Μετάβαση στο περιεχόμενο

Η διακοπή του γκαζιού, η μεγάλη ήττα του Πούτιν.

28 Απριλίου, 2022

Κάθε μέρα που περνά, η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία γίνεται όλο και πιο βρώμική.

Δεν είναι μόνο τα μέσα που χρησιμοποιούνται και οι καταστροφές στις ζωές τόσων ανθρώπων, η ισοπέδωση των υποδομών.

Πιο βρώμικα είναι τα άλλα ζητήματα: οι όποιες ρωσικές προφάσεις είχαν αναφερθεί στην αρχή, αποδεικνύονται ακριβώς αυτό: προφάσεις. Τίποτα από όσα είχαν ισχυριστεί στην αρχή οι Ρώσοι λύνονται ή κρίνονται από αυτό τον πόλεμο.

Πέραν τούτου όσο περισσότερο παρατραβά το θέμα, μπαίνουν άλλες παράμετροι, ακόμη πιο δύσκολες που αφορούν συμβολισμούς, αφορούν την «εικόνα» των δυο πλευρών, το ποιος θα «νικήσει». Δεν έχω ιδέα τι γίνονται οι διάφορες πρωτοβουλίες για διαπραγματεύσεις, αλλά νοιώθω πως αυτό πλέον δεν είναι η προτεραιότητα καμιάς από τις δυο πλευρές.

Οι τελευταίες εξελίξεις αφορούν κυρίως τη μονομερή διακοπή παροχής γκαζιού από τη Ρωσία σε Πολωνία και Βουλγαρία. Αυτό γίνεται μετά την άρνηση των δυο χωρών να πληρώσουν την αξία των εισαγωγών τους σε ρούβλια, κάτι που έθεσε ως απαίτηση ο Πούτιν. Αυτό θεωρήθηκε από τη δύση ως παραβίαση συμβάσεων, η Ρωσία απαντά πως αφού μας βάλατε κυρώσεις, φυσικά αντιδρούμε. Και ανταπαντά η δύση: κυρώσεις βάλαμε γιατί κάνατε μια παράνομη εισβολή.

Στ’ αλήθεια, υπάρχουν κανόνες στον πόλεμο;

Πότε μια πράξη παύει να είναι θεμιτή, ακόμη και στα πλαίσια μιας πολεμικής σύγκρουσης με πτυχές που επηρεάζουν σχεδόν όλο τον κόσμο;

Άλλο θέλω να θίξω όμως εδώ. Η διακοπή της παροχής γκαζιού από τη Ρωσία είναι ένδειξη της συνολικής της ήττας σε αυτή τη σύγκρουση. Γιατί αναμφίβολα μια τέτοια δράση θα προκαλέσει δυσκολίες σε κάποιες χώρες, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν πως η παραγωγή γκαζιού είναι ανελαστική, και εξαρτάται από δαπανηρές και χρονοβόρες υποδομές.

Μακροπρόθεσμα όμως, μια χώρα που έγινε έστω και μια φορά θύμα αποκοπής προμήθειας γκαζιού για λόγους που δεν σχετίζονται με την εμπορική πλευρά του θέματος, τότε σίγουρα αυτή η χώρα θα ψάξει άλλες λύσεις και θα τις βρει, σε κάποιο χρονικό σημείο και με κάποια οικονομική διευθέτηση.

Μια τέτοια εξέλιξη αφορά ορίζοντα πολύ πέραν της διάρκειας του πολέμου στην Ουκρανία, πιθανότατα οι όροι των νέων συμφωνιών να είναι χειρότεροι από τους παρόντες, αλλά μια βέβαιη συνέπεια είναι πως το μεγαλύτερο κόστος θα το έχει η ρωσική οικονομία και ο ρωσικός λαός.

Γι’ αυτό μπορεί να θεωρείται η αποκοπή προμηθειών γκαζιού ως «δυνατό» κτύπημα από τον Πούτιν, αλλά ακόμη και εκείνος ξέρει, πως με αυτή του την απόφαση, το πόδι του είναι που πυροβόλησε.

One Comment leave one →
  1. Τάσος Πανταζίδης permalink
    28 Απριλίου, 2022 13:22

    Αγαπητέ Γιάννο,
    Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.
    Η Ρωσία έχει βρει ήδη τις χώρες που θα απορροφήσουν το πετρέλαιο και το αέριό της. Άλλωστε το Ρούβλι, έχει ανέβει από χθες στις διεθνείς χρηματαγορές, σε επίπεδα ανώτερα των ημερών προ του πολέμου.
    Οι εταιρείες στην Ευρώπη ήδη αρχίζουν παραγγελίες σε ρούβλια.
    Το αμερικάνικο ή άλλο υγροποιημένο αέριο, είναι τετραπλάσιου κόστους.
    Στον καπιταλισμό όμως είναι αδιανόητο να μειώνεις το κέρδος σου και να αποκόπτεις την πρόσβαση από τους καταναλωτές. Οπότε η Δύση έχει δύο επιλογές:
    α) να βρει μια συμβιβαστική λύση με τη Ρωσία και
    β) να «ρίξει» τον Πούτιν.
    Και τα δύο έχουν δυσκολίες όμως.
    Είναι πλέον προφανές ότι η Ουκρανική κρίση αποτελεί κατάληξη ενός διετούς -τουλάχιστον- σχεδιασμού των ΗΠΑ για να αυξήσουν το ρόλο τους στην ενεργειακή αγορά της Ευρώπης. Επιπλέον, ο Τουρκο-Αζερικός άξονας επωφελείται πολιτικά και επιχειρηματικά (αναμένεται η ολοκλήρωση του αγωγού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν) από την όλη κατάσταση, δίνοντας διέξοδο και στα αδιέξοδα της Αμερικανο-Τουρκικής έντασης.
    Γι’αυτό οι Ουκρανοί βάζουν βόμβες στην Υπερδνειστερία, σκηνοθετούν σφαγές για τα διεθνή ΜΜΕ (όπως αποδείχθηκε και στη Γιουγκοσλαβία), εγκλωβίζουν αμάχους στις περιοχές που καταλαμβάνουν οι Ρώσοι (νεοναζί στη Μαριούπολη), σκοτώνουν δημοσιογράφους («άγνωστης προέλευσης» πυρά) κλπ. Στόχος είναι η δικαιολόγηση και πρόκληση στρατιωτικών ενεργειών και οικονομικής πίεσης προς τη Ρωσία, νομίζοντας πάντα πως θα εγκλωβίσουν τη Ρωσία. Κάνουν πως ξεχνούν την ύπαρξη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης και τη δύναμή της.
    Πολύπλοκο ζήτημα.
    Σύντομα οι εξελίξεις θα οδηγήσουν σε γεγονότα που θα εμπλέξουν Κίνα/Ταϊβάν, Ινδία/Πακιστάν, Υεμένη, Σουδάν, βόρεια Αφρική, ασιατικές «τίγρεις» και θα αναδείξουν νέες δυνάμεις σε ένα επανασχεδιασμένο γεωπολιτικό τοπίο. Οι δε ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, με βεβαιότητα θα συρρικνωθούν υπέρ Τουρκίας. Πιθανά έτσι θα δοθεί το σύνθημα για οικουμενικές, αμερικανοκίνητες κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.
    Θλίβομαι διαπιστώνοντας τη βέβαιη (προοδευτικά) συρρίκνωση του ελληνισμού, γεωγραφικά, πολιτικά, πολιτιστικά, πληθυσμιακά, οικονομικά.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: