Μετάβαση στο περιεχόμενο

Knockin’ on heaven’s door

Νοέμβριος 5, 2018

Μια μέρα άρχισε να τρέχει.

Συνέχισε να τρέχει για τα επόμενα τρία και μισό χρόνια.

Έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο. Ηταν ο Forrest Gump.

Μια μέρα πριν καμιά δεκαριά μέρες, πήρε την κιθάρα (που είχε παρατήσει με βδελυγμία πριν από 1-2 χρόνια).

Από τότε δεν σταμάτησε να την αγκαλιάζει. Το βράδυ Παρασκευής προς Σάββατο, τέσσερις και μισή το πρωί, ξυπνώ για κατούρημα και παίζει aκόμη σιωπηλά, με το ένα χέρι νότες.

Δεν ξέρω που θα οδηγήσει αυτό.

Ένα σενάριο είναι πως η κιθάρα θα είναι πολύ χρήσιμη όταν σε 2-3 χρόνια από σήμερα θα πάει με τους συμμαθητές του στην Κακοπετριά για ένα σαββατοκύριακο.

Γιατί αν κρατήσει κοντά στην κιθάρα τους φίλους και τις φίλες, ίσως να περιοριστούν τα έκτροπα που κάνουν τα παλιόπαιδα στο χωριό.

Ίσως να περιοριστεί η κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών (η αστυνομία επιβεβαίωσε πως πράγματι μελετά υπόθεση χρήσης ναρκωτικών: βρέθηκε ένα …ενισχυμένο τσιγάρο σε δωμάτιο που έμεναν μαθητές, είπε ο εκπρόσωπός της).

Ίσως να περιοριστεί και η αναζήτηση του χαπιού της επόμενης μέρας, που έγινε ξαφνικά πρώτη είδηση σήμερα, και προσπαθούσα να θυμηθώ τι στο καλό είναι αυτό.

(Υποθέτω πως είναι κακό να αναζητούν οι έφηβοι τέτοιο πράγμα γιατί είναι καλό να μένουν έγκυες οι 16χρονες. Ή μήπως είναι κακό να κάνουν….. (horror!))

Ακόμη και ο ίδιος ο προοδευτικός μας υπουργός παιδείας, είπε πως μελετούν το θέμα για να οργανώσουν μια «ολιστική διαχείριση».

Χμμμμ.

Ναι, θεωρώ υποκριτικό και λαϊκίστικο και πιασάρικο το θέμα. Αν γίνονται ζημιές, κακώς γίνονται ζημιές, αν γίνονται έκτροπα κακώς γίνονται έκτροπα, αλλά τι αναμένουμε από τους έφηβους μας; Να πηγαίνουν κατηχητικό; Δουλειά κυρίως των γονιών, να βάλουν και να κρατήσουν κανόνες.

Και ναι, μπορείτε άνετα να μου τρίψετε στα μούτρα αυτό το κείμενο σε 2-3 χρόνια από σήμερα, γιατί δεν υπάρχει εγγύηση στη συμπεριφορά ενός εφήβου (και δεν μπορώ να ξέρω τι θα κάνουν τα δικά μου κοπελλούθκια), αλλά σίγουρα η διαπόμπευση δεν είναι η λύση.

Highlight της ημέρας: με ρώτησε αν αυτό που έπαιζε ήταν οι συγχορδίες του Knockin’ on heaven’s door.

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Χρίστος permalink
    Δεκέμβριος 1, 2018 22:32

    καλησπέρα. επεράσαμε ούλλοι εφηβείες αλλά δεν καμνουμε έτσι ζημιές. χιλιάδων ευρώ, περιττώματα πάνω στα τζάμια των ανθρώπων κτλ. εκαμναμε πελλάρες σε σχολικές εκδρομές, αλλά εν εκάμναμε τεράστιο πρόβλημα στην κοινότητα. Δεν ξέρω τι μπορεί να κάμει το ΥΠΠ να ειμαι ειλικρινής, όντως εν θέμα των γονιών και ανατροφής. Βέβαια εννεν ουλλοι οι μαθητες έτσι, αλοιμονο.
    Φίλος κάτοικος Κακοπετριάς θεωρεί ότι εν ζητημα χρόνου κάποιος ηλικιωμένος να παίξει ενα μαθητη. ζουμε σε μια χωρα που σχεδόν κάθε σπίτι εσιει όπλο εξαλλου.
    Ισως η λύση να βρίσκεται στα ξενοδοχεία. Που δέχουνται τουντες κρατησεις παρόλον τες ζημιες στα δωμάτια.
    Χρίστος

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: