Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πασχαλινές ιστορίες στο γραμμικό.

1 Μαΐου, 2021

Να ομολογήσω: βγήκα δυο φορές από το σπίτι σήμερα, παρέα με το Κ2, αλλά δεν ζήτησα άδεια. Το πρωί, βόλτα στο κοιμητήριο. Ένα καντήλι έπρεπε να ανάψει. 28 χρόνια αργότερα.

Μας έβλεπαν παράξενα. Είχαμε κατέβη από τα ποδήλατα πριν την είσοδο και τα σπρώχναμε. Ήταν η δική μας έκφραση σεβασμού.

Δεν ήταν αρκετό. Συνέχιζαν να μας βλέπουν παράξενα.

Ίσως επειδή εκτός από τα ποδήλατα, ήμασταν με τα κοντά. 37 πήγε η μέγιστη σήμερα.

Κάποιοι από εκείνους που μας έβλεπαν, είχαν σταθμεύσει τα οχήματα τους σχεδόν πάνω στους τάφους των δικών τους.

Άλλος, ήταν με τη μοτόρα, και κουβαλούσε και μια σίκλα με φκιόρα.

Οκ, εκείνοι ήταν εντάξει.

Το απόγευμα πήγαμε με τα πόδια. Ήταν μακρά η διαδρομή και μιλιούνια ο κόσμος. Κάναμε και κοινωνικό σχόλιο.

Το Κ2 έχει ιδιαίτερη αγάπη στα σκυλιά, και είχε σχόλιο για κάθε ένα από τα πολλά που είδαμε. Προτιμά τις μεγάλες μάρκες, θεωρεί πως από τις μέτριες μπορεί να βρεις και καλά και κακά σκυλιά, αλλά σίγουρα τα μικρά είναι δαιμονισμένα.

Αντί μικρό σκύλο, καλύτερα γάτα, λέει.

Α και δεν της αρέσει όταν χρησιμοποιώ την έκφραση «μάρκα σκύλου».

Ράτσα είναι μου λέει!

Ράτσα!

Σε ένα παγκάκι κάθονταν 3-4 κυρίες. Κάπνιζαν και προλάβαμε να ακούσουμε και κάποιες κουβέντες.

  • Έχουν χαμένη ζωή λέει.
  • Γιατί, ερωτώ με περιέργεια;
  • Πως γίνεται σε τέτοια ηλικία (30-40 χρόνων), να πηγαίνεις στο πάρκο, να καπνίζεις με τις φίλες και να μιλάς για τα προβλήματα σου; Ο τρόπος που μιλούσαν δείχνει σίγουρα πως έχουν pitiful lives. Μπορεί και να περνούν midlife crisis!
  • Οκ, δεν ξέρω αν έχεις δίκαιο, αλλά εντυπωσιάζομαι από τα συμπεράσματα σου μετά από μια τόσο σύντομη επαφή.
  • Πρέπει να μάθεις να αναγνωρίζεις τους ανθρώπους λέει, με ύφος ειδήμονα. Και τους σκύλους!

Η μέρα μας συνόδευε. Με τα χαρακτηριστικά της, τα ήθη και τα έθιμα της. Συνεχώς πομπάρτες, από Στρόβολο μέχρι Λακατάμεια. Εκεί γύρω στη τεχνητή λίμνη ποικιλία κόσμου, βλέπουμε και μια ποδηλάτισσα, σταθμευμένη κοντά στο νερό. Καθόταν στη χαρακτηριστική θέση της γιόγκα.

Φυσικά και την πρόσεξε.

  • Πως γίνεται να κάνει κάποιος διαλογισμό μια τέτοια μέρα λέει;
  • Τι έχει η μέρα, απαντώ;
  • Πομπάρτες! Πως μπορείς να συγκεντρωθείς;
  • Οκ, you have a point παραδέχομαι, τη στιγμή που χτυπούσαν δυο πομπάρτες ταυτόχρονα μια από την κατεύθυνση Στροβόλου, η άλλη από Λακατάμεια.

Κάπου εκείνη την ώρα μου ήρθε και ειδοποίηση. Έφτασε το άγιο φως, της λέω!

  • Τι είναι τούτον, ρωτάει με πραγματικό ενδιαφέρον.

Της εξηγώ, κατά το δυνατόν με τεκμήρια και όχι προκατάληψη τι είναι και πως «ανάβει» και δείχνει κατανόηση.

Η οποία μετατρέπεται σε έκφραση θυμού όταν της λέω πως την ίδια μέρα έρχεται με το αεροπλάνο από Ισραήλ στην Κύπρο.

  • Μα γιατί, ρωτά;
  • Επειδή είναι άγιο φως απαντώ.
  • Ε, μα δεν είναι!

Ο θυμός συνεχίζεται όταν της λέω πως το φως έρχεται με ειδική πτήση.

  • Καλά επιτρέπεται να ανάβουν φωτιά στο αεροπλάνο; Αφού δεν επιτρέπουν το κάπνισμα;
  • Ε, σε κάποιο ειδικό καντήλι θα το έχουν…
  • Καλά, και αν σβήσει;
  • Ε, δεν σβήνει! Είναι άγιο φως (και κοκκινίζοντας προσθέτω), αλλά αν σβήσει, είμαι σίγουρος πως υπάρχουν λύσεις!

Δεν συζητήσαμε το γεγονός πως για το φως γίνεται τελετή επιπέδου υποδοχής αρχηγού κράτους.

Συζητήσαμε και επιφανειακά την περίπτωση να πάμε βόλτα από την εκκλησία απόψε. Έτσι και αλλιώς δεν χρειάζεται άλλο SMS.

  • Μπα! Λέει, δεν πειράζει! Αρκετά γυρίσαμε.

Περιγράφοντας λίγο την αποψινή λειτουργία έκανα αναφορά στη δεύτερη ανάσταση.

  • Δηλαδή υπάρχει και πρώτη ανάσταση μου λέει; Πως γίνεται να αναστηθείς δυο φορές;

(Πάλι καλά που δεν ρώτησε πως γίνεται να αναστηθείς μία φορά.)

Ευτυχώς είχαμε φτάσει σπίτι.

Πρώτη είδηση στην τηλεόραση, η πρώτη ανάσταση. Συνοδευόμενη από σουρεαλιστικά ρεπορτάζ.


Ένας παπάς να βουρά πάνω κάτω ανάμεσα στους πιστούς, όπως το δαιμονισμένο σε μια εκκλησία, να κάνει διανομή διάφορα λουλούδια, χόρτα, δεν πρόλαβα να δω. (Μαθαίνω πως ήταν στο Παραλίμνι)


Λίγο αργότερα, ανταπόκριση από την πρώτη ανάσταση στην Αλεξάνδρεια. Σπουδαία εικόνα, με τα κτυπήματα στους σκάμνους, σε όλες τις ξύλινες επιφάνειες, με τη συνοδεία όμως και αφρικανικών κρουστών.

Respect!

Καλή ανάσταση – να μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω όμως.

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: