Skip to content

Ξημαρισιά

Ιανουαρίου 20, 2017
Πολλές βόλτες πάνω κάτω στο νησί , για επαγγελματικούς λόγους. Ο ανελέητος ήλιος χτυπούσε το κεφάλι μου από την πρώτη στιγμή και λειτουργούσα σαν ακέφαλο κοτόπουλο.

Μπιπ, μπιπ, μπιπ…., έβγαζε ενημερώσεις κάθε λίγο το πανέξυπνο τηλέφωνο. Έβλεπα διάφορα, σκόρπια, μεταξύ σταθμών, αλλά δεν είχα πλήρη εικόνα.

Τέλειωσα στο αεροδρόμιο και φεύγοντας, πραγματικά τυφλώθηκα από την αντανάκλαση του ήλιου πάνω στα νερά της αλυκής.

Το ντελίριο χειροτέρεψε.

Φτάνοντας με κόπο στην πρωτεύουσα μπόρεσα και άκουσα από το ράδιο κάποια μέτρια κυρία να διαβάζει όλες αυτές τις ενημερώσεις που έρχονταν στο τηλέφωνο.

Και ήταν σαν να με πλημμύρισε ξημαρισιά. Που έβγαινε από τις γρίλιες του ταμπλό του αυτοκίνητου, και καρφωνόταν στα μούτρα, στο κεφάλι, στα γυαλιά, στο στήθος.

Με έπνιξε η αποστροφή.

Φτάνοντας στο γραφείο, χειρότερα. Άνοιξα τον υπολογιστή και ανεβοκατέβαιναν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας . Ένα τελείωνε, δυο πετιούνταν. Και με ξημάριζαν και αυτά και προς στιγμή είπα να κάνω αυτό το μικρό που έκανα πάντα: να προσπαθήσω να καθαρίσω τη ξημαρισιά, να καθαρίσει ο τόπος, να δούμε άσπρο, να γίνουν όλα λευκά, να έρθει το φως.

Να κάνω δηλαδή αυτό που υποτίθεται είναι «καλό» σε αντίθεση με το «κακό», και μετά ρώτησα, γιατί;

Μήπως δεν είναι καν, ξημαρισιά;

Και είπα, μήπως είναι καλύτερα να προσπαθώ απλώς να την αποφεύγω;

Facebook Nov 24, 2016 4:18pm
Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: