Skip to content

Το δέντρο

Ιουλίου 13, 2017

Έβγαλα το παπούτσι και πάτησα το τσιμέντο. Ένα τζιιιιζ άκουσα! Το φόρεσα ξανά και αποτραβήχτηκα στη σκιά, κάτω από το μεγάλο δέντρο. Κοίταξα ψηλά, τα πυκνά φύλλα κάλυπταν τον ήλιο, αλλά όχι το φως.

Άγγιξα τον κορμό, ήταν ζεστός, όχι όσο το κουγκρίν. Το ίδιο και το χώμα γύρω από τη ρίζα. Αλλά το φύλλωμα, πράσινο και πυκνό σχεδόν δροσερό.

Όπως χρόνια και αιώνες τώρα, μέσα σε συνθήκες εξωφρενικές για μας τους ανθρώπους, αλλά απόλυτα φυσιολογικές για το δέντρο, που κρατά ανέπαφη και δυναμική, γεμάτη ζωή την πράσινη του φορεσιά.

Χωρίς κλιματισμό, χωρίς αντηλιακό, χωρίς ντουσάκι, χωρίς ψυγείο, ακόμη, χωρίς νερό – για μήνες.

Και αντέχει και μεγαλώνει και μπορεί να μετρήσει αιώνες, εκεί που εσύ, μετράς χρόνια και δεκαετίες.

Θαύμα!

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: