Skip to content

Επί της βορείας ακτής άβολοι προβληματισμοί.

Αύγουστος 16, 2017

1. Ζεύγος σχετικά νεαρότερων από την παρέα μας, κάθεται στο διπλανό τραπέζι. Ακούει γνώριμη γλώσσα και ρωτά κάτι για τους δρόμους και τα χωριά, που δείχνει πως έχει καθεστώς νεοφώτιστου. Πιάνουμε την κουβέντα, κατάγονται από χωριό της επαρχίας Λευκωσίας. Μου συστήνει και τον υιό. Σε λίγες βδομάδες πάει γυμνάσιο, λέει.

Ονομάζεται Ελευθέριος.

-Πες μας όμως κύριε Γιάννο, εν σωστόν τούτον;

-Τι εννοείτε;

-Ετο, από σεβασμό δεν έπρεπε ο γιός μας, να πιεί έστω και μια κόκα κόλα; (Που βρισκόταν μπροστά του, κλειστή στο τενεκεδάκι της, με το καλαμάκι ακόμη στη συσκευασία του).

– Και γιατί δεν την πίνεις Λευτέρη μου;

-Ελευθέριος!!!

-Οκ, γιατί δεν την πίνεις;

-Δεν είναι δική μας!

-Τι εννοείς;

– Δεν θέλω τίποτα πουποδά!

-Οκ, σεβαστό, αλλά μετά το κολύμπι σου, δεν κουράστηκες, δεν δίψασες;

Απαντά ο πατέρας:

-Δεν μπήκε μέσα, «δεν είναι δική μας η θάλασσα» λέει.

-Α, Ελευθέριέ μου, εδώ θα διαφωνήσουμε! Η θάλασσα όλου του νησιού είναι δική μας, εμένα, εσένα, των κοπελλουθκιών μου που δεν βγαίνουν αν δεν τους τραβήξουμε, και δεν έχω σκοπό να τη χαρίσω σε κανένα κερατά!

Με βλέπει μάλλον με έκπληξη και απαντά μάλλον χωρίς σιγουριά, αλλά με ένταση στην πρώτη λέξη της πρότασης του:

-*Νομίζεις* πως είναι δική σου! Μπορείς να μείνεις ποδά;

-Ναι, αν ήθελα θα μπορούσα να μείνω κάπου, αφού δεν έχω σπίτι («Έχουμε βίζα για 90 μέρες» προσθέτει με παρατηρητικότητα ο παπάς του). Το σπίτι που είχε γεννηθεί ο παπάς μου χάλασε εδώ και χρόνια, αλλά τι σχέση έχει αυτό; Ελπίζω εκείνοι που ξέρουν, να βρουν μια λύση για όσους έφυγαν από τα σπίτια τους και για τα λοιπά προβλήματα, αλλά η θάλασσα;

– Δεν είναι δική μας! – επιμένει.

Βασικά, hopeless ο μικρός.

Γυρίζει προς τον γιαλό και μιλάμε «εμπιστευτικά» με τον πατέρα, αφού ο δυνατός αέρας μας το επιτρέπει: δεν είναι καν παντρεμένο το ζευγάρι, είναι οπαδοί της Ομονοιάκκας σσιυλλάκκας, έχουν δηλαδή τα τυπικά εχέγγυα «προοδευτικότητας», είναι μόλις η δεύτερη φορά που περνούν στον βορρά, αλλά ο μικρός – για τον οποίο ανησυχούν;

-Το σχολείο και οι παρέες του, της εκκλησιάς, λέει ο ομονοιάτης παπάς με χαμηλή φωνή.

Κρατώ την ανησυχία.

2.Ακόμα και εδώ στη βόρεια ακτή μπορούμε να ακούμε την προπαγάνδα του ΡΙΚ. Ξέρετε, εκείνου που επιμένει πως οι τ/κ πάνε στα Κόκκινα για να πανηγυρίσουν για τους βομβαρδισμούς της Τηλλυριάς κάθε Αυγουστο. Τώρα είναι οι ειδήσεις όμως.

Ας ακούσουμε.

Μετά την οργή εντός Αμερικής, ακόμη και η ίδια η νερόβραστη Βρετανίδα πρωθυπουργός κάνει κριτική στον Τραμπ σχετικά με την αδυναμία του να καταδικάσει τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές για τα επεισόδια στο Charlottesville.

Και θυμήθηκα τον Γιώργο. Τον Λιλλήκκα, τότε υπουργός επί του εκλελεγμένου από το προοδευτικό κόμμα της Κύπρου Τάσσο, που είχε λειτουργήσει ακριβώς όπως τον Τραμπ: είχε εξισώσει τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές του ΕΛΑΜ με όσους διαδηλώναμε τότε για το άνοιγμα του οδοφράγματος στην οδό Λήδρας.

Έλα, ρε, χάνεις την πρόσφατη σου μνήμη, μου θυμίζω!

Δεν έγινε μόλις πριν λίγες μέρες άλλο ένα παρόμοιο επεισόδιο; Όταν ακροδεξιοί εξτρεμιστές είχαν αποκλείσει αυθαίρετα τα οδοφράγματα και η αστυνομία τους έκανε και καφεδάκι;

Αυτό, επί του ηγέτη της μεγάλης φιλελεύθερης, φιλοευρωπαϊκής παράταξης.

Αν το ακούσει η φίλη του η Τερέζα, και ακόμη χειρότερα η πιο ευαίσθητη σε τέτοιες αθλιότητες , η μεγάλη φίλη του η Αγγέλα, θα έχει να φέρνει μόνο τον Κυριάκο στην προεκλογική του – αν φυσικά είναι τελικά ξανά υποψήφιος.

 

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: