Μετάβαση στο περιεχόμενο

Η Άνοιξη στην Ακανθού είναι μελαγχολική (*) (**)

23 Φεβρουαρίου, 2021

Οι κυνηγοί των νεφών τους λατρεύουν.  

Μεγάλοι και δεσποτικοί με τεράστια κάθετη ανάπτυξη  που φτάνει σε χιλιάδες μέτρα στην ανώτερη ατμόσφαιρα και είναι συνήθως δείκτες καταιγίδας.  

Τα φυσικά τους χαρακτηριστικά τους κάνουν ορατούς  από πολύ μακριά. Ακόμα και κατά τη διάρκεια τη μέρας ο προσεκτικός παρατηρητής μπορεί να δει αστραπές να τους σχίζουν.  

Τους λένε πυργοσωρείτες και αποτελούν μια από τις πυκνότερες συγκεντρώσεις δύναμης που απαντάται στη φύση.   

Εκείνο το απόγευμα  επέστρεφα από τη Λάρνακα. Η χειμερινή διαύγεια άφηνε πλήρως ακάλυπτο το μακρύ βουνό πίσω από την πρωτεύουσα.  Από τον καιρό του ανοίγματος των καντζελιών προσπαθώ πάντα να παίζω με το βουνό. Ποιο χωρίο κρύβεται πίσω από εκείνη την κορυφή. Ποιο λιμανάκι ξεσηκώνει τώρα ο βοριάς, ποιο σημείο σαρώνει η καταιγίδα κάτω από τον πυργοσωρείτη.  

Βλέπετε άλλο είναι να βλέπεις τον χάρτη, και άλλο να έχεις πατήσει τα χώματα, να έχεις εγκλιματιστεί επί τόπου με τη γεωγραφία.   

Η τοποθεσία εκείνη την ημέρα ήταν αρκετά ανατολικά και το τελευταίο απομεινάρι του μετώπου κακοκαιρίας είχε φτιάξει μια καταιγίδα που βρισκόταν ακριβώς πίσω από το βουνό. Η λογική και η πείρα έτειναν προς μια διάγνωση θαλασσινής καταιγίδας μέσα στο πέλαγος με κατεύθυνση την βορειανατολική γωνιά της Μεσογείου.  

Η ψυχή όμως έτεινε άλλου.  

Σε ένα πράσινο νησί με λίγα κίτρινα φύλλα και λίγο άσπρο χώμα, με αποκλεισμό του μπλε και του κόκκινου, με δρόμους παλιούς, στενούς και έρημους, κατεχόμενους από τα ασυγύριστα χόρτα πολλών δεκαετιών , με ταξίδι με απροσδιόριστο όχημα, με τον Κωστή να με ρωτά γιατί τα ονόματα στις ταμπέλες να είναι διαφορετικά από αυτά που γράφει ο χάρτης, τον οποίο μόλις έμαθε να διαβάζει.   

Σκέφτηκα πόσο απλό θα ήταν να έκανα αυτή τη σκέψη πραγματικότητα.  

Αν βιαζόμουν λίγο θα έφτανα έγκαιρα στο σπίτι.  

Θα έπαιρνα το μικρό γιο, και θα έπαιρνα δρόμο.  

Δε θα με έπαιρνε η ψυχή προς τα βορειανατολικά όμως.  

Θα με έπαιρναν οι συγκυρίες προς τα δυτικά πρώτα, όπου μετά τα σχετικά θα έπαιρνα στη συνέχεια βορειοδυτική πορεία, μετά ανατολική, και όταν θα νύκτωνε πια θα έπαιρνα τους παλιούς δρόμους, θα ανέβαινα το μακρύ βουνό, και όταν θα έφτανα από την άλλη πλευρά οι μακρινές αστραπές θα ήταν χωρίς ρίζες, χωρίς συνέχεια για να μου δείξουν ποιο χωριό σάρωσαν, για να δώσουν την απάντηση στο παιγνίδι με τους τόπους πίσω από το μακρύ βουνό, εκείνους που απέκτησαν νόημα μετά το άνοιγμα των καντζελιών. 

…………………………………………. 

Ο Μιχάλης Πασιαρδής είναι εκείνος που είναι. Το πρόγραμμα του στο Πρώτο του ΡΙΚ συνήθως αποπνέει κατάθλιψη και μιζέρια. Εκείνο το απόγευμα που ήθελα να κυνηγήσω τον πυργοσωρείτη  έπαιζε τις Μπαλάντες του Μίκη Θεοδωράκη που μελοποίησε ποιήματα του Μανώλη Αναγνωστάκη. Καθόλου πιασάρικα τραγούδια, εκτός από ένα που δέχτηκε και άλλες ερμηνείες, με κορυφαία εκείνη της Μαρίας Φαραντούρη.  

 Ήταν το «Δρόμοι Παλιοί». 

«Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα, χωρίς να γνωρίζω κανένα, κι ούτε κανένας…., κι ούτε κανένας με γνώριζε.»   

Η μελαγχολία του Πασιαρδή αντιφατική μέσα στην Άνοιξη που έδιωχνε τα χειμωνιάτικα απομεινάρια και πάσχιζε να κάνει την παρουσία της αισθητή, αλλά τραγικά και απόλυτα ταιριαστή. 

(*) Ξετσίπωτη παράφραση του τίτλου του γνωστού άλμπουμ του Λουδοβίκου των Ανωγείων. 

(**) Κείμενο που πρέπει να είχε γραφτεί γύρω στο 2007-9 που ανακάλυψα στο dropbox ψάχνοντας για κάτι άλλο. Νομίζω δεν δημοσιεύτηκε πουθενά.

Ίσως τότε να μην ήμουν αρκετά θλιμμένος.  

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: