Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το παλιό τσόπερ

9 Απριλίου, 2021

Σκέφτηκα να κατεβάσω το τζάμι του συνοδηγού και να της δώσω συμβουλή. Ανέβαινε ποδηλατώντας προς Στρόβολο, από κύριο δρόμο με πολλή κίνηση.

Γιατί δεν πας από το γραμμικό, θα της έλεγα. Ίσως να μην ήξερε για το γραμμικό.

Δεν τόκανα, γιατί όταν βρέθηκα δίπλα της ήδη «μιλούσε» με το τηλέφωνό της, μέχρι να ανάψει το πράσινο. Στην πραγματικότητα, ξεκίνησε πριν ανάψει το πράσινο.

Πολύ νέα, ίσως λίγο μεγαλύτερη από τα δικά μου Κ, οδηγούσε με σιγουριά, αλλά και το θράσος της νιότης της.

Ελπίζω να πήγε με ασφάλεια στον προορισμό της.

Το ποδήλατο της ήταν «κουρσέ». Δεν τα βλέπεις συχνά αυτά τα ποδήλατα πλέον, αφού όλοι πήραμε ποδήλατα παντός δρόμου με τα χοντρά λάστιχα που σπάνε μόνο αν δεν χρησιμοποιείς το ποδήλατο.

Δεν κατάλαβα αν ήταν καινούργιο, ή αν το κληρονόμησε από κανένα γονιό –  ή πιθανότερο, παππού.

Το πρώτο δικό μου ποδήλατο ήταν τσόπερ. Λίγο παιδικό, λίγο κοριτσίστικο, σίγουρα ανάλογο του βουτυρόπαιδου από τον Στρόβολο που ήμουν τότε.

Ήθελα πάντα να πάρω και εγώ κουρσέ. Στα δεκαεφτά μου νομίζω, πήρα το τσόπερ στον τοπικό ποδήλατά και διαπραγματεύτηκα τιμή.

  • Εσύ θέλεις να πουλήσεις, μου είχε πει, πόσα θες;

Δε θυμάμαι. Το αποτέλεσμα ήταν να δώσω το τσόπερ και λίγες λίρες που φύλαξα από το χαρτζιλίκι μου και να πάρω ένα μεταχειρισμένο κουρσέ.

Που αμέσως με αναβάθμισε σε άντρα.

Έκανα μακρινές κούρσες, πήγαινα με τους φίλους μου σινεμά τα απογεύματα του Σαββάτου στο Πάνθεον και εκείνο κοντά στη διασταύρωση Προδρόμου και Γρίβα Διγενή. Πως το λέγανε; Θυμάται κανείς;

Στις μακρινές κούρσες κατέβαινα από το Στρόβολο, πήγαινα τέρμα Γρίβα Διγενή και μετά πίσω από τον άγιο Δομέτιο.

Είχα το θράσος να σκεφτώ πως μου άρεσε το ποδήλατο, να βρω και αθλητικά παπούτσια ειδικά για το ποδήλατο, έλεγα, να κάνω περισσότερη εντύπωση.

Μακρινά δειλινά του Απρίλη, στη λίγο μετά τον πόλεμο πόλη, να κάνεις ποδήλατο στη Γρίβα Διγενή χωρίς την παραμικρή υποψία τρόμου που νοιώθεις αν το κάνεις τώρα, ή ακόμη χειρότερο, αν σκέφτονταν να το κάνουν τα Κ. Λίγο πολύ στην ηλικία τη δική μου τότε.

Πρέπει να ανησυχούσαν και οι δικοί μου γονείς τότε. Αν έχετε ακόμη γονείς, ρωτήστε τους να δούμε πως ήταν.

Γιατί για κάποιο λόγο όποτε πάει το μυαλό στα Κ, νοιώθω πως εκεί έξω είναι  πολύ πιο επικίνδυνος τόπος και κόσμος τώρα. Και ας μην είναι η αμέσως μετά τον πόλεμο Λευκωσία.

………..

Η κοπελιά στο ποδήλατο με γέμισε με σκέψεις για τα Κ (είναι δύσκολοι οι καιροί για τα Κ), αλλά  γέμισε και μνήμες το μυαλό.

Και φτάνοντας σπίτι ήθελα να βάλω ένα ποτάκι και να ακούσω ολόκληρο το What’s Going On που μας θύμισε ψες ο Ρόμπερτ, αλλά…

Αλλά ενημερώθηκα πως υπάρχει πρόγραμμα.

Κούρσες!

Το ποτάκι, αναβάλλεται για μετά.

………….

Μια φορά πριν χρόνια πολλά, μόνος σε ένα σπίτι στο μέσο του πουθενά, είχα αρχίσει ένα βιβλίο.

Διάβαζα και έπινα το ποτάκι μου μέχρι που δεν μπορούσα να κρατήσω ανοικτά τα μάτια μου. Κοιμήθηκα στον καναπέ που βρισκόμουν, αγκαλιά με το βιβλίο.

Ξύπνησα πολύ πρωί αγκαλιά με το βιβλίο.

Έβρεχε και ήταν κρύο.

Τι καλύτερο από το να αρχίσω πάλι το ποτάκι και να συνεχίσω το διάβασμα.

Κάπου στο μέσο του πρωινού το είχα τελειώσει.

Έβρεχε ακόμη. Ήταν ένα από τα πρώτα βιβλία του Louis de Bernières, ένα από την τριλογία του. Ένα από τα πολλά βιβλία που δεν διάβαζα τότε. Τα ρουφούσα από την αρχή ως το τέλος.

Τα θυμάμαι, τα νοσταλγώ και τα φοβάμαι αυτά.

Η απόσταση τα κάνει μυθικά, εξωπραγματικά, απίθανα.

Το συνηθισμένο ερώτημα με ταλαιπωρεί: μπορεί να τα κάνουν και τα Κ αυτά, τώρα ή  σε λίγα χρόνια;

Εύχομαι να τα ζήσω από τη μια, από την άλλη αναρωτιέμαι αν χρειάζεται.

Υπάρχει όμως άλλος τρόπος;

Εμείς τα καταφέραμε. Θα τα καταφέρουν και αυτοί.  

Ήταν κάτι τέτοιο τότε:

Mother, mother
Everybody thinks we’re wrong
Who are they to judge us
Simply cause we wear our hair long

Και ακόμη είναι. Βρίσκομαι όμως πια στην άλλη πλευρά (και επιλέγω να κουρεύομαι σαν κκέλης).

One Comment leave one →
  1. Σάντρος permalink
    10 Απριλίου, 2021 11:51

    Σινέ Μιμόζα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: