Skip to content

Το περβόλι του παππού, του παπά  …και πολλών άλλων!

Ιανουαρίου 10, 2017

Τι βλέπετε στη φωτογραφία;

Το χωράφι

Δεν είναι δύσκολο, ένα χωράφι και στο φόντο ένα στύλο μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος.

Αυτό όμως δεν είναι ένα απλό χωράφι.

Σύμφωνα με τα ξαδέλφια που έμεναν στο χωριό, αυτό είναι ένα περβόλι. Και είναι ένα περβόλι που ανήκε στον παπά μου. Ο οποίος μαζί με ένα του αδελφό  είχαν εγκαταλείψει το χωριό, πήγαν πολύ μακριά (20 λεπτά δρόμο) στην πρωτεύουσα, και για αυτό «τιμωρήθηκαν» παίρνοντας ο κάθε ένας τα πιο «σκληροτράχηλα» και μακρινά από το λαγούμι κομμάτια μιας τεράστιας έκτασης που ο παππούς είχε χαρίσει στα 8 του παιδιά. Κάθε ένας και κάθε μια είχαν το δικό τους «περβόλι» και έπαιρναν νερό μια φορά τη βδομάδα.

Δεν μοιάζει πολύ με περβόλι πια, ίσως να φυτεύουν κάποια εποχιακά μόνο, αλλά τα όποια δέντρα έμειναν στη μεγάλη έκταση δεν φαίνονται να είναι σε καλή φόρμα.

Το λαγούμι το βλέπετε πιο κάτω, φαίνεται το νερό υπάρχει ακόμη αλλά κινείται με πιο σύγχρονα μέσα.

Το λαγούμι

Το χειρότερο, υπάρχει και η φυσική φθορά. Τα τελευταία σοβαρά νερά  που μας έφερε ο Δεκέμβρης, έβλαψαν το λαγούμι, τόσες δεκαετίες μετά, και κοιτάξτε χάλια:

Το νεροφάγωμα

 

Να δούμε ακόμη λίγες λεπτομέρειες. Ο παππούς πέθανε το 1964. Δεν έγινε ποτέ διαχείριση της ακίνητης του περιουσίας από κανένα, αλλά  τα παιδιά του γνώριζαν (και εξ όσων αντιλαμβάνομαι συμφωνούσαν) πως το περβόλι του ενός ήταν αυτό, του άλλου αυτό, εκείνης εκείνο κοκ.

Από τότε πέθαναν όλα τα παιδιά εκτός μίας  (ο δικός μου παπάς πέθανε το 2000). Άρχισαν ήδη και απώλειες στην επόμενη γενιά.

Στο δρόμο μάθαμε πως ο παππούς είχε και άλλα περιουσιακά στοιχεία, κλάσματα χωραφιών εδώ και εκεί, δέντρα στο ένα χωράφι, δικαίωμα στο νερό κάπου άλλου.

Στο μεταξύ, οι οικογένειες σκόρπισαν εντός και εκτός Κύπρου, μεγάλωσαν, βρίσκονται τώρα  στα τρισέγγονα.  Οι πλείστοι δεν γνωριζόμαστε καν μεταξύ μας.  Εννοείται, πως αν ποτέ θα πρέπει να κάνουμε επίσημο διαχωρισμό των περβολιών θα χρειαστούν οι υπογραφές πολλών δεκάδων πλασμάτων. Και δεν είναι απίθανο να βρεθεί ένα από  όλα αυτά τα πλάσματα που να έχει λόγους να μην υπογράψει.

Τώρα, θα μου πείτε γιατί μας τα γράφεις όλα αυτά;

Γιατί νομίζω είναι χρήσιμα. Γιατί νομίζω πως η ανωτέρω περιγραφή για το καθεστώς μιας περιουσίας σε ένα χωριό δείχνει πόσο πολύπλοκά και δύσκολα γίνονται τα θέματα αυτά της περιουσίας μετά από ένα χρονικό σημείο και μετά.

Μα, θα απαντήσετε, τέτοια πράγματα δεν αφορούν μόνο κατεχόμενα χωριά, πιθανόν να τα βρεις και σε οποιοδήποτε άλλο χωριό στις ελεύθερε περιοχές.

Μα ακριβώς, για αυτό είναι σημαντικό να τα γράψω, αν εννοείτε τι εννοώ.

Γιατί αν τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύπλοκα  μόνο λόγω αμέλειας, ή έστω απλής παράβλεψης να γίνουν οι σωστές κινήσεις τη σωστή στιγμή, χωρίς να υπάρξει καν εξωτερική  παρέμβαση, πολιτικές εξελίξεις, ή μόνο η εξέλιξη έστω της ιστορίας, φανταστείτε τι μπορεί να γίνει αν συνυπάρχουν όλοι οι ανωτέρω παράγοντες +συν όσοι ανάλογοι παράγοντες αφορούν τα νέα πλάσματα που ενεπλάκησαν σε μια περιουσία λόγω ακριβώς αυτών των εξωτερικών παραγόντων.

Clear as mud που λένε και οι αγγλοσάξονες, και που πρέπει να θυμόμαστε όταν ακούμε απλοποιήσεις του στυλ: «όλοι να πάνε πίσω στα σπίτια και τις περιουσίες τους».

Το δικαίωμα στην περιουσία δεν ακυρώνεται φυσικά, ό,τι και να γίνει.  Το πρόβλημα είναι εμφανές όταν γίνει προσπάθεια να ταυτιστεί η θεωρία με την πράξη.

Και αυτό, το ξέρει ακόμη και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

 

 

 

 

 

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: