Μετάβαση στο περιεχόμενο

Θαμπό.

19 Μαρτίου, 2023

«Τσιγάρο εγώ στο στόμα μου δεν έβαλα ούτε ένα

αλλά όταν βλέπω τον καπνό σκέφτομαι μόνο εσένα»

τραγουδούσε πριν από 30+ χρόνια η Ελευθερία. Ο καπνός θάμπωσε όλα αυτά τα χρόνια.

Αν πάμε άλλα πέντε με δέκα χρόνια πιο πίσω, βρίσκουμε την περίοδο που ο Στροβολιώτης είχε μπει οριστικά και αμετάκλητα στην εποχή της ωρίμανσης. (Όσοι/όσες/όσα) απαξιώνουν τη μακρά πισινή έκταση, να κάτσουν ήσυχα. Δεν τους αφορά.

Ούτε με ενδιαφέρει.

Τα καλοκαίρια της εποχής εκείνης που σπούδαζα, ζούσα ακόμη στο σπίτι των γονιών μου, που εδώ και καιρό μας αφήσαν χρόνους.

Υποκρινόμουν πως πήγαινα δουλειά με τον παπά, αλλά τα απογεύματα και τα βράδια, είχα το ελεύθερο. Ήμουν στη φάση που ψαχνόμουν πολύ μουσικά. Άκουγα από κλασσικούς Zeppelin, Doors, Beatles κλπ., αλλά και όσα νόμιζα πως ήταν αξιόλογα. Με τα δικά μου κριτήρια.

Και εδώ μπήκαν και τα ελληνικά. Όχι εκείνα τα ελαφρολαϊκά των 70s που έπαιζε το ΡΙΚ. Όχι εκείνα τα τραγικά ποπ των 80ς που (πάλι) έπαιζε το ΡΙΚ.

Μου βγήκε Σαββόπουλος.

Και θυμάμαι μια μέρα που το είχα βάλει στη διαπασών. Και είχε έρθει η μακαρίτισσα η μάνα μου. Όχι για να κάνει παράπονο όπως συνήθως.

Είχε απορία. Τι ήταν αυτό, λέει: «Χθες το βράδυ είδα έναν φίλο σαν ξωτικό να τριγυρνά

πάνω στη μοτοσικλέτα και πίσω τρέχανε σκυλιά.»

Από τότε πάει η μάνα, πάει ο παπάς, πάνε οι παππούδες, πάνε οι γιαγιάδες, πάνε όλοι οι πριν από εμένα που θα έπρεπε να είχα την έγνοια.

Μένουν μόνο οι μετά από μένα.

Ένα απόγευμα μιας βροχερής Κυριακής του Μάρτη, και μετά που τραγουδήσαμε στη διαπασών το «Ζεϊμπέκικο», επιλέξαμε ποιος ήταν λιγότερο μεθυσμένος και καταφέραμε να πάμε σπίτι.

Το βασικό ζήτημα ήταν πως νικήσαμε 4-1. Το Κ1 προσπαθούσε να παραμείνει ψύχραιμο μπροστά στο φίλο που παίζανε κάτι παράξενα Γιαπωνέζικά παιγνίδια.

Εννιά από δέκα παιγνίδια να πάρουμε, την κάναμε. Το εκνευριστικό είμαι πως κάποιοι δεν το αντιλαμβάνονται.

Για σας λέω!

Που με διαβάζετε και μάλιστα θα μου βάλετε like μετά!

Και όταν τους λες πως στοίβαξε χαλάζι στη Λύση, σου λένε: Λύση, ποια Λύση; Εκείνη την ποτζιεί; Γιατί μου το λες;

Ούτε αυτό το καταλαβαίνετε.

Who cares? After all, η Λύση βρίσκεται νοτιότερα του Στροβόλου.

Advertisement
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: