Μετάβαση στο περιεχόμενο

Οκ, μου αρέσει η βροχή.

Οκτώβριος 21, 2018

Και αφού βρέχει κάπου εν Κύπρω για 14 διαδοχικές ημέρες (κάτι για το οποίο είχατε προειδοποιηθεί (εδώ) έγκαιρα), ε, ήταν αδικία να έχουμε πάρει μέγιστη ημερήσια τιμή υετού μόνο 1.8 χιλιοστά στον κήπο μου στον Στρόβολο. (Και ναι, επειδή ίσως να βρέχει και μέχρι το τέλος του μήνα κάπου κάθε μέρα στην Κύπρο, κάποιος φοιτητής σχετικός με το θέμα, να ψάξει αν έγινε ξανά κάτι παρόμοιο!)

Να ποτίζω τα φκιόρα μέσα του Οκτώβρη δεν ήταν πρωτοφανές αλλά σίγουρα ήταν κάτι κοστοβόρο (ψυχολογικά, νερουλικά και οικονομικά).

Δεν ηταν όμορφο.

Μέχρι τη σημερινή καταιγίδα: 14.2 χιλιοστά κυρίες και κύριοι. Καλύψαμε το πότισμα για μια βδομάδα τουλάχιστον.

Αστε που η βδομάδα που ακολουθεί θα είναι εξόχως ενδιαφέρουσα. Όχι τόσο συγκλονιστική όπως φαινόταν πριν λίγες μέρες, αλλά δεν θα εκπλαγώ αν ανεβάσει τον υετό στο 150% της κανονικής τιμής για τον μήνα. (Επίσημη καταμέτρηση μέχρι το πρωί της Παρασκευής στο 66%).

Λοιπόν, τι άλλο; Η Κυριακή ήταν εντελώς κανονική και συνηθισμένη: πρωί πρωί, εξαιρετικές δροσερές συνθήκες και τρέξιμο στα 7.5 χιλιόμετρα, μάππα για τον γιο, (αποτυχημένη) προσπάθεια να διαβάσω Κυριακάτικες εφημερίδες, εξόρμηση με φίλους για φαΐ. Κλέφτικο, αυτό τον καιρό είναι οκ; Δεν λένε οι ειδήμονες πως αυτό είναι φαΐ μόνο του καλοκαιριού;

Ο,τι και να ήταν το καταβροχθίσαμε, έκανα ο,τι μπορούσα να αποφύγω τις μίλλες πάνω στα κομμάτια του κρέατος, αλλά όταν προσπαθούσα να αναρτήσω από το βυθό της πήλινης κούπας τις πατάτες, και έσταζε κάτι σαν νερό, ήξερα πως δεν ήταν νερό, μίλλα ήταν.

Μόλις μας κατέβηκε το κρέας, άρχιζαν την ίδια στιγμή και οι μεγάλες σταγόνες, και χρειάστηκε ομαδική συνεργασία για να μετακινηθούμε σε ασφαλές μέρος, κάτω από ευτελή ταβάνια. Δεν μπορούσαν να τρώνε και να πίνουν υπό βροχή έλεγαν οι άλλοι, οι βούτυροι οι φίλοι της παρέας.

Δεν ήταν μόνο πως με συνεπήρε η ηδονή της καταιγίδας, ήταν επίσης και η διαπίστωση πως η παρέα (κατά βάθος) το χαιρόταν επίσης. Τώρα, είναι αυτό ανθρώπινο ένστικτο, ή είναι η δική μου κολλητική επιθυμία και ηδονή, δεν ξέρω.

Με προσέβαλε όμως ο γιος όταν με ρώτησε αν μέθυσα, ζητώντας από την κυρία του καταστήματος επιπρόσθετο τεταρτάκι ζιβανίας μετά τον καφέ, γιατί τότε οι σταγόνες έγιναν πραγματικές σίκλες με νερό, του είπα όχι, δεν ήπιαμε όλη τη ζιβάνα, (την πληρώσαμε) βρίσκεται τώρα στην κουζίνα.

(Ναι, λίγο μεθυσμένος ήμουν και δεν νοιώθω καθόλου κακά για αυτό).

Σπίτι.

Και τώρα μιλάμε σοβαρά;

Καράολος πάνω στο ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης!!!

*Δεν* είναι στημένο!

Είναι να μην πιστεύεις στο μεταφυσικό!

IMG_20181021_170132

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: