Skip to content

Ώρα για τον Κυριακάτικο εκκλησιασμό.

Ιανουαρίου 20, 2017

Το γραμμικό του Πηθκιά με λίγη κίνηση, είναι ακόμη πρωί και είναι και λίγο κρύο. Κρύο, ειδικά στα σημεία που στενεύει η ποταμοσιά και είναι πολλά τα δέντρα.

Πρώτη σημείωση ο καρκινοπαθής που έχει μόνο λίγους μήνες ακόμη. Το ξέρω γιατί θυμάμαι τη μάνα μου, αμφιβάλλω αν θα φτάσει το επόμενο Πάσχα. Και νομίζω το ξέρει και εκείνος, γιατί συνεχίζει να καπνίζει όποτε τον δω στο ίδιο πάντα παγκάκι με το ίδιο κενό βλέμμα.

Πολλά φυτά γύρω στον ποταμό έχουν τα χάλια τους. Είναι φτιαγμένα για να αντέχουν τον πύρουλλο του Ιούλη, αλλά όχι αυτό το μίζερο στείρο πράγμα που ζούμε. Φυσικά, όλα μπορεί να αλλάξουν. Τον περασμένο μήνα φτάσαμε το 70% της κανονικής βροχόπτωσης γιατί έριξε δυο ώρες νερό την τελευταία νύχτα του μήνα. Αυτό το μήνα είμαστε ακόμη στο 0%. Θα βρέξει τις τελευταίες δυο μέρες και ναι, ανεβάζω την πήχη εδώ, με μόνο δυο μέρες βροχή μπορεί να πάρουμε το 100% του μήνα. Αν όλα πάνε καλά φυσικά, έστω και αν τελευταία δεν πάνε συνήθως όλα καλά.

Βγαίνω από το γραμμικό και κατευθύνομαι στην παλιά πόλη. Ξεχειλίζει από κίνηση από χαμογελαστούς ξένους ανθρώπους που δουλεύουν στην Κύπρο και νοιώθουν τα πρωινά της Κυριακής να ανήκουν σε ένα δικό τους φιλικό, όλο.

Σε μια βιτρίνα γράφει “God is inside, come and see”ένας παλιός γνωστός βρίσκεται σήμερα σε υπηρεσία, φορά το κυριακάτικο του κοστούμι, ούτε κάνει τον κόπο να γυρίσει να με δει, ούτε με αναγνωρίζει. Είχε ξεκινήσει κάποτε με τους καλύτερους οιωνούς, σπουδασμένος, γνώριζε το θέμα του, ήταν και λίγο κουλτουριάρης αφού καβαλούσε πάντα τη Harley του, πηγαίνοντας από πελάτη σε πελάτη. Κατέληξε να κρατά τη θρησκευτική του ταμπλέτα και να προσηλυτίζει ευάλωτες μοναχικές ασιάτισσες που γυρεύουν κάτι ριζοσπαστικό αυτό το κυριακάτικο πρωινό.

Υποθέτω πρέπει να πιάσει τους στόχους του, και δεν έχει σημασία τι περιέχει το «δίχτυ» του.

Πιο κάτω ένα νεαρό ζευγάρι με παραδοσιακά ρούχα της χώρας τους, φιλιούνται στο πλάι του δρόμου. Νομίζω δύσκολα θα το έκαναν αυτό στη χώρα τους. Ζήτω η παγκοσμιοποίηση!

Κοντά στο πράσινο σημείο της πόλης όλο και κάτι νέο βλέπω κάθε φορά, καφενεδάκια, ψητοπωλεία, ακόμη και sex shop σε απόσταση ψαλμωδίας από την αρχαία εκκλησία. Το ίδιο γίνεται και από την άλλη πλευρά, από ανθρώπους που ζουν τις συνθήκες, αλλά τις αξιοποιούν για να χτίσουν τη ζωή τους και προφανώς δεν ακούνε πολύ τις μέτριες ειδήσεις.

Ο κόσμος παει μπροστά, ό,τι και να κάνετε. Και συνήθως τον παίρνουν μπροστά όσοι δεν παγιδεύονται στη μιζέρια.

Έχω την επιλογή της μουσικής στο “shuffle all” αλλά μέσα από τις εκατοντάδες κομμάτια μου βγάζει δυο φορές το ίδιο. Στέλνοντας τη μνήμη σε πολύ παλιούς χρόνους, άλλες συνθήκες, άλλες έγνοιες.

Είναι ωραίο να τρέχεις Νοέμβρη μήνα, είναι και πιο λίγος ο ιδρώτας.

Facebook Nov 27, 2016 11:01am
Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: