Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το ποδήλατό του

16 Ιουνίου, 2022

Έβγαινα από πάροδο σε μονόδρομο. Στροφή αριστερά και το πεδίο στα δεξιά είχε εμπόδια. Συνεπώς πήγαινα πολύ αργά. Ένας ποδηλάτης φάνηκε, κοντοστάθηκε, με είδε, καθηκόντως να τον αναμένω να περάσει, μετά επιτάχυνε, έκανε και μια σούζα και με χαιρέτησε εγκάρδια.

Μάλιστα, μόλις προσπέρασε, γυρίζει πίσω και μου νεύκει: Κομ! Κομ! Κομ! 

Αντιλήφθηκε τη σχετική μου δυσκολία. Τον ευχαρίστησα ανασηκώνοντας το δεξιό μυαλιώνα του σφιγμένου μου χεριού.

Ήταν η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας.

Από τις στιγμές που βοηθούν να βγει μια γεμάτη μέρα. Μια μέρα με ένα σωρό  τοξικές στιγμές.

Που γίνονται όλες σκόνη μόνο με τη σύντομη χαρούμενη συγκυρία με ένα ξένο εργάτη, με τα ρούχα της δουλειάς, πάνω στο ποδήλατό του.

Ξέρετε, μπορεί η πάροδος του χρόνου να λειτουργεί φυσιολογικά και να εκφυλίζει το κορμί. Λειτουργεί όμως και διαφορετικά – σε κοινωνικό επίπεδο: μέσα από τη γνώση και την εμπειρία οδηγεί επίσης στην εσωστρέφεια.

Και αν δεν καταλάβατε, να σας μπερδέψω ακόμη περισσότερο: ο κόσμος μας δεν συνοδεύεται από life time guarantee.

(Αν δεν καταλάβατε, πάλι δεν πειράζει. Κάτι δικά μου)

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: