Skip to content

Νύχτα α-μαγική.

Ιανουαρίου 17, 2017

Ξεκίνησε από το πρωί της προηγηθείσας μέρας όταν έπρεπε να φύγω από την πρωτεύουσα προς Λάρνακα για δουλειά. Χρόνια είχα να αισθάνομαι το κρύο για τόσες πολλές ώρες, όλη μέρα. Τα σύννεφα μαύρα και φορτωμένα, από εκείνα που ρίχνουν χιόνι, στα ψηλά βουνά, και λίγο πιο κάτω.

Επιστροφή απόγευμα, πάλι κρύωνα, και μαθαίνω πως προέκυψαν και καθήκοντα.

Μια ειδική προσφορά στο σχολείο, και τα κοπελλούθκια βρέθηκαν στην «Παραμυθούπολη». Άντε, άλλη μια δοκιμασία στο κρύο μέχρι να τους βρω. Σίγουρα ήταν πολύ οικονομική νύχτα η ψεσινή για τους ιδιοκτήτες του χώρου. Προφανώς έκλεισαν το ψυγείο για το παγοδρόμιο. Δεν χρειαζόταν.

Είναι απίστευτο το κρύο που μπορεί να νοιώθει ένας χμμμμ… ώριμος γονιός, ειδικά βλέποντας τους 12χρονους να μην καταλαβαίνουν τίποτα. Οδυνηρή η εμπειρία. Έβρισκα τη μια, έχανα τον άλλο, χρειαζόταν να δέσω εκείνο που έβρισκα πρώτο, μέχρι να ανακαλύψω και τη δεύτερη.

Πάει και αυτό, φύγαμε, αλλά που να σε ζεστάνει η θέρμανση στο όχημα. Η νύχτα πάει για ρεκόρ κρύου.

Σύντομη συνεννόηση με το σπίτι, ανάγκη εξεύρεσης δείπνου στο δρόμο, οι επιλογές αρκετές, το γυράδικο βρέθηκε ξαφνικά μπροστά μας, ο γιος πανηγύρισε, η κόρη ήταν μάλλον αρνητική αλλά συναίνεσε.

Όλη μέρα εδώ και εκεί, βάλε δυο για μένα του λέω.

Επιτέλους σπίτι, σε χρόνο μηδέν ανάβω και το τζάκι, και οι διαδικασίες παίρνουν το δρόμο τους.

Ενημερώνομαι κιόλας. Ξύπνησε το χτήνος πάλι, στις οθόνες του υπολογιστή. Και στο χέρι των πρακτικών αυτουργών των φόνων αλλά και στα μυαλά όσων ονειρεύονται πολέμους και εξολοθρεύσεις και εκδίκηση.

…………………..

Έχουμε δυο γάτες που μένουν συνήθως μέσα στο σπίτι κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το βράδυ η μια βγαίνει πάντα έξω, είναι κάπως απρόβλεπτη, η άλλη όμως είναι γριά και την αφήνουμε μέσα μέχρι να έρθει να με ξυπνήσει για να την βγάλω έξω. Απόψε μου ζήτησε να την βγάλω έξω νωρίς. Ωχ λέω, θα την αφήσω έξω από τώρα, ευτυχώς, δεν θα με ξυπνήσει απόψε, θα έχω ξεκούραστο ύπνο!

Ξάπλωσαν όλοι και είπα να πάω και εγώ.

Μα, θα είναι πολύ κρύο απόψε, λέω.

Άνοιξα την πόρτα και η Μάνταμ έτρεξε μέσα. Με περίμενε. Πήγε πίσω από το τζάκι, θα τη ζεσταίνει για αρκετές ακόμα ώρες. Θα με ξυπνήσει – όπως πάντα, κάποια στιγμή από τις 03.30 μέχρι τις 05.15.

Χαλάλι.

Ήταν 05.30 που άκουσα το νιάου, σηκώθηκα να τη βγάλω έξω, και έμεινα, να ετοιμαστώ να έρθω στο γραφείο.

Πολύ κακός ο ύπνος, ο διπλός γύρος που έφαγα λαίμαργα με ταλαιπώρησε, η Μάνταμ δεν έφταιγε ψες.

Ίσως οι κακές σκέψεις.

Facebook Dec 20, 2016 7:03am

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: