Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μικρά.

14 Οκτωβρίου, 2021

Σχόλασα την ώρα που σχολάνουν όλοι. Έπρεπε να πάω σε φαρμακείο. Και μετά σπίτι.

Μια ώρα. Και μάλιστα για να πάω σπίτι μέσω φαρμακείου! Πόσο αισιόδοξο μπορεί να είναι αυτό;

Με τα πόδια, σπίτι – γραφείο, μου παίρνει 45 λεπτά.

Ο πάντα αισιόδοξος εαυτός μου λέει, κάνε υπομονή, όπου να ‘ναι τελειώνει ο ποδηλατοδρόμος. Θα κάνεις και άσκηση κάθε μέρα.

Θα δούμε.

Άκουσα πολλές ειδήσεις μέσα στο όχημα.

The lunatics have taken over the asylum – τραγούδι των 80’s – πάντα επικαιρο.

(Ακόμη χειρότερο: κάποιοι τους πιστεύουν).

Στο σπίτι, ένα από τα Κ διαβάζει. Τόσο πολύ που θέλει από εκείνα τα ποτά με την έξτρα ενέργεια.

Αναζητώ τον αισιόδοξο μου εαυτό.

Το άλλο Κ ρωτά αν μπορεί να εγγραφεί σε ένα διαδικτυακό προπανεπιστημιακό πρόγραμμα.

Να το κάνεις!

Ο αισιόδοξος μου εαυτός λέει πως μπορεί να υπάρχει ελπίδα.

Ένας φίλος μου θυμίζει μια ιστορία. Είχε προσλάβει την Χ. Μετά που είχε δεσμευτεί πως ξεπέρασε τις ουσίες.

Είχε νοιώσει «για πρώτη φορά χρήσιμη», μου είχε πει.

Ο αισιόδοξος μου εαυτός κατέγραψε μια επιτυχία.

Αντικειμενικά, το πιο σπουδαίο νέο.

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: