Skip to content

Sunday morning

Ιουνίου 25, 2017

Το Strange days των Doors θα ήταν ίσως καλύτερη επιλογή. Το Sunday morning όμως ταιριάζει και με την συμβατική περιγραφή αυτής της περιόδου (της ημέρας) , αλλά μεταφέρει και ένα περίεργο, ψυχοπλακωτικά αισιόδοξο, και σίγουρα ψυχεδελικό κλίμα μέσα στο οποίο είχε φτιαχτεί τότε το τραγούδι. Ακριβώς πενήντα χρόνια πιο πριν, ελαφρώς γηραιότερο από τις ενδοκυπριακές συνομιλίες, αλλά σαφώς λιγότερο κλασσικό.

Ένα μικρό γατάκι πετάχτηκε το πρωί μπροστά μου όταν έτρεχα στο γραμμικό του Πηθκιά, με σηκωμένη κάγκελο την ουρίτσα, νομίζω με είδε, αλλά με αγνόησε, σίγουρα δε με φοβήθηκε, το ένστικτο του δεν του έμαθε ακόμη να μας αποφεύγει. Μέγα λάθος.

Χάρηκα με αυτή την αμυδρή ακτίνα αθωότητας. Ακτίνα και χαραμάδα στην πραγματικότητα που κάνει ό,τι μπορεί για να μας υπενθυμίζει το αυτονόητο: δεν ήρθαμε με πιστοποιητικό τελειότητας. Ούτε καν πιστοποιητικό για ευ ζην δεν έχουμε.

Μπορώ όμως να μας πιστώσω και εμάς με ένα ένστικτο, αυτό της επιβίωσης, και χάρηκα όταν μετά από μια πρόσφατη σύγκρουση με αγαπημένο πρόσωπο, ακολούθησε η ανάλυση και η επιλογή: «τώρα θα επιβιώσουμε», αντί οτιδήποτε άλλο καταστροφικό.

Ωραία, ας πάμε παρακάτω τότε. Το μόνο σίγουρο είναι πως πισινή δεν μπορείς να βάλεις, έστω και αν υπάρχουν πισωγυρίσματα και ….πισινές.

Μένει το ταξίδι όπως θάλεγε και ο ποιητής, ή έστω εκείνο το παντελώς εγωιστικό συναίσθημα πως *εσύ* (νομίζεις πως) ήσουν εντάξει.

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: