολύπλοκο, αφού είχε μετρήσιμη χρηματική αξία την οποία δεν υπήρχε λόγος να αγνοήσει κάποιος. Ήταν όμως και πολιτικά ζουμερό θέμα, αφού κάποιοι πολιτικοί έλεγαν πως, «γιατί να μην τους  κάνουμε όλους πρόσφυγες» – που θα είναι η φυσιολογική συνέπεια ώσπου συνεχίζει να υπάρχει μηχανισμός παραγωγής νέων προσφύγων; «Δεν είμαστε όλοι θύματα – πρόσφυγες της εισβολής;» Ήταν και οι πατριωτικές εξάρσεις των μανάδων, που αντί να περιοριστούν στην δεδομένη κοινωνική αδικία και να απαιτήσουν ισότητα αλλά κυρίως εξορθολογισμό, προτιμούσαν να μένουν στην συνθηματολογία.

Ήταν και καιροί παχιών αγελάδων και οι αντιστάσεις μικρές…

Έχω αρθρογραφήσει επανειλημμένα για το θέμα:

 

Περί προσφύγων – από πατέρα, από μητέρα, από παντού! 19/5/2009

 

Ο παραλογισμός του εκ μητρογονίας ζητήματος. 22/4/ 2010

 

Εκ μητρογονίας: για τ’ όνομα του Θεού, ξανασκεφτείτε το!(*) 16/5/2010

 

Εκ μητρογονίας παραλογισμός: νέα επεισόδια. 4/2/ 2011

 

Εκ μητρογονίας: ζητούνται πολιτικοί με κότσια. 3/5/ 2011

 

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει τρόπος να κλείσει αυτό το ζήτημα – υπάρχουν πράγματι πολλές και πολύπλοκες παράμετροι.

Η δική μου εισήγηση όμως ειναι απλή: πρόσφυγες ή πιο σωστά, εκτοπισμένοι, είναι μόνο εκείνοι οι Κύπριοι που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από τα σπίτια τους ως αποτέλεσμα πολεμικών επιχειρήσεων, από το 1963 μέχρι το 1975 – και μετά, για τους πρώην εγκλωβισμένους. 

Να περιλάβουμε και τα όλα τα μωρά που γεννήθηκαν ας πούμε 2 χρόνια μετά τον εκτοπισμό.

Όλοι οι άλλοι είναι ισότιμοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας και αν υπάρχουν ανάγκες, το κρατος πρέπει να τους προσέξει όπως όλους τους άλλους πολίτες που έχουν τις ίδιες ανάγκες. 

Δεν είναι όμως εκτοπισμένοι, από μητρογονία πατρογονία ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο.

Ο μηχανισμός παραγωγής προσφύγων πρέπει να τερματιστεί.

Και φυσικά: λύση το συντομότερο.

Advertisements
5 Σχόλια leave one →
  1. Stelios papalangi permalink
    Οκτώβριος 14, 2015 21:51

    παρόλο που συμφωνώ στο οτι αυτοί που έφτιαξαν αυτού τους κανόνες είχαν όντως ψηφοθηρικά κίνητρα δεν παύει να υπάρχει ενα έντονο ταξικό ζήτημα.
    Ενας απο τους βασικούς παράγοντες που εντείνουν τις ανισότητες είναι η κληρονομιά.
    Και το παιδί του πρόσφυγα μειονεκτεί εισάει λόγω της απουσίας δικής του γης. Άσχετο αν ο ίδιος δεν έκτοπιστηκε.
    Δεν ενδιαφέρουν βεβαίως όλους οι ανισότητες… Καθένας σύμφωνα με την ιδεολογία του βάζει άλλες προτεραιότητες

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 15, 2015 20:17

      Ταξικό; Καθαρά κοινωνικό! Ένας εργάτης ή δημόσιος υπάλληλος μπορεί να έχασε μόνο το σπίτι του – όχι τη δουλειά του. Ένας επιχειρηματίας όλη του την περιουσία και μέσα παραγωγής. Ποιος έχασε περισσότερα;

      Μου αρέσει!

  2. Οκτώβριος 15, 2015 10:59

    Reblogged στις Michael Christoforou Trimithiotis Gerolakkos Cyprus.

    Μου αρέσει!

  3. Οκτώβριος 15, 2015 20:35

    Τζιαι ταξικό να το ονομάσεις, σσυφφωνώ με τον Στροβολιώτη. Έσιει πρόσφυγες που αποκτήσαν κληρονομιά τζιαι μή πρόσφυγες που την εχάσαν με την κρίση ή που δεν είχαν ποττέ τους. Μπροστά στο στεγαστικό, ειδικά μετά τη φούσκαν που έκαμεν τες τιμές ανέφικτες για τον κοινόν άθρωπον, όλοι οι μή έχοντες είναι ίσοι τζιαι δεν έχουν καμία τσιάνς να αποκτήσουν σπίτι με 600€ που εν ο μίνιμουμ ή με 1000 που πιάννει ένας νέος επιστήμονας με χρόνια πείραν.

    Χρειάζεται στεγαστική πολιτική για τούτην την γενιάν των μή εχόντων που δεν θα αποκτήσουν σπίτιν ποττέ τους. Αν κάμεις τες στατιστικές με οικονομικά κριτήρια, δεν νομίζω πως θα έβρεις παραπάνω πρόσφυγες που δεν θα αποκτήσουν ποττέ σπίτιν.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. strovoliotis permalink*
    Οκτώβριος 18, 2015 10:54

    http://cyprus-mail.com/2015/10/18/our-view-only-cyprus-could-turn-refugee-status-into-a-hereditary-right/

    Our View: Only Cyprus could turn refugee status into a hereditary right
    OCTOBER 18TH, 2015 COMMENT 3 COMMENTS

    IT WAS no big surprise that someone took the Cyprus Republic to the European Court of Human Rights on the grounds that the law granting refugee status to an individual was discriminatory. Applying to the ECHR has become a popular national sport. Nor was is it surprise the applicant won the case, as the law was blatantly discriminatory in stipulating that only the children of refugee fathers could have refugee status.

    In the patriarchal society of 1974, in which the male was the main breadwinner of the family a refugee mother could not pass on her refugee status to her children, lawmakers had decided. The law may have reflected society’s values of the time but it was also concerned about the practical implications of all displaced persons passing on their right to claim housing assistance and other benefits from the state to their children. The number of people eligible for state assistance would be unmanageable so lawmakers arbitrarily decided that only male refugees bequeathed their status to their offspring.

    A ‘refugee’ ID has always been considered a big thing because it entitled the holder to apply for ‘housing assistance’, often to the tune of tens of thousands of euro, from the state. It also entitled them to medical cover (up to €85,000) as well as low-interest (2% interest) student, business, and housing loans. Refugee mothers had for years been campaigning for these perks for their children and although they had the support of all the political parties, governments refused to change the law, claiming it would turn 80 per cent of the population into refugees and put an additional strain on public funds. The law was eventually amended in 2013.

    This absurd situation, which will ensure there would be twice as many ‘refugees’ now than there were in 1974, is another example of the very little thought that goes into government policy and law-making.

    Only Cyprus could have turned refugee status into a hereditary right passed on from generation to generation, like family heirlooms. The woman who applied to the ECHR was born in 1980, so she could not be recognised as a refugee or a displaced person anywhere in the world other than Cyprus. Never in her life was she forced out of her house or made to flee her town or village so why is she entitled to refugee status?

    Her lawyer, predictably, presented the ECHR decision as a reward for his client who “was prepared to struggle for 13 years until the final vindication.” As part of her vindication the Republic was ordered to pay her €33,000 in compensation including expenses. Currently, there are said to be another 50 similar cases before the ECHR that could cost the state €1.5 million if compensated along the same lines. But that would not be the only money the state would have to spend. The lawyer believes that, after the decision, “the state has an obligation to examine the possibility of compensation to people who would have been eligible if there had been no discriminatory treatment.”

    Absurd laws give rise to absurd situations and a law making refugee status a hereditary right scales new heights of absurdity. By what logic could someone born in 1980 or 1990 be considered a refugee, even if both their parents had been kicked out of their homes in 1974? A rational law, aimed at helping refugees, would have had a 1974 cut-off point; anyone born after this year should not have qualified as a refugee. And if a refugee family received refugee housing or financial assistance to buy/build a house from the state the offspring should have been ineligible for help. How many generations of so called refugees would be entitled to housing assistance, medical cover and subsidised loans?

    Is the bestowing of refugee status not another form of law-protected unequal treatment in our society? Refugee status is socially unjust and blatant discrimination against the people whose parents were not refugees. Low-income, non-refugees may be more in need of financial assistance from the state and subsidised loans, but they will receive nothing, because the money will go to those with the refugee ID card, regardless of how much income they are earning and what assets they own.

    It is time someone whose parents were not refugees took legal action against the state for this irrational, discriminatory and socially unjust law. And if the non-refugee exhausts all local legal remedies, he should consider applying to the ECHR, for the violation of his human right to equal treatment.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: