Skip to content

«Bring your alibis…», βελούδινο διαζύγιο και άλλα ευφάνταστα.

Μαΐου 7, 2017

 

Σε πρόσφατο μου άρθρο (Η χειρότερη στιγμή της προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη) είχα αναφέρει πως δεν φαινόταν πως ο αλλοπρόσαλλος Ερντογάν είναι έτοιμος για «win – win λύση στο Κυπριακό». Από τότε έχω πληροφορηθεί πως οι ενδείξεις από Άγκυρα είναι τουλάχιστον αμφιλεγόμενες, ενώ το βασικό πρόβλημα εστιάζεται στην κατάρρευση της εποικοδομητικής σχέσης Αναστασιάδη – Ακιντζί.

Δεν είμαι σίγουρος γιατί συνέβη αυτό. Αν τίθεται θέμα συνολικής κατάρρευσης της εμπιστοσύνης κυρίως από βορρά προς νότον, τότε υπάρχει γενικότερο θέμα ξεγελάσματος ενός μεγάλου μέρους των Ε/Κ από τον Νίκο Αναστασιάδη. Δεν πιστεύω πως είναι αυτό, και έχω γράψει πολλές φορές την άποψη μου: το θέμα είναι πιο πολύπλοκο και έχουν και οι δυο ηγέτες ευθύνες. Αυτό όμως έχει να κάνει με τη διάγνωση. Το πρόβλημα έγκειται πλέον (δυστυχώς) στο δια ταύτα. Και σε πρώτη φάση, στο προσωπικό δια ταύτα. Και εδώ αντιμετωπίζουμε πολλά παράλογα.

Κατ’ αρχάς, ο Μουσταφά Ακιντζί. Μας εξέπληξε με την εκλογή του, πήρε ποσοστά αδιανόητα σε σχέση με το μικροσκοπικό του κόμμα και ανέμισε τη σημαία της λύσης. Χωρίς αυτή είναι τελειωμένος. Αν υπάρξει και επίσημο τέλος στις διαπραγματεύσεις, δεν θα εκπλαγώ αν παραιτηθεί, και να αποχωρήσει από την πολιτική ζωή. Το έχει κάνει ξανά. Συνεπώς για τον Μουσταφά Ακιντζί η λύση θα έπρεπε να ήταν η μόνη επιλογή, ό,τι και να συμβαίνει. Α, και μετά τον Ακιντζί στον βορρά, θα έχουμε ΔΗΚΟ.

Από την άλλη ο Νίκος Αναστασιάδης συμπεριφέρεται με ανάλογα παράλογο τρόπο. Δεν τον ψήφισαν όλοι για το Κυπριακό το 2013. Αυτό είναι σαφές. Εκ των υστερών τον κρίνουμε για το πως αντιμετώπισε μια φοβερή οικονομική κρίση. Κρίνω πως ήταν γενικά επιτυχημένος στις «πρώτες βοήθειες» που χρειαζόταν να παράσχει τότε στην Κυπριακή οικονομία και αυτό φαίνεται και από τα αποτελέσματα. Στο επίπεδο των γενικότερων και ευρύτερων μεταρρυθμίσεων, πήραμε δυστυχώς πολύ λιγότερα από όσο έπρεπε, κάτι για το οποίο έχει μεγάλη ευθύνη και η λαϊκιστική μας βουλή.

Και το Κυπριακό; Ο πρόεδρος ήθελε να το λύσει, αλλά μετά δείλιασε, μπλέχτηκε και τώρα σαφώς, κάνει «διαχείριση» εν όψει προεδρικών εκλογών. Το εκπληκτικό δεν είναι πως η διαχείριση αυτή περιλαμβάνει την υιοθέτηση των πλέον θλιβερών «επιχειρημάτων» του «πατριωτικού» χώρου, το εκπληκτικό είναι πως ο Νίκος Αναστασιάδης νομίζει πως θα προχωρήσει σε δεύτερη πενταετία με ευκολία, σαν να μη συμβαίνει τίποτα στο κυπριακό!

Οι συνομιλίες των τελευταίων χρόνων είναι διαφορετικές: γίνονταν μεταξύ δυο ηγετών που πίστευαν στη λύση, σε ένα περιβάλλον που γενικά ευνοούσε τη λύση και ήταν σε εντελώς εθελοντική και πάντως δική τους βάση και ιδιοκτησία.

Δεν είναι λοιπόν εύκολο να τελειώσουν μια μέρα, να μας πούνε πως δεν τα βρήκανε, να πάνε στο σπίτι τους και …βλέπουμε!

Στην πράξη, υπάρχει το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα της 13ης Ιουλίου. Αναμένεται να κατέβει τρυπάνι εκείνη τη μέρα. Και θέλουμε να πιστεύουμε πως ο καλότατος κύριος Ερντογάν, εκείνος που θα υπονόμευε τη λύση, εκείνος που θα υπέγραφε συμφωνίες που ποτέ δεν τηρεί η Τουρκία, θα μας παρακολουθεί από μακριά , θα μας δώσει και την ευχή του και θα είναι όλα μέλι γάλα! Τόση αφέλεια – και ανευθυνότητα!

Δεν είναι μόνο αυτό. Η λήξη της διαδικασίας, θα πρέπει να φέρει μια σφραγίδα, μια ονομασία: λύση, κατάρρευση, διάλειμμα, ή τι; Νομίζουμε πως το σύμπαν θα μας περιμένει για πάντα;

«Βελούδινο διαζύγιο» λένε όλο και περισσότεροι – ήταν σήμερα το Πρωτοσέλιδο της Καθημερινής. Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το πράγμα;

Για να δούμε.

Κατ’ αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσει: μιλάμε για απαξίωση ενός κομματιού της Κυπριακής Δημοκρατίας από την επίσημη της ηγεσία.

Αυτό το άλλο κομμάτι θα παραχωρηθεί στην Τουρκία με συμφωνία μεταξύ των δυο χωρών; Ή θα αποτελέσει ένα καινούργιο κράτος, πάλι με συμφωνία που πρέπει να υπογράψουν όλοι οι παίχτες;

Και αυτό το νέο κράτος, θα ανήκει στην ΕΕ; Και πως στο καλό θα γίνει αυτό; Γιατί ξέρετε αυτή τη στιγμή η ΚΔ βρίσκεται στην ΕΕ με όλα της τα εδάφη. Αναμένουμε δηλαδή να πούμε στους κουτόφραγκους, ξέρετε, από την Λήδρας και βορειότερα το χαρίζουμε στα κοπέλια απέναντι, αφήστε τους να κάνουν ένα κράτος, να δεχτείτε παρακαλώ να μειωθεί η έκταση με την οποία μας βάλατε εμάς μέσα το 2004, α, και παρακαλούμε να συνεχίσετε να θεωρείτε πως είμαστε *εμείς* το ίδιο κράτος, η ΚΔ, , και αν γίνεται όμως, κάνετε τους και εκείνους μέλος σας – να γλυτώσουμε τον μπελά! Ναι, σαφώς σουρεαλιστικό αν όχι εντελώς παλαβό σενάριο!

Α, έχουμε και συνέχεια. Οποιονδήποτε εκ των δυο ανωτέρω μορφών διαζυγίου επιλέξουμε, θα πρέπει να έχουμε μια συμφωνία που θα υπογράψουν όλοι. Θυμάστε που έλεγαν κάποιοι πως η Τουρκία δεν τηρεί συμφωνίες; Ε, αυτή τη συμφωνία θα την τηρήσει κοπέλια;

Γίνεται και χειρότερο: ζητήματα εδάφους, περιουσιών, αποζημιώσεων, προσφύγων, ασφάλειας, εγγυήσεων, ΑΟΖ, FIR, θα πρέπει να συμφωνηθούν, αφού λογικά το όποιο «βελούδινο διαζύγιο» θα πρέπει να ορίζει ένα τελεσίδικο πλαίσιο όπου δεν θα υπάρχουν πλέον προβλήματα. Καλά, αν δεν τα βρίσκουμε τώρα με την προοπτική της ΔΔΟ η οποία ντε φάκτο έχει συνενωτικά στοιχεία, πως στο καλό θα τα βρούμε στη λογική του διαζυγίου όπου ο ένας θα τραβά πετσί και ο άλλος τομάρι;

Και κάτι άλλο: ποιος θα τολμήσει να αποδεχτεί και να υπογράψει μια τέτοια λύση; Οι εξτρεμιστές της πλευράς μας απορρίπτουν την ΔΔΟ γιατί δίνει υποτίθεται πολλά στους Τ/κς. Ένα βελούδινο διαζύγιο που θα τους δίνει ακόμα περισσότερα και θα αποποιείται οριστικά και τελεσίδικα της ΚΔ, θα τους κάνει; Αν κανείς υποψιαστεί πως η απόρριψη της ΔΔΟ έχει να κάνει με σωβινισμό και εθνικισμό για όσους αποστρέφονται τον συνεταιρισμό με τους Τ/κς, ενώ ένα μικρό «καθαρό» (ελληνικό) Κυπριακό κράτος μας κάνει, είναι υποθέτω υπερβολικός, ε;

Όλα αυτά σκέφτομαι και νοιώθω πως είναι όλο και πιο παράλογη η στάση του προέδρου που αντί να κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει την κρίση, επιλέγει να εγκαινιάζει αρχαίους δρόμους στην Πάφο και να γυρεύει άλλοθι.

Άστε που κάνω εμετό από την υποκρισία κάποιων: διχοτόμηση, ή βελούδινο διαζύγιο θα σημαίνει πως χάνουμε εντελώς και τελεσίδικα τον έλεγχο επί του βορείου μέρους της Κύπρου. Αν γεμίσει εποίκους, αν έρθει μισό εκατομμύριο στρατός, είναι μια χαρά, εφόσον εμείς είμαστε καθαροί!

Πελλότοπος, πελλόκοσμος!

Advertisements
3 Σχόλια leave one →
  1. strovoliotis permalink*
    Μαΐου 7, 2017 18:12

    Μου αρέσει!

  2. Μαΐου 8, 2017 11:42

    Reblogged στις Trimithiotis – Gerolakkos – Cyprus.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: