Skip to content

Θα τον έλεγες και επώνυμο. 

Ιουλίου 12, 2017
Σαφώς, όταν βρισκόταν στο (τεχνοκρατικό) πόστο που τον έκανε γνωστό, όλοι ήθελαν την γνώμη και την άποψή του.

Γνωριστήκαμε επαγγελματικά και συνεπώς – υποθέτω – δεν έχει ιδέα για τις πολιτικές μου απόψεις, ούτε όμως εγώ για τις δικές του.

Όταν μιλήσαμε σήμερα ξανά και μου είπε πως μετακομίζει οικογενειακώς σε πόλη της βορείου Ευρώπης, ένοιωσα περίεργα.

Είναι δυνατόν να νοιώθει κάποιος τόσο άσχημα από τις εξελίξεις που έχουμε στο νησί μας, να αντιλαμβάνεται τις πολύ άσχημες συνθήκες που μας μένουν τώρα, να βλέπει το γκρίζο μέλλον, και να παίρνει τόσο δραστικές αποφάσεις;

Ή μήπως έτυχε, και φεύγει γιατί αφυπηρέτησε, ή βαρέθηκε τη ζέστη και κάνω παναύρκα με το νου μου;

Φυσικά, οι σκέψεις αυτές δεν δημιουργήθηκαν σε κενό, ούτε ήταν αποτέλεσμα των πολλών άυπνων ωρών λόγω της κιρκάδιας δυσρυθμίας (α, εδώ σας θέλω!)

Η αλήθεια είναι πως όταν έγινε το κακό εκείνη τη νύχτα στην Ελβετία, βρισκόμασταν κάπου στη Μεγάλη Πόλη. Και είχαμε να διαχειριστούμε τα κοπελλούθκια, και τις εντυπώσεις και τις επιθυμίες τους. Η κόρη ήθελε πάρα πολύ την Αμερική, η κόρη θέλει να πάει ξανά στην Αμερική και θέλει να σπουδάσει και στην Αμερική.

Και νοιώθω πως αν το κάνει αυτό, θα την «χάσουμε» θα πάει και θα μείνει. Και αν φτάσουμε να το δούμε αυτό, θα είμαι μεν ευτυχής για το παιδί μου, αφού θα κάνει κάτι που του αρέσει, αλλά θα είναι άσχημη η μοναξιά. Ίσως τότε, να σκεφτώ και εγώ καμιά πόλη στη βόρεια Ευρώπη…. Τώρα, μοιάζουν και τα δυο πιο «βατά».

Όχι, δεν είναι υπερβολές αυτά. Ένας καλός φίλος λέει συνοπτικά, πως η μετά την ΔΔΟ εποχή θα είναι φρενοκομείο.

Ε, δεν έχει και άδικο, ακούστε τις δηλώσεις, οι πιο νούσιμοι από τους πρώην νούσιμους, κάνουν προεκλογική, οι άλλοι είναι έτσι κι αλλιώς αγνώριστοι.

Οι μη-νούσιμοι κάνουν ένα σαδιστικό πάρτι πάνω στο πτώμα που έμεινε πλέον το όνειρο της επανένωσης και του τερματισμού της κατοχής. Ούτε καταλαβαίνουν τι έγινε, ούτε θα μπορούσαν ποτέ.

Και φωνάζουν. Κάποιοι, πολύ. Για τις φωνές, η Κύπρος δεν είναι πολύ μακριά.

Μα, μόνο οι φωνές δεν το λες και φρενοκομείο, ε;

Ρε, ο Ρότσας ζητά να έρθει ελληνική μεραρχία, ο Ζήνωνας βλέπει αποβίβαση τουρκικών αρμάτων και λυπάται που αποναρκοθετήσαμε τη γαμημένη γη του νησιού μας.Ο άλλος, στα σοβαρά απευθύνεται στον Παΐσιο για να διώξει τους κατακτητές.

Και μου λέτε πως δεν;

Όχι, δεν φεύγω προς το παρόν.

Πρώτη προτεραιότητα η διατήρηση στοιχειώδους διαύγειας. Και επιστροφή «μέσα», εσωστρέφεια στο σπίτι, τη δουλειά την οικογένεια, τις λέξεις τις φωτογραφίες. Έμφαση στα σημαντικά, όπως η αποφυγή να πατώ τα κακκά των πολλών νεαρών γάτων που γέμισε αυτό τον καιρό η αυλή.

 

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Μελαθκιώτης permalink
    Ιουλίου 12, 2017 16:25

    Καλωσόρισες! Πάντα μαθαίνεις που το Στροβολιώτη! Και εγώ θα έβαλλα στοίχημα ότι η κιρκάδια δυσρυθμία ήταν καμιά κατάρα που εξαπέλυσε η μάγισσα Κίρκη σε ορισμένους που τους ψεκασμένους μας!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: