Skip to content

Ο Γιώργος Κουμουλλής εξηγεί τα περί «μείωσης» του ΑΕΠ και περί «σχετικής» φτώχειας.

Μαρτίου 18, 2016

Έχω γράψει ξανά, πως παρά το γεγονός πως σπούδασα τα οικονομικά δεν τα έχω αξιοποιήσει ποτέ, αφού ακολουθώ άλλο επάγγελμα. Αυτό όμως ίσχυε μέχρι την πενταετία Χριστόφια. Και τότε, θυμήθηκα ξανά τα οικονομικά μου. Κάτι δεν πάει καλά έλεγα, κατι γίνεται λάθος, για να δούμε πως θα *έπρεπε* να γίνονταν  σωστά όλα αυτά.

Και έγινα ξανά οικονομολόγος 🙂

Φυσικά οι γνωσεις μου δεν είναι ολοκληρωμένες και δεν έχω πάντα απαντήσεις. Ένα παράδειγμα είναι το θέμα της σχετικής φτώχειας. Δεν είναι μόνο το ΑΚΕΛ και διάφορες παραφυάδες παλαβής αριστεράς που το αναφέρουν, μεχρι και ο Νικόλας Παπαδόπουλος το είπε: 30-40% των Κυπραίων λεει, είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Με μια ματιά γύρω μας βλέπουμε φυσικά προβλήματα και δυσκολίες, αλλά όχι αυτά που μας υποβάλλουν! 

Στο πιο κάτω άρθρο δίνεται μια σοβαρή απάντηση.

Το ίδιο συμβαίνει και με την αναπτυξη, την αλλαγή στο ΑΕΠ, που πολύ σύντομα μετά τα γεγονότα του 2013 βρέθηκε με θετικό πρόσημο. Όχι, λεει το ΑΚΕΛ! Λάθος τα λογαριάζετε, η αναπτυξη είναι αρνητική! Φυσικά, όταν λόγω της εξόδου μας από το μνημόνιο και της ζήλιας που ένιωσε, κάτι αναλογο ψέλλισε και ο Γιάνης Βαρουφάκης και λέω, πάει, ανοησίες λεει το ΑΚΕΛ.

θα βρείτε και σε αυτό το θέμα απαντηση στο πιο κάτω κείμενο.

 

 

Παραπλανητικές ρητορείες περί οικονομίας


Γιώργου Κουμουλλή

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, καθώς εισερχόμεθα σε προεκλογική περίοδο, σπεύδω να διευκρινίσω ότι κανένα κομματικό κοστούμι δεν είναι στα μέτρα μου. Και επειδή σε μια δημοκρατική χώρα δεν μπορεί να υπάρχουν ρήσεις χωρίς αντιρρήσεις θα ήθελα πρώτα να αναφερθώ στην εκπομπή του ΡΙΚ «Εδώ και τώρα» της 8ης Μαρτίου στην οποία βουλευτής του ΑΚΕΛ αμφισβήτησε ότι το ΑΕΠ της Κύπρου αυξήθηκε κατά 1.6% διότι δεν λήφθηκε υπόψη ο αποπληθωρισμός! Ευτυχώς, επενέβη κάποιος άλλος βουλευτής, προσκεκλημένος του ΡΙΚ, και εξήγησε ότι ο δείκτης αύξησης του ΑΕΠ υπολογίζεται σε πραγματικούς όρους, δηλαδή διορθωμένους ως προς τον πληθωρισμό, και όχι σε ονομαστικούς όρους. Είναι δύσκολο να πιστέψω ότι ο εν λόγω βουλευτής του ΑΚΕΛ δεν ξέρει τη διαφορά του ΑΕΠ σε πραγματικούς από το ΑΕΠ σε ονομαστικούς όρους και η απορία αιωρείται γιατί αυτή η επίμονη αμφισβήτηση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ; Ένα πράγμα είναι αναμφισβήτητο: η εθνική πίττα της Κύπρου το 2015 ήτανε κατά 1.6% πιο μεγάλη συγκρινόμενη με εκείνη του 2014.

Στο ίδιο πρόγραμμα, ο βουλευτής του ΑΚΕΛ ισχυρίσθηκε ότι ευθύνεται η παρούσα κυβέρνηση για την ανισότητα κατανομής εθνικού εισοδήματος μετά το 2013. Αν δούμε τα πράγματα με αντικειμενικό φακό θα συμφωνήσουμε ότι η ανισότητα είναι αποτέλεσμα της αύξησης της ανεργίας. Όταν ο Δημήτρης Χριστόφιας εξελέγη πρόεδρος το 2008 οι άνεργοι ήταν 9250 ενώ λίγο πριν λήξει η θητεία του, στο τέλος του 2012, ανήλθαν στους 39 000. Οι τελευταίες στατιστικές ανεβάζουν τον αριθμό λίγο πιο πάνω από 41.000. Κοντολογίς, η δραματική αύξηση της ανεργίας η οποία οδήγησε σε ανισότητες συνέβη την περίοδο της θητείας του κ. Χριστόφια και σ’ αυτόν πρέπει να στρέψουν τα βέλη τους οι του ΑΚΕΛ αν θέλουν να είναι 100% ακριβοδίκαιοι.

Ένας άλλος ισχυρισμός που ακούμε συχνά είναι ότι δεν πρέπει να ιδιωτικοποιήσουμε κανένα ημικρατικό οργανισμό επειδή είναι «κερδοφόροι». Ακόμα και οι μαθητές των Λυκείων που κάνουν Πολιτική Οικονομία είναι σε θέση να εξηγήσουν ότι, αν ένας οργανισμός απολαμβάνει το μονοπώλιο μιας βασικής υπηρεσίας που η ζήτηση της είναι σχεδόν τελείως ανελαστική, μπορεί ο οργανισμός αυτός να καθορίσει όχι μόνο την τιμή αλλά και να υπολογίσει τα κέρδη εκ των προτέρων. Σε τελευταία ανάλυση, τα ούτω καλούμενα κέρδη αντιπροσωπεύουν μια βαριά φορολογία στους ώμους κυρίως των εργαζομένων που το ΑΚΕΛ και άλλα κόμματα κόπτονται ότι προστατεύουν. Η αλήθεια, η πικρή αλήθεια, είναι ότι μέσα στα σπλάχνα των ημικρατικών οργανισμών ενδημεί μια λοιμώδης νόσος που την έχουν μεταδώσει τα κόμματα και οι συντεχνίες. Τα συμπτώματα είναι γνωστά, ακόμα και στους εθελότυφλους: αναξιοκρατία, παχουλοί μισθοί, δωρεάν συντάξεις, ποικίλα γενναιόδωρα επιδόματα, υπεράριθμοι υπάλληλοι, διευθυντές κάθε 10-14 υπάλληλους, χαμηλή παραγωγικότητα, πανάκριβες υπηρεσίες που στραγγαλίζουν την οικονομία, ύποπτες επενδύσεις, διαφθορά ηθών, αντιζηλία για θώκους και οφίκια, σπατάλες σε λιμουζίνες και άλλα επιδειξιακά αγαθά. Να γιατί οι συντεχνίες υποστηριζόμενες από μερικά κόμματα θέλουν να προστατεύσουν την κερδοφορία-κοροϊδία.

Κάτι άλλο που ακούμε κατά κόρον από βουλευτές είναι ότι το 40% των Κυπρίων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Είναι ένας αριθμός που εκ πρώτης όψεως εντυπωσιάζει αλλά είναι μια παραπλανητική διαπίστωση. H φτώχεια ως μέγεθος έχει δύο πλευρές, την απόλυτη και τη σχετική. Η απόλυτη φτώχεια είναι η κατάσταση στην οποία τα άτομα δεν κατέχουν ούτε τα στοιχειώδη αγαθά για την επιβίωσή τους, όπως είναι η τροφή, το νερό, η στέγη. Η απόλυτη φτώχεια αφορά μεγάλους πληθυσμούς των αναπτυσσόμενων χωρών, αλλά παρουσιάζεται και στις αναπτυγμένες χώρες εφόσον οι άστεγοι αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο όλων των δυτικών μεγαλουπόλεων. Ως απόλυτη φτώχεια ορίζεται το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με λιγότερο από ένα καθορισμένο ποσό χρημάτων την ημέρα. Η δημοφιλέστερη στατιστική του είδους (που χρησιμοποιείται και από την Παγκόσμια Τράπεζα), είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα, σε τιμές του 1985. Στη Κύπρο δεν υπάρχει απόλυτη φτώχεια-το ΕΕΕ είναι πολύ πιο πάνω από 30 δολάρια τον μήνα σε τιμές του 1985.

.Η σχετική φτώχεια ορίζει την φτώχεια σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των άλλων μελών της κοινωνίας. Στην ΕΕ ορίζεται το ποσοστό των κατοίκων σε μια χώρα που ζουν με εισόδημα κατώτερο του 60% του διάμεσου εισοδήματος (το 50% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το διάμεσο εισόδημα, και το υπόλοιπο 50% βρίσκεται πάνω από το διάμεσο εισόδημα). Η συντριπτική πλειοψηφία των οικονομολόγων και κοινωνιολόγων δεν αποδέχονται τον τρόπο που υπολογίζεται η σχετική φτώχεια ως ικανοποιητικός. Το χαμηλό εισόδημα είναι απλώς μόνο ένας δείκτης της φτώχειας. Για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της φτώχειας θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και άλλους παράγοντες, π.χ. την ποιότητα της στέγασης, τις κοινωνικές παροχές, τα περιουσιακά στοιχεία του κάθε «φτωχού» διότι μπορεί κάποιος να έχει, λ.χ., ακίνητη περιουσία μεγάλης αξίας (οικόπεδα) και μηδέν εισόδημα. Αλλά και να αγνοήσουμε αυτούς τους παράγοντες, ο ορισμός είναι γελοίος. Σημαίνει ότι αν, π.χ., δεκαπλασιαστούν τα πραγματικά εισοδήματα όλων των Κυπρίων πάλι θα υπήρχε η ίδια σχετική φτώχεια αφού τα ποσοστά των εισοδημάτων, σε σύγκριση με το διάμεσο εισόδημα δεν θα αλλοιώνονταν. Χρησιμοποιώντας αυτό τον ορισμό η Unicef σε μια έκθεση της το 2014 συμπέρανε ότι η φτώχεια στην Αμερική είναι μεγαλύτερη από την Ελλάδα!

Δημοσιεύτηκε και στον Πολίτη, την 17η Μαρτίου. Εδώ ανεβαίνει με την άδεια του συγγραφέα.

Advertisements
27 Σχόλια leave one →
  1. Μαρτίου 19, 2016 12:49

    Πραγματικά αυτό το άρθρο μου έλυσε πολλές απορίες και ευχαριστώ για αυτό και τον κ. Κουμουλλή, αλλά και τον οικοδεσπότη (διότι μέσα στον Πολίτη δεν το διάβασα).

    Για το τελευταίο: Συμφωνώ απόλυτα ότι είναι εντελώς λάθος ο υπολογισμός της σχετικής φτώχειας. Χρειάζεται αντικειμενικά κριτήρια για να βγάλεις ένα συμπέρασμα που να έχει κάποια βαρύτητα. Χρειάζεται κάποια σταθερά σημεία. Να θέσεις κάπου τον πήχη στη βάση μιας επεξηγημένης λογικής και μετά να βρίσκεις πόσο ποσοστό είναι κάτω από αυτόν τον πήχη. Για να έχει μια κάποια βαρύτητα και να μπορούμε να συγκρίνουμε τον δείκτη αυτό διαχρονικά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Μελαθκιώτης permalink
    Μαρτίου 20, 2016 12:39

    Το πρόβλημα μας εδω στη Κύπρο είναι οτι δεν υπάρχουν κοινώς αποδεκτά στατιστικά στοιχεία (όπως πχ στο Ηνωμένο Βασίλειο) που να παραμένουν αδιαμφισβήτητα.
    Ο καθε πολιτικός και πολιτικάντης για να αποδείξει ένα σημείο, ξεστομίζει διάφορα στατιστικά στοιχεια κατά το δοκούν που Θεός οίδεν πόσο ορθά είναι και που σπάνια αντικρούονται απο εκείνους που έχουν αντίθετη γνώμη.
    Με αυτό το τρόπο ο καθένας βρίσκεται στο κόσμο του και γίνεται πιστευτός μόνο από τους ομοϊδεάτες του.
    Βεβαίως όπως λέγει και η Αγγλική ρήση; ‘Lies, damn lies and statistics’.. Με τη στατιστική βασικά μπορείς να βγάλεις όποιο ψευδές και παραπλανητικό συμπέρασμα θέλεις, .

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • MIOLSE permalink
      Μαρτίου 22, 2016 10:35

      Το έργο του Τμήματος Στατιστικής της Κύπρου, που μεταξύ άλλων υπολογίζει το ΑΕΠ, δεν αμφισβητείται ούτε απο την αντιπολίτευση ούτε απο την ΕΕ ούτε από κανέναν άλλο. Αν έχετε αποδείξεις οτι τα στατιστικά χαλκεύονται γιατί δεν τα βγάζετε στη φόρα και να σας ευγνομονεί όλη η Κύπρος; Βεβαίως μπορεί να υποστηρήξεις ένα ψέμα με στατιστικά αλλά για το επίμαχο θέμα, τον υπολογισμό του ΑΕΠ, αυτή παρατήρηση είοναι εντελώς άσχετη.

      Μου αρέσει!

  3. Stelios papalangi permalink
    Μαρτίου 22, 2016 00:58

    Γελοιότητες. Επειδή ενας βουλευτής του ακελ ηταν άθκιαβαστος εφκηκεν και ο ακομμάτιστος νεολελες να πουλήσει πνεύμα.

    1. Ιδέα δεν έχει του τι ιστορικά δημιουργεί τές ανισότητες. Πως να έχει άραγε αφού ως νεολελες ούτε ιστορία ξέρει άρα ούτε και οικονομικά. Το γεγονός και μόνο οτι χωρίζει τη συνεχεια της οικονομίκης ιστορίας σε προεδρικές πενταετιες χωρίς να μπορει να καταλάβει οτι η ανεργία του 2012 ηταν φυσική συνεχεια της νεοφιλελευθερης φουσκας που προηγειθηκε τα λέει όλα. Και αυτό δυστυχώς δεν το ξέρει ενας μαθητής πολιτικής οικονομίας γιατι η τάξη των οικονομολόγων δεν είναι τίποτε άλλο απο υπηρέτες του συστήματος

    2. Για τη σχετική φτώχεια μόνοι σας την κατασκευάζετε και μόνοι σάς την αποδομείτε. Ξανά γελοίοι. Τα επίπεδα ανισότητας στην Ευρώπη εχουν φτάσει στα ίδια επίπεδα με το 1910 και σεις περί ´αλλα τύρβαζετε. Όπου να ναι θα κάμετε την Ακροδεξιά πρώτο κόμμα και σεις ακόμα μιλάτε για στατιστικούς όρους χωρίς ουσία και νόημα

    4. Προφανώς είναι λάθος η αριστερά να βάζει ως βασικό επιχείρημα κατα της ιδιωτικοποίησης τη κερδοφορία. Το βάζει όμως για κάτι νεολελεδες με κοντή μνήμη που εθελαν να κλείσουν οτι οργανισμό δεν έβγαζε κέρδη ως ζημιογόνο για το φορολογούμενο. Αμάν φκαλει κέρδη παλε εν στη ρασσιη του φορολογούμενου. Αυτό απλά δείχνει τη γελοιότητα των επιχειρημάτων και τους πραγματικούς σκοπούς. Σημασία δεν είχε ποτε η κερδοφορία ´η οι ζημιές του οποίου οργανισμού. Σημασία είχε τα κέρδη να γίνουν ιδιωτικά.

    5. Ο εφευρέτης της ταχχινοπιττας ανακάλυψε οτι η κερδοφορία ενός μονοπωλίου είναι δεδομένη. Μα προφανώς!. Το θέμα είναι αν το μονοπώλιο πρέπει να είναι δημόσιο η ιδιωτικό. Και δεν σας είδωμεν εσάς τους υπέρμαχους της ελεύθερης αγοράς να διαμαρτύρεστε για ιδιωτικά μονοπώλια.

    6! Άκου πανάκριβες υπηρεσίες που στραγγαλίζουν την οικονομία! Ας μας πει ο νεολελες μια ιδιωτική επιχείρηση είτε μονοπωλιακή είτε που δρα σε περιβάλλον ελεύθερου αναταγωνισμου που εμειωσε τόσο τις τιμές της όσο η αηκ απο τότε που ξεκίνησε να πέφτει η τιμή του πετρελαίου. Ετσι για να ξέρουμε ποιος μειώνει πραγματικά τις τιμές.
    Μια μόνο θελουμε όχι δυο

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 22, 2016 08:18

      Είναι κακό να είσαι «νεολελες», ενώ είναι καλό να είσαι κομμουνιστής; (ας πούμε;)

      Ειλικρινά ρε Στέλιο, έχεις ξεφύγει! Άκου: «η τάξη των οικονομολόγων δεν είναι τίποτε άλλο απο υπηρέτες του συστήματος» Ναι, όπως οι ηλεκτρολόγοι υπηρετούν το ηλεκτρικό ρεύμα….

      Η ανεργία του 2012 ήταν ένα σύνηθες χαρακτηριστικό της ελεύθερης οικονομίας. Έρχεται σε κύκλους και η ένταση της εξαρτάται από την ασχετοσύνη των κυβερνώντων.

      Η ανισότητα στην Ευρώπη, θυμίζει το 1910; Τι άλλο το θυμίζει εκείνο; Και πόση ανισότητα είναι αποδεκτή;

      Γιατί είναι κακό να είναι ιδιωτικά τα κέρδη;

      Που είδες πως οποιοσδήποτε από εμας τους «υπηρέτες» θέλουμε μονοπώλια; Κάτω τα μονοπώλια και στην παραγωγή και στις υπηρεσίες και στην αγορά εργασίας!

      Συνθήματα συνθήματα συνθήματα! Θυμίζεις μου τον Σιζόπουλο 🙂

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 22, 2016 08:31

        Γράφει ο Blogοδεσπότης Strovoliotis>: «Γιατί είναι κακό να είναι ιδιωτικά τα κέρδη;» Και μετά καρτεράτε να κάμουμε συζήτηση! Πολύ απλά Strovolioti>: Γιατί ο πλούτος (και τα κέρδη) παράγονται συλλογικά κι όχι από τον οποιοδήποτε ιδιώτη!

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαρτίου 22, 2016 08:33

          Είναι συλλογικό το κεφάλαιο της εταιρείας μου; Κύριε (λέμε τώρα) ελέησον!

          Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 22, 2016 08:38

          Και πώς έκαμες ή πού βρήκες το κεφάλαιο, Strovolioti;

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαρτίου 22, 2016 08:43

          Με όλους τους τρόπους που μου επιτρέπει ο νόμος και οι ικανότητες μου.

          Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 22, 2016 08:48

          Και προφανώς εκμεταλλευόμενος και τη δουλειά [ή τη «δουλεία», που θα ‘γραφε και ο Πρόεδρος ΣΑΣ!] και τον κόπο άλλων!

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαρτίου 22, 2016 09:20

          Ρε φίλε, να σου υπενθυμίσω για πολλοστή φορά πως το σύνολο (σχεδόν) του πλανήτη υιοθετεί μορφές αστικής δημοκρατίας και διαφόρων επιπέδων ελεύθερη οικονομία.

          Τα εκ του άμβωνος κηρύγματα για εκείνο το κάτι άλλο, ίσως ευκταίο, αλλά σίγουρα όχι υπαρκτό, δεν σημαινουν τίποτα.

          Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 23, 2016 07:54

          Όντως τα ‘χουμε πει πλειστάκις, Strovolioti. Κι ΕΣΥ τα δικά ΣΟΥ κι ΕΓΩ τα δικά ΜΟΥ! Ριζικά διαφορετικές είναι οι προσεγγίσεις ΜΑΣ. Όμως μια και συχνά επανέρχεσαι στις δικές απάνθρωπες νεοφιλελεύθερες προσεγγίσεις για να δικαιολογήσει την φτώχεια και τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες που κυριαρχούν στον καπιταλιστικό κόσμο, θα επανέρχομαι κι ΕΓΩ (από καιρού εις καιρόν) για να καταθέτω τη δική ΜΟΥ διαφορετική άποψη, για να ΣΟΎ υπενθυμίζω και τη βαρβαρότατα του καπιταλισμού ΣΟΥ… [Βαρβαρότητα που είδαμε και χτες με τη φονική τρομοκρατική έκρηξη στις Βρυξέλλες]… Κι ας θεωρείς την άποψη ΜΟΥ [με βάση φυσικά τα δικά ΣΟΥ ταξικά συμφέροντα] ως «ευκταία» και «εκ του άμβωνος κηρύγματα […] γιατί δε ζούμε στην παραμυθούπολη»
          Και «να σου υπενθυμίσω για πολλοστή φορά», αλίμονο στην κοινωνία που συμβιβάζεται με την φτώχεια και την ένδεια, για να υπάρχουν στον κόσμο δισεκατομμυριούχοι! Και πού είδες πως «το σύνολο (σχεδόν) του πλανήτη υιοθετεί μορφές αστικής δημοκρατίας και διαφόρων επιπέδων ελεύθερη οικονομία»; Προφανώς θα εννοείς του κυρίαρχους σε κάθε χώρα καπιταλιστικούς κύκλους που έχουν την εξουσία και κυβερνούν; Οι φτωχοί και πεινασμένοι λαοί της Αφρικής, της Ασίας και της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, τι ευκαιρίες και τί δυνατότητες επιλογής έχει; Μα δουλέφκεις μας σιόρ, οξά τόσο μονοκόμματα και εγωκεντρικά ΣΟΎ υποβάλλουν τα συμφέροντα ΣΟΥ να σκέφτεσαι;

          Μου αρέσει!

      • Stelios papalangi permalink
        Μαρτίου 22, 2016 23:32

        Ξιχανεις μου φαίνεται την κουραστική επανάλειψη του συνθήματος σε αυτό το ιστολόγιο οτι έχεις το μονοπώλιο του ορθολογισμού. Σου το έγραψα τόσες φορές οτι ο ορθολογισμός και ´η ασχετοσύνη είναι ανευ περιεχομένου και δεν λες να το καταλάβεις. Πέ μας να δούμε πως η ασχετοσύνη επιρεαζει την ανεργία;

        Θέλεις πραγματικά να κάνουμε διάλογο για τη διδασκαλία και το ήθος της οικονομικής επιστήμης οξα λέμε καμία μαλάκια να περάσει η ώρα;

        Εσυ να μας πεις πόση ανισοτητητα είναι αποδεκτή. Αυτό πράγματι θα ηταν ενδιαφέρον να το ακούσω. Γιατι δεν βλέπω κάν να το βλέπεις ως πρόβλημα. Εσύ να μας πεις απο πιο σημείο και μετά θεωρείς την ανισότητα πρόβλημα για να δούμε ποσό μακρυά είμαστε απο κει. Εκτός κι αν βεβαίως τις επικροτείς

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαρτίου 23, 2016 07:15

          Το έγραψα σε άλλο σχόλιο: ισότητα έναντι του νόμου και των θεσμών, δίχτυ προστασίας για όσους πολίτες έχουν οποιεσδήποτε ανάγκες. Αν τα οικονομικά του κράτους το επιτρέπουν θα επιθυμούσα να δω και δωρεάν ποιοτική υγεία και παιδεία. Από εκεί και πέρα, ο καθένας μόνος του.

          Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 23, 2016 07:51

          «… ο καθένας μόνος του»!!! Κάποιοι με τα εκατομμύρια τους (που τα κάμνουν νεμόμενοι τον κόπο και τη δουλειά άλλων) και κάποιοι με ψυχούλα. Κι ας πεθάνουν! Πώς το είπε και ο Φούλλης, ο αρχηγός ΣΑΣ; «Πάντα υπάρχουν ακριβότερα και φάρμακα και αυτοκίνητα και σπίτια…»

          Μου αρέσει!

    • MIOLSE permalink
      Μαρτίου 22, 2016 10:59

      Είναι πασιφανές οτι ο Στελιος είναι οικονομικά αναλφάβητος. Σύμφωνα με τη «λογική¨» του αν κάποιος είναι νεολελές (ενδιαφέρουσα λέξη) δεν έχει ιδέα από οικονομικά και ιστορία!!! Όλοι οι νεολελέδες καθηγητές οικονομικών με περγαμηνές στα πανεπιστήμια π.χ.Oxford, Cambridge, Harvard, Maastricht δεν ξέρουν οικονομικά. Και πιος αποφαίνεται γι΄αυτό; Μα ο Στέλιος της Κύπρου!

      Το 1910 οι ανισότητες ήταν πολύ πιο μικρές απο ότι είναι σήμερα για τον απλούστατο λόγο ότι η οικονομική ανάπτυξη δημιουργεί ανισότητες. Στη Κύπρο το 1910 η κατανομή του εθνικού εισοδήματος ήταν σχεδό ίση διότι ήταν όλοι φτωχοί! Θα θέλαμε όμως να επιστρέψουμε στο 1910;

      Ναι η ΑΗΚ μείωσε τη τιμή διότι είναι η μόνη βιομηχανία στη Κύπρο που το πετρέλαιο αποτελεί τόσο μεγάλο ποσοστό του κόστος παραγωγής; Αν είχε ιδιωτικοποιηθεί ο Ρυθμιστής (αν καταλαβαίνει τι εννοώ ο Στέλιος) θα την είχε αναγκάσει να μειώσει πιο πολύ τη τιμή

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Stelios papalangi permalink
        Μαρτίου 22, 2016 23:20

        Η απόφαση της οικονομικής επιστήμης να μαθηματικοποιηθει και να πάρει διαζύγιο απο τις άλλες κοινωνικές επιστήμες είναι γνωστό στους ακαδημαϊκούς κύκλους . Δεν είναι κάτι νέο. Θκιεβασμα απλής μεθοδολογίας θέλει

        Πουλάκια μου ηρτετε ποσσω σας τώρα. Όταν πριν τρία χρόνια οι επιχειρηματίες μαζί με τους νεοφιλελεύθερους χειροκροτητές τους εφκεναν με ανακοινώσεις του τύπου μας στραγγαλίζει η αηκ, δεν ήξερε κανένας οτι οι ψηλές τιμές ηταν αποτέλεσμα της τιμής του πετρελαίου.
        Όταν σας ελεαμεν τι διαφορετικό θα φέρει η ιδιωτικοποίηση στη τιμή του ρεύματος όταν το 80 τις έκατο του κόστους της αηκ είναι το πετρέλαιο, δεν ακούσαμε τίποτε άλλο απο αερολογίες για τις δυνατότητες καινοτομίας του ιδιώτη (σε απλά ελληνικά σφάξιμο μισθών, για να γίνουν κέρδη)
        Καμία άλλη ταχχινοπιττα παίζει;

        Η αηκ είναι η μόνη που πραγματικά μείωσε τις τιμές γιατι είναι κρατική και ελέγχεται.
        Όλοι άλλοι με μειωμένο ρεύμα, τους χαμηλότερους φόρους στην Ευρώπη, το σφάξιμο μισθών της τελευταίας πενταετιας, τα δώρα των ανάδ απο το υπουργείο εργοδοσίας, με ενα πετρέλαιο χώμα και σε ενα σύστημα ελεύθερου αναταγωνισμου που στο μαγικό κόσμο του νεσκαφέ μειώνει τις τιμές που είναι οι αντίστοιχες μειώσεις;

        Όξα εσείς δεν ψουμνιζετε;

        Ποιος είπε οτι δεν υπήρχαν ανισότητες στη Κύπρο του 1910;

        Μου αρέσει!

  4. Μαρτίου 22, 2016 08:22

    Όλα τα πιο πάνω, πλην των όσων γράφει ο Stelios Papalangi [και το άρθρο του κολαούζου του νεοφιλελευθερισμού Γιώργου Κουμουλλή – νεοφανούς προφέσορα επί παντός επιστητού, αλλά κι αυτά που γράφουν τόσο ο Blogοδεσπότης Strovoliotis> ως εισαγωγή και ακολούθως ως σχόλια οι δύο πρώτοι σχολιογράφοι], (ΜΟΎ) θυμίζουν έντονα τους στίχους του μέγα Μπέρτολντ Μπρεχτ από το “Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου”:

    «Αυτοί που βρίσκονται ψηλά
    θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαί.
    Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει.
    Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
    χωρίς να ‘χουνε δοκιμάσει
    κρέας της προκοπής.
    […]
    Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί.
    Οι έμποροι φωνάζουν γι αγορές.
    Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα
    πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
    […]
    Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι
    κηρύττουν τη λιτότητα.
    Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
    ζητάν θυσίες.
    Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους
    για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν…»

    Και θα συμπλήρωνα ΕΓΩ: «Οι χορτάτοι μιλάν…» για απόλυτη και σχετική φτώχεια, τη στιγμή που οι ίδιοι στοιβάζουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ή δολάρια, ή ακόμα και εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια. Να θυμίσουμε [γιατί κάποιοι καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν, ή μπορεί και να μην το βλέπουν γιατί έτσι υπαγορεύουν τα συμφέροντα τους], ότι η απόλυτη φτώχεια είναι απότοκο της καταλήστευσης του φυσικού πλούτου των χωρών της Αφρικής, της Ασίας και της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής [ρίξτε μια ματιά και στο φιλμάκι “Πλούσιες χώρες φτωχοί λαοί” – link:

    ], ενώ η σχετική φτώχεια είναι αποτέλεσμα της άνισης κατανομής του παραγόμενου πλούτου και της όξυνσης των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 22, 2016 08:31

      Πως ορίζεται η ισότητα, και πόση ανισότητα είναι αποδεκτή, αγαπητέ Άνευ;

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 22, 2016 08:35

        Καμιά ανισότητα δεν είναι ανεκτή, Strovolioti!
        Κι άσε τις υπεκφυγές! Γιατί δεν δίνεις ΕΣΥ ένα ορισμό για την ισότητα για να δούμε και πώς την αντιλαμβάνεσαι;

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαρτίου 22, 2016 08:43

          Δεν είμαι εγώ που επικαλέστηκα την έννοια της ισότητας. Η μόνη «ισοπεδωτική» ισότητα που μπορώ να σκεφτώ είναι έναντι του νόμου και των θεσμών. Από εκεί και πέρα, ο καθένας ανάλογα των ικανοτήτων του.

          Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 22, 2016 08:51

          Κι όχι κι ανάλογα ΚΑΙ των αναγκών του; Και πώς προσδιορίζονται τούτες οι ευλοημένες οι «ικανότητες»; Κι αν δεν τις έχει κάποιος να πεθάνει της πείνας; [Κι εδώ η «πείνα» δεν έχει μόνο την έννοια της διατροφής]…

          Μου αρέσει!

    • MIOLSE permalink
      Μαρτίου 22, 2016 17:45

      Μιλώντας για ανισότητες, ιδού τι είπε ο Churchill:

      Ο καπιταλισμός έχει ένα μόνιμο ελάττωμα: την άνιση κατανομή του πλούτου. Ο κομουνισμός αντίθετα έχει ένα σταθερό προτέρημα: την ίση κατανομή της φτώχειας.

      MIOLSE

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Μαρτίου 23, 2016 07:52

        Από ένα πολιτικό εκφραστή του κεφαλαίου [τον Churchill] τί περιμένεις ν’ ακούσεις εκτός από εξυπνακισμούς, κυρ/μαντάμ MIOLSE;
        Τα περί «ίσης κατανομή της φτώχειας […] στον κομμουνισμό», βαριέμαι να τα σχολιάσω… Αλήθεια όμως, πότε ο καπιταλισμός ΣΑΣ θα λύσει τα προβλήματα της φτώχειας και της πείνας στην Αφρική την Ασία και την Κεντρική και Νότια Αμερική;

        Μου αρέσει!

  5. strovoliotis permalink*
    Μαρτίου 22, 2016 09:24

    Όχι βέβαια αναλογα των αναγκών γιατί δε ζούμε στην παραμυθούπολη. Εννοείται πως ένα σωστό κρατος (και εδώ έχουμε ακόμη πολύ δρόμο που υπονομεύεται από όσους εναντιώνονται το ΓΕΣΥ για παράδειγμα), κτίζει ένα δίχτυ προστασίας για όσους συμπολίτες μας εχουν ανάγκες.

    Μου αρέσει!

    • Μαρτίου 23, 2016 08:02

      Strovolioti,

      Όταν (ΣΟΎ) λείψουν τα επιχειρήματα ξεκινάς τις υπεκφυγές και καταφεύγεις στη συνήθη ρητορική ΣΟΥ περί «ευκταίων» και «παραμυθουπόλεων»… Τι «δίχτυ προστασίας για όσους συμπολίτες μας εχουν ανάγκες» έχει απομείνει στη χώρα μας, όπου οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι; Και μια και μιλήσατε και για αριθμούς και στατιστικές πιο πάνω, έχει σπρέι χαμπάρι ότι οι ρυθμοί αύξησης των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων στην Κύπρο είναι από τους πιο ψηλούς στην Ευρωπαϊκή Ενώσει; Είναι αυτό το επίπεδο ανισότητας που αποδέχεσαι για να μην διαταραχτεί η δική ΣΟΥ προσωπική βολή;

      Μου αρέσει!

  6. strovoliotis permalink*
    Απρίλιος 5, 2016 06:52

    Globalisation and inequality
    The new wave
    Surprisingly little is known about the causes of inequality. A Serbian­American
    economist proposes an interesting theory
    Apr 2nd 2016 | From the print edition
    Global Inequality: A New Approach for
    the Age of Globalisation. By Branko
    Milanovic. Belknap; 299 pages; $29.95.
    Harvard University Press; £22.95.
    IT’S a golden age for studying inequality.
    Thomas Piketty, a French economist, set the
    benchmark in 2014 when his book, “Capital in
    the Twenty­First Century”, was published in English and became a bestseller. The book
    mapped the contours of the crisis with a sweeping theory of economic history. Inequality,
    which had been on the wane from the 1930s until the 1970s, had risen sharply back toward
    the high levels of the Industrial Revolution, he argued. Now Branko Milanovic, an economist
    at the Luxembourg Income Study Centre and the City University of New York, has written a
    comprehensive follow­up. It reinforces how little is really known about economic forces of
    long duration.
    In some ways “Global Inequality” is a less ambitious book than “Capital”. It is shorter, and
    written more like an academic working paper than a work of substantial scholarship for a
    wider readership.
    Like Mr Piketty, he begins with piles of data assembled over years of research. He sets the
    trends of different individual countries in a global context. Over the past 30 years the
    incomes of workers in the middle of the global income distribution—factory workers in
    China, say—have soared, as has pay for the richest 1% (see chart). At the same time, incomes
    of the working class in advanced economies have stagnated. This dynamic helped create a
    global middle class. It also caused global economic inequality to plateau, and perhaps even
    decline, for the first time since industrialisation began.
    To help interpret these facts, Mr Milanovic provides the readers with a series of neat mental
    models. He muses, for instance, that at the dawn of industrialisation, inequality within
    countries (or class­based inequality) was responsible for the largest gaps between rich people
    5/4/2016 The new wave | The Economist
    http://www.economist.com/node/21695853/print 2/4
    and poor. After industrialisation, inequality across countries (or location­based inequality)
    became more important. But as gaps between countries become ever more narrow, classbased
    inequality will become more important as most of the differences in incomes between
    rich people and poor people will once again be due to gaps within countries. He seasons the
    discussion with interesting comments, such as how incomes and inequality fell over the
    course of the Roman Empire.
    Mr Milanovic’s boldest contribution is about “Kuznets waves”, which he offers as an
    alternative to two other prevailing theories of inequality. Simon Kuznets, a 20th­century
    economist, argued that inequality is low at low levels of development, rises during
    industrialisation and falls as countries reach economic maturity; high inequality is the
    temporary side­effect of the developmental process. Mr Piketty offered an alternative
    explanation: that high levels of inequality are the natural state of modern economies. Only
    unusual events, like the two world wars and the Depression of the 1930s, disrupt that normal
    5/4/2016 The new wave | The Economist
    http://www.economist.com/node/21695853/print 3/4
    equilibrium.
    Mr Milanovic suggests that both are mistaken. Across history, he reckons, inequality has
    tended to flow in cycles: Kuznets waves. In the pre­industrial period, these waves were
    governed by Malthusian dynamics: inequality would rise as countries enjoyed a spell of good
    fortune and high incomes, then fall as war or famine dragged average income back to
    subsistence level. With industrialisation, the forces creating Kuznets waves changed: to
    technology, openness and policy (TOP, as he shortens it). In the 19th century technological
    advance, globalisation and policy shifts all worked together in mutually reinforcing ways to
    produce dramatic economic change. Workers were reallocated from farms to factories,
    average incomes and inequality soared and the world became unprecedentedly
    interconnected. Then a combination of forces, some malign (war and political upheaval) and
    some benign (increased education) squeezed inequality to the lows of the 1970s.
    Since then, the rich world has been riding a new Kuznets wave, propelled by another era of
    economic change. Technological progress and trade work together to squeeze workers, he
    says; cheap technology made in foreign economies undermines the bargaining power of richworld
    workers directly, and makes it easier for firms to replace people with machines.
    Workers’ declining economic power is compounded by lost political power as the very rich
    use their fortunes to influence candidates and elections.
    This diagnosis carries with it a predictive element. Mr Milanovic expects rich­world
    inequality to keep rising, in America especially, before eventually declining. Importantly, he
    argues that the downswing in inequality that occurs on the backside of a Kuznets wave is an
    inevitable result of the preceding rise. Where Mr Piketty sees the inequality­compressing
    historical events of the early 20th century as an accident, Mr Milanovic believes them to be
    the direct result of soaring inequality. The search for foreign investment opportunities
    engendered imperialism and set the stage for war. There are parallels, if imperfect ones, to
    the modern economy; rich economies seem to be stagnating as the very rich struggle to find
    places to earn good returns on their piles of wealth.
    Mr Milanovic’s analysis leads him to consider some dark possibilities as he looks ahead.
    America looks to be falling into the grips of an undemocratic plutocracy, he says, which is
    dependent on an expanding security state. In Europe right­wing nativism is on the rise. The
    good news is that emerging economies will probably continue on their path toward richworld
    incomes—though that, he allows, is not guaranteed, and could be threatened by
    political crisis in China or in other markets.
    The book’s conclusion is a little unsatisfying. A theory in which rising inequality eventually
    triggers countervailing social dislocations feels intuitively right, but it also leaves many
    important questions unanswered. When is war, rather than revolution, the probable outcome
    of inequality? Are governments at the mercy of the cycle, or can they act pre­emptively to
    5/4/2016 The new wave | The Economist
    http://www.economist.com/node/21695853/print 4/4
    flatten out the waves and avoid crises of high inequality? Mr Milanovic’s contributions are
    ultimately similar to those made by Mr Piketty. The data he provides offer a clearer picture of
    great economic puzzles, and his bold theorising chips away at tired economic orthodoxies.
    But the grand theory does as much to reveal the scale of contemporary ignorance as to
    illuminate the mechanics of the global economy.
    From the print edition: Books and arts

    http://www.economist.com/news/books-and-arts/21695853-surprisingly-little-known-about-causes-inequality-serbian-american-economist

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: