Skip to content

Δυο άρθρα για το γκάζι, τη Ρωσία την Ουκρανία και τη νέα ισορροπία ενέργειας.

Μαρτίου 27, 2014

Φιλοξενώ και σήμερα άρθρα άλλων συγγραφέων.

Αυτή τη φορά επώνυμων, το πρώτο στα ελληνικά από τον  Ανδρέα Παράσχο της Καθημερινής.  Αφορά *και* το ζήτημα του πως πρέπει να τοποθετηθεί η Κύπρος στο ζήτημα της Ουκρανίας, αλλά  *και* το ευρύτερο ζήτημα της σχέσης Αμερικής – Ρωσίας, η οποία με τη «σκληρή» πολιτική Πούτιν, καταφέρνει να δημιουργήσει ξανά την εικόνα της άλλης υπερδύναμης.

Το άλλο ειναι στην αγγλική, από το περιοδικό Forbes, του Richard Miniter το οποίο αναφέρεται στην επίσκεψη του Οζντίλ Ναμί στην Αμερική, και την πίστη του συγγραφέα πως το γκάζι της περιοχής μας ειναι η εναλλακτική επιλογή που επιθυμεί να έχει *και* η Ευρώπη *και* η Αμερική με δεδομένη την αδυναμία μακροπρόθεσμης εξάρτησης και εμπιστοσύνης στη Ρωσία και το γκάζι της. 

 

Με την Ανατολή ή με τη Δύση

Του Ανδρέα Παράσχου

Αυτά που σήμερα διαδραματίζονται, από την Ουκρανία μέχρι και τη Μέση Ανατολή, τα είχαμε περιγράψει σε δύο διαδοχικά άρθρα από τον Φεβρουάριο του 2012. Η κρίση στην Ουκρανία οδηγεί με ακρίβεια στην επαλήθευση της εκτίμησης ότι το σκληρότερο παιχνίδι θα παιχθεί στην περιοχή μας, λόγω ενεργειακών πηγών και επειδή οι ΗΠΑ έχουν να καλύψουν μία τεράστια τρύπα 7 τρισ. στο έλλειμμά τους. Η ουκρανική κρίση δίνει έρεισμα για συνοπτική ανάλυση των τελευταίων 25 ετών. Συμπέρασμα πρώτο: η απόλυτη κυριαρχία των «πλανηταρχών» των ΗΠΑ, μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, εξαϋλώθηκε υπό το βάρος κατά συρροή λαθών που δημιούργησαν χαίνουσες πληγές σε καίρια σημεία του πλανήτη. Η Ουάσιγκτον «αναμετρήθηκε» με τη διεθνή τρομοκρατία αλλά και την υπέθαλψε, για να επιβάλει διεθνώς ένα ιδιότυπο καθεστώς, νόμων και περιορισμών που ίσχυαν για όλους πλην των ΗΠΑ. Πολιτική που έγινε μπούμερανγκ κι επέστρεψε επί των έξυπνων κεφαλών του establishment: Η «αραβική άνοιξη» άνοιξε πύλες κολάσεως σε Αίγυπτο, Λιβύη, Συρία, Υεμένη κ.α., ενώ η «διάσωση» του «πυρηνικού» Ιράκ από τον Σ. Χουσεΐν, είχε αντίτιμο δεκάδες χιλιάδες ζωές, δισεκατομμύρια δολάρια κι ένα ατέρμονα εμφύλιο. Στη Συρία έχασαν το παιχνίδι από μία κίνηση (συμφωνία για τα χημικά) του Πούτιν, ενώ και στο Ιράν, ο ίδιος παίκτης, αφαίρεσε από τον «πυρηνικό «κίνδυνο» τη βαλβίδα. Συμπέρασμα δεύτερο: μέσα από τα αμερικάνικα λάθη, αναδύθηκε ο Πούτιν ως μέγας παίκτης στη διεθνή σκακιέρα. Ο Πούτιν, ανέλαβε (1.1.2000) τα ηνία μιας χώρας διαλυμένης από τη δεκάχρονη ασύδοτη διακυβέρνηση Γιέλτσιν κι ενός μαφιόζικου περίγυρου ολιγαρχών. Τέκνο της διαβόητης Γκα Κε Μπε ήξερε καλά ότι μόνο ο δρόμος της αδυσώπητης πειθαρχίας θα επανέφερε τη Ρωσία σε δεσπόζουσα θέση. Στα 14 χρόνια που μεσολάβησαν έβαλε τάξη στην αχανή χώρα και αξιοποιώντας τις τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές της κι έκανε τη μισή Ευρώπη και τη μισή Ασία εξαρτημένες από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες, για να πούμε το ελάχιστο. Έπαιξε τη Δύση με τα δικά της μιντιακά όπλα, πλασάροντας την εικόνα του ήρωα, του θηρευτή και του σκληρού πράκτορα, που δεν διστάζει να εξουδετερώνει αντιπάλους ακόμα κι εξ αποστάσεως, με πολώνιο 210. Είναι όμως όντως κι ο ψυχρόαιμος ηγέτης που σε Μπεσλάν και Μόσχα κι εξολόθρευσε Τσετσένους αυτονομιστές χωρίς να λογαριάσει παράπλευρες απώλειες. Είναι ο τσάρος που «εξήγησε» στους Αμερικανούς ότι η Γεωργία δεν μπορεί να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ, όταν σε 48 ώρες μπήκε και βγήκε στη γειτονική χώρα προσαρτώντας Οσσετία και Αμπχαζία. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον αγνοώντας το δις εξαμαρτείν ξαναδοκίμασε στην Ουκρανία και η Κριμαία είναι μόνο η αρχή…

Η Κύπρος θα πρέπει να παραταχθεί με τη Ρωσία από την οποία ευεργετήθηκε πολλαπλώς μέχρι τώρα; Για πολλούς λόγους θα ήταν λάθος αλλά κυρίως επειδή στην ενεργειακή αντιπαράθεση τα κυπριακά συμφέροντα είναι ακριβώς απέναντι των ρωσικών. Η ευρωπαϊκή Κύπρος αντιλαμβανόμενη πλέον ότι η Ε.Ε. χρειάζεται επειγόντως εναλλακτικό σχέδιο απεγκλωβισμού, από το ρωσικό ενεργειακό κεφαλοκλείδωμα πρέπει να είναι με την Κύπρο. Πρέπει να βρεθεί στον πυρήνα του καίριας γεωπολιτικής σημασίας εναλλακτικού σχεδίου, αφού στα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, είναι πλέον στραμμένα τα βλέμματα όλων. Τα υπόλοιπα για την πολιτική ηγεσία θα πρέπει να είναι ευκόλως εννοούμενα…

Πηγή.

 

Obama’s Secret Weapon Against Putin?

Behind the scenes, the White House seems to be developing a unique pro-energy strategy to counter Russian adventurism in Crimea.

Hours after he left a National Security Council meeting on Tuesday, the foreign minister of Northern Cyprus, Ozdil Nami, sat down with me. “There is a [new] sense of optimism” regarding Cyprus, he said. (Northern Cyprus is the predominantly Turkish-speaking part of the island of Cyprus, which lies between Turkey and Greece is the Eastern Mediterranean.)
Perversely, Putin and energy are the reasons for the foreign minister’s optimism. Russian premier Vladimir Putin has raised natural-gas prices on the Ukraine and implicitly threatened to do the same to America’s European allies, mainly France and Germany. Western Europe depends on Russian natural gas to supply more than one-third of its power and heat.

As a result, Europe is skittish about confronting Putin. Higher energy prices would anger voters and slow its economy.

Making NATO nations less dependent on Russia–the nation alliance exists to defend against–has become a new priority for the Obama Administration. Yet, the Administration wants to move paper, not ships or tanks.

That’s where Cyprus comes in. The eastern Mediterranean island has discovered vast new fields of natural gas off its shores. Israel made a similarly large offshore find in its waters near Cyprus. Given its proximity, the Israelis plan to locate much of their hydrocarbon recovery infrastructure in Cyprus. With its own finds and Israel’s, Cyprus is poised to become a major energy producer.

So weaning Western Europe (and Ukraine) off Russian gas means bringing Cyprus’ energy on line as soon as possible. And that means reuniting the Turkish and Greek parts of that divided island–a process that has been underway since 2004 and has accelerated since 2009–is now a much higher priority for Washington and Brussels.

The Northern Cyprus foreign minister, who played a key role in 2008-2010 reunification talks, told me that he favors a $1 billion pipeline project to deliver natural gas to Turkey and onward to Europe. Bringing Cyprus’ natural gas fields on stream “would be a welcome development,” he said, that would lower the island’s sky-high electricity costs, create well-paying jobs, and spur foreign direct investment. A water pipeline linking Turkey and Northern Cyprus traces a route similar to the planned gas pipeline. That water pipeline begins delivering fresh water to the island later this year.

When asked about foreign policy implications, he stressed that energy and economic inter-dependence would promote peace between Israel and Turkey, Greece and Turkey and the European Union and Turkey. What about Russia?
Wouldn’t Cyprus natural gas undercut Russia’s pricing power and make Europe more energy independent? Northern Cyprus Foreign minister Nami didn’t want to talk about those geopolitics, though he conceded that the Crimean crisis “may have increased interest” among diplomats in Washington and Brussels.

The Russian invasion, he said, caused “great concern and disbelief…There was no bloodshed [in Crimea] and no U.N. resolutions” authorizing Russian auction. It was a bolt from the blue.

He dismissed any parallels between Cyprus and Crimea. There were United Nations’ resolutions calling for peace keepers for almost a decade before the Turkish army invaded Cyprus in 1974. Greek and Turkish speaking Cypriots were actually killing each, burning public buildings and houses of worship. Then, in what the foreign minister called a “coup d’etat” brought in a new government that threatened to disenfranchise Turkish speakers and forcibly transfer the sovereignty of the nation island to Greece. Only then, he pointed out, did the Turkish army arrive.

In Crimea, he added, there were none of these things. Ukrainians of all tongues and faiths (the Crimean Tatars are overwhelmingly Muslim) were peacefully coexisting until the Russian troops left their bases less than a month ago.

Though he didn’t touch on the subject, some intelligence analysts are now concerned that Crimea could become another Kosovo–with Russians covertly encouraging attacks on Ukrainian speakers and Tartars living who have lived for centuries on that Russian-dominated peninsula. Such attacks could touch off a wave of reprisals and counter-strikes. That might give Russia an excuse to devour the rest of neighboring Ukraine.

Meanwhile, back in Cyprus, political and religious tranquility is more strongly felt than any time since the 1950s. Greek Orthodox, Maronite Christian and Muslim leaders recently issued a joint statement supporting unification, peace and mutual respect. Churches are re-opening in the Muslim-majority Northern Cyprus and mosques once again host prayer services in Greek Orthodox-majority southern part of the island.

We are seeking “problem-free exploration of hydrocarbons,” the minister said. He hopes for unified Cyprus that is prosperous and peaceful–and his dream may come more quickly due to Russia’s aggression in Crimea. There is every sign that Cyprus is on track to become a united, fully integrated member of the European Union. Its currency will be the euro and its hydrocarbons will make Europe less dependent on Russia.

And Cyprus’ rise help punish Putin aggression? The Northern Cyprus minister is too professional to take the bait–but the Obama Administration seems to have stumbled on a winning strategy.

 

Πηγή.

 

 

 

Το παγκόσμιο καταπίστευμα και ένα σ(ω)ρρό ανοησίες

Μαρτίου 26, 2014

Ένα από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε πολλές φορές το παρόν ιστολόγιο, αφορά την μοναδική περίπτωση Σώρρα και όλων των  σχετικών. Θα συνεχίσω να παρακολουθώ το θέμα, τουλάχιστον μέχρι και τον Αύγουστο του 2014, οπότε λήγουν τα φοβερά ομόλογα που κατέχει ο Σώρρας και τα οποία του δόθηκαν γιατί πούλησε τεχνολογία των Αρχαίων Ελλήνων στη ΝΑΣΑ, αλλά ο Ομπάμα δεν κρατούσε …cash να του δώσει…

Φυσικά, η αποζημίωση για την …αρχαία τεχνολογία ειναι μόνο μια από τις πιθανές πηγές των εκατομμυρίων του Σώρρα. Άλλη πιθανή …πηγή ειναι η ιστορία με την Τράπεζα της Ανατολής, είναι επίσης τα ομόλογα του φοβερού Αμερικάνου δικηγόρου Stephen Louis Wozny, και τώρα τελευταία η περίπτωση του «Παγκοσμίου Καταπιστεύματος». 

Γι’ αυτό το τελευταίο θέμα φιλοξενώ σήμερα κειμενο αναγνώστη/στριας που δεν επιθυμεί να δημοσιευτεί το όνομα του/της.  Θέλω να τονίσω πως υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που ενώνει πολλούς αρθρογράφους και ερευνητές που ασχολούνται με το θέμα από την πλευρά του ορθολογισμού: η έρευνα και η τεκμηρίωση και ακόμη η απόδειξη πως οι πληροφορίες που παρουσιάζει η άλλη πλευρά ειναι παντελώς ανυπόστατες. Και το πιο κάτω κείμενο, κάνει ακριβώς αυτό.  

(Φυσικά τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο δύσκολα: στις σελίδες που στηρίζουν το Σώρρα άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους και πιο προχωρημένα ζητήματα, όπως αυτά των ….εξωγήινων, και της …βιολογικής αθανασίας. Η έρευνα θα ειναι δύσκολη!) 

Λοιπόν, πριν διαβάσετε το άρθρο, δείτε και ένα σχετικό βίντεο – μπόνους! Εδώ θα δείτε πως και ποιος εμπλέκεται στην ιστορία του «Καταπιστεύματος» από την πλευρά της Κύπρου:

 

 

Ο τύπος που το παρουσιάζει έχει το ίδιο όνομα με έμενα. Η σχέση, πιστεύω τερματίζεται εκεί! 

Το τελευταίο καιρό ο Σώρρας και η παρέα του έχουν σταματήσει να σπρώχνουν με το ίδιο πάθος το θέμα των ομολόγων των 600 δις και έχουν επιδοθεί σε ένα νέο παιχνίδι, αυτό της ιστορίας περί κάποιου  παγκόσμιου καταπιστεύματος στο οποίο ο ελληνικός λαός έχει δικαιώματα που ξεπερνούν τα 300 τρισεκατομμύρια[5].

 

Η βάση της θεωρίας τους λέει ότι την 20-1-1930 η Ελλάδα και ειδικά ο Βασιλιάς της Ελλάδος Γεώργιος (σε κάποια από τα άρθρα τους ο Β [5] και σε άλλα ο Α [6]) συμμετείχε στην ίδρυση της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΒIS) κατά την οποία η Ελλάδα συνέβαλε με 2 εκατομμύρια δολάρια. Στη συνέχεια το 1944 στο Bretton Woods όπου και ιδρύθηκε η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, αποφασίστηκε ότι όλες οι συναλλαγές μεταξύ των χωρών θα έχουν μονοπωλιακό χαρακτήρα και ως συνέπεια κάθε συναλλαγή έχει ένα περιθώριο κέρδους για τις χώρες με σκοπό τη χρηματοδότηση ενός παγκόσμιου καταπιστεύματος  μέσα στο οποίο κάθε κράτος μέλος έχει ποσοστό το οποίο προήλθε από την αρχική συμμετοχή του (βλ. BIS).  Ο Σώρρας ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους μπορεί να γίνει ανάληψη από αυτό το καταπίστευμα έτσι ώστε να έρθουν τα χρήματα στην Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία που προσπαθεί να πουλήσει σε Δήμους και κοινότητες αφού σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του ως θεσμικοί παράγοντες είναι απαραίτητοι για την ενεργοποίηση αυτού του μηχανισμού εκταμίευσης του μερίσματος από το παγκόσμιο καταπίστευμα.

 

Προσπαθώντας λοιπόν να βγάλω νόημα από αυτή την ιστορία την οποία εκτός του ότι δεν την είχα συναντήσει πουθενά στο παρελθόν, έχει πολλά κενά λογικής, υπερβολές και αντισημιτικές αναφορές. Άρχισα την έρευνα λοιπόν έχοντας στο μυαλό μου ήδη ότι πρόκειται για αβάσιμη θεωρία συνομωσίας, πράγμα που δεν είναι σωστό αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση  υπήρχαν όλα τα στοιχεία που έδειχναν προς αυτή τη κατεύθυνση.

 

Ξεκίνησα λοιπόν από τη βάση την οποία περιέγραψα πριν κι έψαξα να βρω στοιχεία για την ιδρυτική συμφωνία της δημιουργίας της BIS. Αυτό που βρήκα είναι ότι:

  •        Η BIS ιδρύθηκε στις 20-1-1930 στη Χάγη και εγγράφτηκε στην κοινωνία των εθνών κατά τη διάρκεια του δεύτερου συνεδρίου της Χάγης που είχαν ως θέμα η διαχείριση των πολεμικών αποζημιώσεων της Γερμανίας από το πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (Young Plan)[1]
  •        Ο αριθμό εγγραφής είναι 2398 σαν αποτέλεσμα συμφωνίας κάποιων κρατών για τη διαχείριση των και στην ίδρυση της δεν συμμετείχε η Ελλάδα.[2]
  •        Τα ιδρυτικά της μέλη ήταν η Γερμανία το Βέλγιο το Ηνωμένο Βασίλειο η Ιταλία η Ιαπωνία και η Ελβετία[2][. Το διοικητικό συμβούλιο της BIS συνήλθε για πρώτη φορά το Μάιο της ίδιας χρονιάς[1]
  •        Δυστυχώς για το Σώρρα ούτε ο Γεώργιος Αʼ αλλά ούτε ο Βʼ δεν ήταν παρόν διότι ο Αʼ είχε ήδη πεθάνει (δολοφονήθηκε) 17 χρόνια πριν το 1913[3] ενώ ο Γεώργιος ο Β εκείνη τη περίοδο ήταν εξόριστος[4].

Χρησιμοποιώντας λοιπόν απλή λογική μπορούμε πλέον να συμπεράνουμε ότι η ιστορία που μας πλασάρουν είναι επιεικώς μπαρούφες  διότι απλά αυτά στα οποία βασίζεται δεν ισχύουν. Το αξιοπερίεργο πάντως είναι πως καταλήγει κανείς να φτάσει σε τέτοιου είδους σενάρια.

 

Με λίγη επιπλέον έρευνα μπορεί κανείς να βρει πολύ εύκολα από πού προέρχονται όλα αυτά. Πρόκειται για εξελληνισμό αποσπασμάτων από αμερικάνικες θεωρίες συνομωσίας που συνολικά θα μπορούσαμε να περιγράψουμε ως συνομωσία για παγκόσμια διακυβέρνηση ή νέα τάξη πραγμάτων [6][7][8][9]. Πήρε λοιπόν ο Λαμπράκης τις αμερικλανιές που διάβαζε στο Internet πρόσθεσε λίγη ελληνικούρα θεούς του Ολύμπου και οργόνιο και βασισμένος στην ημιμάθεια και στην ευαισθησία μεγάλου μέρους του νεοελληνικού συνονθυλεύματος έπλασε μια ιστορία. Ο Σώρρας ως βαρβάτος οικονομολόγος (sic) συνέθεσε τον μηχανισμό που θα πουλήσει ρίχνοντας τα στάνταρ του όμως αφού είδε ότι δεν πέρασε σε κυβερνητικό επίπεδο και κατέβηκε σε επίπεδο δημοτικών συμβούλων.

 

Μια από τα ίδια λοιπόν, ένα σ(ω)ρρο βλακείες για να τροφοδοτεί ο Σώρρας και ο Λαμπράκης τη μεγαλομανία τους.

 

Βιβλιογραφία

[1] http://www.bis.org/about/chronology/1929-1939.htm

[2] https://treaties.un.org/doc/Publication/UNTS/LON/Volume%20104/v104.pdf  σελ. 441

[3] http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%84_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

[4] http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%84_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

[5] http://alfeiospotamos.pblogs.gr/2013/09/trapeza-diethnwn-diakanonismwn-bis-bank-for-international-settle.html

[6] http://alfeiospotamos.blogspot.com/2014/02/bretton-woods-bis.html

[7] http://en.wikipedia.org/wiki/New_World_Order_(conspiracy_theory)

[8] http://www.neilkeenan.net/

[9] http://2012portal.blogspot.com/

 

Ασφάλεια και εγγυήσεις στη μετά τη λύση Κύπρο. Για να ακούω τις κόκκινες γραμμές σας…

Μαρτίου 24, 2014

- Ευρωπαϊκός μανδύας σε νατοϊκή ασφάλεια για την Κύπρο

–  Το επικρατέστερο αυτή τη στιγμή σενάριο για την πτυχή της ασφάλειας στο Κυπριακό

–  Του Λευτέρη Αδειλίνη

Η ε/κ πλευρά τονίζει ότι οι εγγυήσεις πρέπει να καταργηθούν. Η τ/κ πλευρά επιμένει ότι χωρίς τη διατήρηση εγγυήσεων, λύση δεν μπορεί να υπάρξει.  (Οποιος έχει έντονη άποψη και πολλές κόκκινες γραμμές, παρακαλάω να σχολιάσει αυτό, μια συνοπτική, ρεαλιστική περιγραφή της κατάστασης.) 

Διάφορες εκδοχές για την ασφάλεια της Κύπρου μετά από λύση του πολιτικού προβλήματος εξετάζουν ήδη Ευρωπαϊκή Ένωση και Ηνωμένα Έθνη. Στόχος να σκεφθούν όλες οι πλευρές δημιουργικά και να εξουδετερωθούν πολιτικές αντιρρήσεις και ταμπού που υπάρχουν και στις δύο κοινότητες.

Λεπτομερείς συζητήσεις για ασφάλεια και εγγυήσεις δεν γίνονται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης μεταξύ των ομάδων Αναστασιάδη και Έρογλου. Σε αυτή την πτυχή του κυπριακού υπάρχει βαθύ χάσμα αντιλήψεων.

Η ε/κ πλευρά τονίζει ότι οι εγγυήσεις πρέπει να καταργηθούν. Και η τ/κ πλευρά επιμένει ότι χωρίς τη διατήρηση των εγγυήσεων λύση δεν μπορεί να υπάρξει. Λίγο πολύ στο τραπέζι τέθηκαν οι πάγιες αρχικές θέσεις των πλευρών.

Η Τουρκία διαμηνύει ότι δεν έχει πρόβλημα να συζητήσει τις εγγυήσεις, εφόσον δεχθούν κάτι τέτοιο και οι Τ/Κ. Σχετικά ασφαλής οδός για να ενισχυθεί η τουρκική θέση για διατήρηση των εγγυήσεων.

Προτεραιότητα η ασφάλεια
Το ζήτημα της ασφάλειας, μπορεί να μην κυριαρχεί σήμερα στο τραπέζι, αλλά απασχολεί ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους εταίρους και τα Ηνωμένα Έθνη. Το ποιος θα αναλάβει την ομπρέλλα προστασίας της Κύπρου, σε περίπτωση λύσης και εφόσον μείνουν ελάχιστα στρατεύματα στο νησί, συζητείται πολύ περισσότερο από τις άλλες πτυχές στην έδρα της ΕΕ και σε πρωτεύουσες που ενδιαφέρονται για το κυπριακό.

Είναι πλέον αντιληπτό από τους εταίρους ότι από τη λύση του προβλήματος εξαρτάται και το αν η ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα καταστήσουν απρόσκοπτη τη μεταξύ τους συνεργασία. Ως γνωστόν, λόγω του άλυτου κυπριακού και των αντιδράσεων της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή ιδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι σχέσεις της Ένωσης με τη Συμμαχία αντιμετωπίζουν δυσκολίες εδώ και χρόνια.

Τα σενάρια
Η πτυχή της ασφάλειας συζητείται σε διπλωματικούς κύκλους εντός και εκτός της Κύπρου. Εξετάζονται τα εξής σενάρια:

• Ανάπτυξη στρατιωτών του ΝΑΤΟ στο νησί, οι οποίοι όμως θα παραμένουν μέσα σε στρατόπεδα, για να απαλυνθούν οι πολιτικές αντιδράσεις κυρίως της ελληνοκυπριακής αριστεράς. Είναι αδύναμο σενάριο αφού ήδη ο ΓΓ του ΑΚΕΛ έχει τονίσει δημόσια ότι η παρουσία νατοϊκών στρατευμάτων στην Κύπρο αποτελεί κόκκινη γραμμή για το κόμμα του.
• Ευρωπαϊκό πλέγμα ασφάλειας, για το οποίο μίλησε πρόσφατα σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “Πολίτης” ο εκπρόσωπος του προέδρου της Κομισιόν, Ζοζέ Μπαρόσο, στις συνομιλίες Πίτερ βαν Χούφελ. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι η ΕΕ δεν έχει δικό της αμυντικό βραχίωνα, ώστε να αναπτύξει στρατεύματα στο νησί. Επιπλέον η τ/κ και τουρκική πλευρά τονίζουν ότι η ΕΕ δεν μπορεί να παράσχει επαρκή ασφάλεια.
• Συνδυασμός ευρωπαϊκών εγγυήσεων με παραμονή περισσότερων Τούρκων στρατιωτών στην Κύπρο μετά τη λύση. Είναι μια εκδοχή που θα εύρισκε υποστήριξη στην τ/κ πλευρά και στην Άγκυρα. Θα αποτελούσε, όμως, βάσιμο λόγο για απόρριψη μιας συμφωνίας λύσης από τους Ε/Κ σε δημοψήφισμα.
• Πλέγμα εγγυήσεων από την ΕΕ και ανάπτυξη στρατιωτών του ΝΑΤΟ “ντυμένων με ευρωπαϊκή στολή”. Είναι το σενάριο που θεωρούν πιο εφικτό εταίροι της Κύπρου στην Ένωση. Εκτιμάται ότι από τη στιγμή που η σφραγίδα στην παροχή ασφάλειας δεν θα είναι νατοϊκή, η ε/κ αριστερά θα δεχθεί να τη συζητήσει.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη να μπει πιο βαθιά στο κυπριακό και η πτυχή της ασφάλειας προσφέρεται. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι σε ευρωπαϊκούς κύκλους το θέμα αυτό συζητείται πολύ περισσότερο από άλλες πτυχές του κυπριακού, όπως η διακυβέρνηση, οι περιουσίες και το έδαφος που κυριαρχούν αυτή τη στιγμή στις διαπραγματεύσεις του Ανδρέα Μαυρογιάννη με τον Κουντρέτ Οζερσάι.

 

Από Καθημερινή.

Εκεί στον (απώτατο) Νότο.

Μαρτίου 20, 2014

 

«Australian officials said the objects were spotted by satellite four days ago in one of the remotest parts of the globe, around 2,500 km (1,500 miles) southwest of Perth in the vast oceans between Australia, southern Africa and Antarctica. »

«A merchant ship diverted for the task was also arriving in the area, Young said. A Royal Australian Navy ship equipped to recover any objects was also en route, but was still «some days away«. »

«University of Western Australia Professor of Oceanography Charitha Pattiaratchi said that, based on currents in the area, if the debris is from the plane it probably would have gone into the water around 300-400 km (180-250 miles) to the west.

The search area covered an ocean ridge known as Naturalist Plateau, a large sea shelf about 3,500 meters (9,800 feet) deep, Pattiaratchi said. The plateau is about 250 km (150 miles) wide by 400 km (250 miles) long, and the area around it is close to 5,000 meters (16,400 feet) deep.

«Whichever way you go, it’s deep,» he said. »

Πηγή.

Για εκείνες τις ώρες που θέλεις να μείνεις (πολύ) μόνος.

Για εκείνες τις ώρες που θέλεις να ξεφύγεις από όλα.

Για εκείνες τις ώρες που νοιώθεις πως θα ήθελες να βρεθείς τόσο μακριά.

Για εκείνες τις ώρες που δε θέλεις ούτε να ακούσεις, ούτε να βλέπεις, ούτε να μαθαίνεις.

Ασύλληπτες κλίμακες! Ξεχωριστός τόπος για να χαθείς. 

Είναι δυνατόν να μην υπάρχει κάπου εκεί ένα φιλόξενο νησάκι; 

...in one of the remotest parts of the globe...

…in one of the remotest parts of the globe…

Το τέλος της ΑΗΚ (…………………………………………………).

Μαρτίου 19, 2014

Δημοσιεύτηκε μια πολύ σημαντική είδηση στον Φιλελεύθερο χτες.  

«Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η πρώτη ιδιωτική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρισμού, ανταγωνιστική της ΑΗΚ, αναμένεται ν’ αρχίσει να λειτουργεί εντός του 2016, με αρχική επένδυση της τάξης των €300 εκατ. που θα προέλθουν από το εξωτερικό. Θα εργοδοτήσει απευθείας για τα κατασκευαστικά έργα περίπου 500 – 600 εργαζόμενους ενώ έμμεσα μέσω των υπεργολαβιών αναμένεται να εξασφαλιστεί εργασία για ακόμα μερικές εκατοντάδες εργαζόμενους.

Οι εγκαταστάσεις θα γίνουν στην περιοχή Μαρί – Βασιλικού, δυτικά του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού της ΑΗΚ, σε απόσταση 700 μέτρων από την ακτή, ενώ έχει ενταχθεί μέσα στον σχεδιασμό του ενεργειακού κέντρου.
Το κυριότερο ωστόσο είναι ότι οι σχεδιασμοί της εταιρείας λένε ότι μπορεί να προσφέρει ηλεκτρισμό στο μισό κόστος από αυτό της ΑΗΚ, είτε η παραγωγή θα γίνεται με υγρά καύσιμα, είτε με φυσικό αέριο. Όπως δήλωσε στον «Φ» εκπρόσωπος της εταιρείας, οι μελέτες, που είναι λεπτομερείς, δείχνουν πραγματικά ότι θα μπορεί να διατεθεί ηλεκτρισμός στους καταναλωτές -που θα μπορούν να επιλέγουν παρόχους- τουλάχιστον στη μισή τιμή, με δεδομένες τις σημερινές τιμές ανά κιλοβατώρα.»

Ολόκληρη η είδηση βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο.

Νοουμένου ότι είναι αληθινή, ποιες οι συνέπειες αυτής της είδησης;

  1. Η νέα μονάδα θα έχει παραγωγή 230ΜΒ. Για σκοπούς σύγκρισης, η ΑΗΚ μπορεί θεωρητικά να παράγει πάνω από 1000ΜΒ, ενώ η προσφορά των αιολικών πάρκων είναι κάτω από 100, αλλά αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη πηγή.  Η ουσία είναι πως με το ένα τέταρτο (ή ένα πέμπτο)  σχεδόν της παραγωγής της ΑΗΚ, η νέα εταιρεία θα έχει τη δυνατότητα να συμπιέσει και την ίδια την τιμή της ΑΗΚ προς τα κάτω. Ο ανταγωνισμός δηλαδή θα δουλέψει απολύτως εποικοδομητικά και θετικά για τον καταναλωτή, αφού δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει η ΑΗΚ να πουλά τον ηλεκτρισμό της  στην διπλάσια τιμή.
  2. Εδώ ακριβώς προκύπτει και κάποιος κίνδυνος: αφού η νέα μονάδα δεν μπορεί να καλύψει το σύνολο των αναγκών και άρα δεν μπορεί να «κλείσει» την ΑΗΚ, τότε ίσως να έχει πονηρό κίνητρο να επικαλείται την ύπαρξη της ΑΗΚ για να κρατά ψηλά και τις δικές της τιμές – παρά τις εξαγγελίες της. Θα γίνει δηλαδή ακριβώς το αντίθετο εκείνου που ισχυρίζονται όσοι εναντιώνονται στις αποκρατικοποιήσεις: οι τιμές θα παραμείνουν ψηλά γιατί ένας πονηρός καπιταλιστής αξιοποιεί προς το δικό του όφελος την ύπαρξη ενός  μη παραγωγικού κρατικού φορέα.
  3. Εννοείται πως για να έχουν νόημα όλα αυτά θα πρέπει να κινηθούμε προς τον διαχωρισμό του διχτύου διανομής (λίγο πολύ ένα φυσικό μονοπώλιο με τις τεχνολογίες που ισχύουν σήμερα), από τις μονάδες παραγωγής. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει σε μείωση του κόστους της ΑΗΚ το οποίο θα μεταφερθεί στο δίχτυο, ανεβάζοντας την ίδια στιγμή το κόστος παραγωγής του ιδιώτη παραγωγού.
  4. Η ύπαρξη μιας αρκετά μεγάλης ανταγωνιστικής μονάδας η οποία να σημειωθεί θα δουλεύει με συμβατικά καύσιμα, άρα θα είναι απολύτως συγκρίσιμη με την ΑΗΚ, θα προκαλέσει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ΑΗΚ. Το πιο κάτω απόσπασμα προέρχεται από την έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας για την ΑΗΚ για το 2012.
    Τα χάλια.

    Τα χάλια.

    Αυτό προκαλεί ρίγος: «Οι ιδιώτες ελεγκτές ύστερα από εξέταση της ταμειακής ροής της ΑΗΚ εξέφρασαν αμφιβολία κατά πόσον η ΑΗΚ μπορεί να θεωρηθεί ως δρώσα οικονομικά επιχείρηση”.

  5. Υπάρχει εξήγηση για αυτό. Η ΑΗΚ χρωστά τόσα πολλά, που δεν είναι βέβαιο πως τα εισοδήματα που θα έχει θα μπορούν να δημιουργήσουν ικανοποιητικό πλεόνασμα για να καλύψει αυτές τις οφειλές. Πόσα χρωστά η ΑΗΚ; Οι δικοί της λογαριασμοί για το 2012 το λένε:
    Κερδοφόρος οργανισμός.

    Κερδοφόρος οργανισμός.

    Η ΑΗΚ λοιπόν χρωστά 1.4 δισεκατομμύρια ευρώ.

  6. Οι συνέπειες των πιο πάνω είναι καταλυτικές: αν κάποιος μπορεί να στήσει καινούργια μονάδα παραγωγής με τα κόστη που αναφέρονται, αν μπορεί να προσφέρει ρεύμα στην τιμή που αναφέρεται είναι αυτονόητο πως ουσιαστικά κανείς επενδυτής που τα έχει τετρακόσια θα έχει λόγο να ασχοληθεί με την αποκρατικοποίηση της Αρχής. Με δυο λόγια η ΑΗΚ φορτωμένη με χρέη και με εξαιρετικά ακριβό προϊόν θα έχει τη τύχη της Eurocypria και του σφαγείου, θα οδηγηθεί λοιπόν στη χρεοκοπία.
  7. Αν ήμουν ο Χάρης Γεωργιάδης και διάβαζα την είδηση, θα πάθαινα ένα μικρό πανικό. Γιατί αν είναι έτσι τα πράγματα, το πιθανό εισόδημα από την αποκρατικοποίηση της ΑΗΚ θα είναι ελάχιστο, και συνεπώς πως θα μαζέψουμε τα απαραίτητα 1.4 δις;
  8. Μια παράπλευρη απορία έχω για όλη αυτή την ιστορία. Στην είδηση αναφέρεται πως ο Κύπριος επιχειρηματίας που σχετίζεται με την ιδιωτική εταιρεία παραγωγής, είναι ο κύριος Αντώνης Κ. Λατούρος. Αν δεν κάνω λάθος το όνομα αυτό έχει να κάνει και με την ιδιοκτησία ενός λατομείου. Έχει σημασία αν είναι πράγματι το ίδιο και το αυτό άτομο; Δεν ξέρω. Αν θυμάστε όμως, ο εκ του ΔΗΚΟ προερχόμενος, και μάλιστα κουμπάρος του Νικόλα Παπαδόπουλου τέως πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΗΚ κ. Γεώργιος Πίπης, οδοντίατρος,  ήταν (και προφανώς είναι) διευθυντής μιας λατομευτικής εταιρίας του πεθερού του. Αν μιλάμε για την ίδια λατομευτική εταιρεία, τότε βρισκόμαστε μπροστά από μια περίπτωση γιγαντιαίας διαπλοκής, που αποφεύχθηκε λόγω της αποχώρησης του ΔΗΚΟ από την κυβέρνηση.
  9. Επειδή στην πιο πάνω παράγραφο γράφω πολλά αν και ίσως, επαναλαμβάνω πως δεν είμαι πληροφορημένος – και δεν έχω τον τρόπο να είμαι. Υποθέσεις και λογικές προεκτάσεις κάνω. Αν είναι λανθασμένες απολογούμαι εκ των προτέρων. Αν γνωρίζει κάποιος, ας ενημερώσει παρακαλώ. (* Νέα ενημέρωση)

10. Πέραν τούτου, και χωρίς να είναι του στυλ μου το μελόδραμα, μετά την ανάγνωση της είδησης αυτής, θεωρώ πως η ΑΗΚ έφτασε στο τέλος της. Ο κύριος Πανόρκος θα ήθελε να κάνει ένα σχόλιο; Γιατί η επαναλαμβανόμενη επιχειρηματολογία πως το εργατικό κόστος ειναι μόνο 10% του συνολικού κόστους του πιο ακριβού ρεύματος στην Ευρώπη, και πως δεν ειναι δυνατόν να φτηνίσει το ρεύμα, αποδεικνύεται πως  ειναι μάλλον αβάσιμη.  Και ναι, αποδεικνύεται πως όχι μόνο ο ανταγωνισμός μπορεί να δουλέψει *υπέρ* του καταναλωτή, αλλά και αντίστροφα, η συνέχιση της ύπαρξης κάποιων κρατικών επιχειρήσεων λειτουργούν σαφώς σε *βάρος* των συμφερόντων μας.

(*) Λοιπόν, η ενημέρωση ήρθε. Ο κ. Πίπης *δεν* φαίνεται να σχετίζεται με τα λατομεία Λατούρος. Συνεπώς η υπόθεση και τα συμπεράσματα που έγραψα πιο πάνω ειναι αβάσιμα.

http://www.quarese.com/el/%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%BF%CE%B9/%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%AC-plc-lf.html

Αρτέμιος Σώρρας: το τέλος.

Μαρτίου 14, 2014

Στο τελευταίο μου κείμενο για τον απατεώνα Αρτέμιο Σώρρα αναφερόμουν στην αποκαθήλωση του εντός 5 μηνών, αφού τα ομόλογα που ισχυρίζεται πως κατέχει (και τα οποία έλαβε γιατί πούλησε στη ΝΑΣΑ τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων!!!), φτάνουν στη λήξη τους και δεν υπάρχει τίποτα που να τον εμποδίσει να «σώσει» οποιαδήποτε χώρα επιθυμεί.

Δε φανταζόμουν πως θα βοηθούσα στο να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την ιστορία, πολύ πιο σύντομα! 

Το άρθρο μου εκείνο αναδημοσιεύτηκε στη σελίδα του Μιχάλη Ιγνατίου, και προκάλεσε ένα νέο κείμενο από τον ιατρό Ελευθέριο Ρήνο από τη Ρόδο. Στο κείμενο αυτό πήρα απάντηση για το κομμάτι της παλαβής ιστορίας για το οποίο δεν ήμουν σίγουρος. Βλέπετε δεν πίστεψα ούτε στιγμή πως ο Σώρρας κατέχει όλα αυτά τα δισεκατομμύρια, αλλά είχα την απορία: πως του ήρθε η ιδέα να σκαρώσει μια τέτοια παρανοϊκή ιστορία; Η απάντηση δίνεται στο κείμενο του κ. Ρήνου που αναδημοσιεύω πιο κάτω, αλλά για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης, θα δώσω μια σύντομη εξήγηση βασιζόμενος σε ένα παραλληλισμό: φανταστείτε λοιπόν πως ο κ. Πανίκος Δημητριάδης επέμεινε να μείνει στη θέση του και ο πρόεδρος Αναστασιάδης προχωρούσε στην απόλυση του. Ο κ. Δημητριάδης λοιπόν, πολύ θυμωμένος, προχωρεί και κινεί αγωγή σε βάρος της κυβέρνησης για παράνομη απόλυση, διεκδικώντας ταυτόχρονα και αποζημιώσεις. Και επειδή έχει πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, απαιτεί το αστρονομικό ποσό των …3 τρισεκατομμυρίων ευρώ!

Ο κ. Δημητριάδης φυσικά δεν συγκρίνεται με τον αποπεμφθέντα από τον τοπικό σύλλογο της Ουάσιγκτον, προβληματικό  αμερικάνο δικηγόρο    Stephen Louis Wozny, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που πράγματι διεκδίκησε …τρία τρισεκατομμύρια, αλλά ο παραλληλισμός βοηθά στην κατανόηση αυτής της ιστορίας. Λοιπόν, από τη στιγμή που ο κ. Stephen Louis Wozny είχε κάνει τη διεκδίκηση, είχε και το δικαίωμα να εκδώσει ομόλογα έναντι μελλοντικών εισοδημάτων λόγω της δικαστικής του αγωγής. Και είχε και το δικαίωμα να διακινήσει τα ομόλογα του! Και αν κάποιος πίστευε πως ήταν δυνατόν να εισπράξει τα διεκδικούμενα ποσά, τότε θα μπορούσε να δώσει και αντάλλαγμα και να τα αγοράσει. Δε γνωρίζω αν ο Σώρρας έδωσε οποιοδήποτε αντάλλαγμα στον Stephen Louis Wozny. Αλλά ο κ. Ρήνος αξιοποιεί μια φωτογραφία που είχα δημοσιεύσει στο δικό μου κείμενο, τη συνδέει με δικά του επίσημα στοιχεία από την Αμερική, και αποδεικνύει πως τα ομόλογα που ισχυρίζεται πως έχει ο Σώρρας στην κατοχή του είναι μέρος εκείνων που είχαν εκδοθεί από τον αμερικανό δικηγόρο, ο οποίος φυσικά έχασε εν τέλει τη δίκη, άρα τα ομόλογα του αξίζουν όσο ένα άδειο φύλλο χαρτιού, και επίσης πήρε συμβουλή από το δικαστήριο να επισκεφθεί ψυχίατρο…

 

Ο Σώρρας θα μπορούσε να αξιοποιήσει ανάλογη βοήθεια, αλλά το πρόβλημα μαζί του δεν είναι η ασθένεια του. Το πρόβλημα του αφορά την ελληνική δικαιοσύνη: ο ρατσιστικός, αντισημιτικός του λόγος προκαλεί. Και είναι νομίζω καιρός να παύσει να τον αγνοεί η ελληνική δικαιοσύνη, και να του επιβάλει ό,τι λένε οι νόμοι.

Λοιπόν, πολλά έγραψα πάλι. Πιο κάτω διαβάστε το κείμενο του κ. Ελευθέριου Ρήνου όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Μιχάλη Ιγνατίου.  

Ο Stephen Louis Wozny “καίει” το Σώρρα, τους οπαδούς του και τις ελληνικές αρχές

Του Ελευθέριου Ρήνου

Ένα τραγικό λάθος των οπαδών του Αρτέμιου Σώρρα, αποκαλύπτει πτυχές της υπόθεσης και φανερώνει ότι τα άχρηστα χρεόγραφα, τα οποία διακινεί ο Πατρινός κατά φαντασία τρισεκατομμυριούχος, προέρχονται από τον εγνωσμένης αξίας διεθνή απατεώνα Stephen Louis Wozny. Ας είναι καλά ο Strovoliotis και το πρόσφατο αφιέρωμα του στο Σώρρα

Μία από τις ερωτήσεις την οποία αποφεύγουν μετά μανίας όλα τα “υψηλόβαθμα” στελέχη του απένταρου επενδυτή Αρτέμιου Σώρρα είναι αν τα αμερικάνικα “ομόλογα” με τα οποία θα επιχειρήσουν να μας σώσουν είναι αυτά του Stephen Louis Wozny. Το ερώτημα έχει τεθεί πολλές φορές.

Απάντηση βέβαια στο ερώτημα δεν έχει δοθεί ποτέ. Ούτε από τον ίδιο τον Αρτέμιο Σώρρα, ούτε από τον πρόεδρο του οργανισμού END Εμμανουήλ Λαμπράκη, αλλά ούτε και από την σύμβουλο επενδύσεων ακίνητης περιουσίας κα Βίκυ Χαραλάμπους. Συνήθως είτε ξεχνάνε την ερώτηση, είτε μασάνε τα λόγια τους. Εκεί που δεν μασάνε τα λόγια τους είναι σε αφίσες με τις οποίες υπόσχονται λύσεις στα κόκκινα δάνεια, να σώσουν τη χώρα από το διεθνές χρέος και όλα αυτά τα μαγικά μέσα από τις επενδύσεις ενός ανθρώπου από την Πάτρα που δεν εμφανίζει ποτέ χρήματα.

Δεν έχει κάνει επενδύσεις, δεν παράγει κάτι, δεν έχει εργαζόμενους, δεν έχει ακίνητα, δεν μπορεί να εξηγήσει καν τι δουλειά κάνει. Δίνει όμως άπλετα υποσχέσεις σε ανθρώπους που βασανίζονται από την οικονομική κρίση και έχουν φτάσει στα όρια τους. Με το αντάλλαγμα να τον ακολουθήσουν όμως σε θεωρίες φυλετικής καθαρότητας και χιτλερικής προπαγάνδας, που ντρέπομαι να ακούω το 2014 στην Ελλάδα.

Ο λόγος που η συγκεκριμένη ομάδα, η οποία αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, εκμεταλλευόμενη τη δύσκολη θέση των συνανθρώπων μας, δεν ακουμπάει το θέμα του Stephen Louis Wozny είναι γιατί είναι εύκολο να διαπιστωθεί ότι ο συγκεκριμένος αμερικανός πρώην δικηγόρος είναι απατεώνας. Είναι ένας κομπιναδόρος, που προσπάθησε να πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ένας “εξυπνάκιας” που θεώρησε ότι το όνομα του είναι trademark και προσπαθούσε να χρεώσει τη χρήση του ονόματος του μόλις 500.000 δολάρια για κάθε φορά που κάποιος το ανέφερε.

Αυτός ο κομπιναδόρος λοιπόν, διαγράφηκε από το δικηγορικό σύλλογο της Washington και του ζητήθηκε να δει ψυχίατρο. Ολόκληρη η απόφαση διαγραφής του έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό του συλλόγου και έχει αναρτηθεί στο επίσημο site του Δικηγορικού Συλλόγου της Washington εδώ: https://www.mywsba.org/DisciplineNotice/DisciplineDetail.aspx?dID=537

Για αυτές ακριβώς τις δημοσιεύσεις, και επειδή όπως προείπαμε το όνομα του είναι και καλά trademark, ζήτησε με τιμολόγιο από το δικηγορικό σύλλογο της Washington ένα ποσό κοντά στα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια! Και ο δικηγορικός σύλλογος του απάντησε ότι δεν του χρωστάει το παραμικρό και τον παρέπεμψε στο ανώτατο δικαστήριο για διαγραφή. Ο κομπιναδόρος όμως παρά την απόφαση του δικαστηρίου και την ανακοίνωση του δικηγορικού συλλόγου, εξέδωσε μονομερείς διεθνείς συναλλαγματικές σε βάρος του συλλόγου, τις έκοψε σε κομμάτια και άρχισε να τις εμπορεύεται. Άρχισε να διακινεί δηλαδή κουρελόχαρτα, που δεν είχαν την παραμικρή αξία, και εκχωρούσε έναντι αντιτίμου ποσοστό από το δικαίωμα είσπραξης των ανύπαρκτων 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Και όλα αυτά γιατί το όνομα του ήταν trademark… σαν την coca cola…

Κάποια στιγμή όμως το κόλπο πάλιωσε. Η κομπίνα σταμάτησε να δουλεύει. Υπάρχουν πολλοί χαζοί έξω, αλλά ακόμη κι αυτοί μαθαίνουν τι γίνεται στην πιάτσα τελικά. Συν ότι το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών εξέδωσε ανακοίνωση ότι όλες αυτές οι συναλλαγματικές, στις οποίες φέρεται να χρωστάει η Αμερική χρήματα σε τρίτους, από το 2001 και μετά είναι άκυρες και δεν αξίζουν ούτε καν το χαρτί στο οποίο είναι τυπωμένες. Ολόκληρη η ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου οικονομικών βρίσκεται εδώ: http://www.treasury.gov/about/organizational-structure/ig/Pages/Scams/Bogus-Sight-Drafts.aspx

Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε συσχέτιση με τον Stephen Louis Wozny, τον πατέρα της απάτης, είναι μια καυτή πατάτα που δεν θέλουν να ακουμπήσουν όσοι γνωρίζουν. Πριν κάποιο καιρό δημοσιεύσαμε όλα τα σχετικά έγγραφα που συνδέουν την εταιρεία του απατεώνα Wozny, την Red Panther Limited με έδρα τις Σεϊχέλες και εκπρόσωπο κάποιον James Salmon, με τον Αρτέμιο Σώρρα. Σύμφωνα με τα έγγραφα ο Σώρρας είναι ο αντιπρόσωπος στην Ελλάδα και αποκλειστικός μεσάζοντας για τα κουρελόχαρτα και τις παρανοϊκές ιδέες του Wozny και των συνεργατών του.

Μάλιστα, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία πήγαμε ένα βήμα παραπάνω και δημοσιεύσαμε και τη λίστα των κωδικών όλων αυτών των ακάλυπτων και πλαστών συναλλαγματικών που διακινεί πλέον ο Σώρρας, συνεργαζόμενος με το διεθνές κύκλωμα απατεώνων. Αυτό το έγγραφο λοιπόν, το δημοσιεύουμε και πάλι σήμερα. Πρόκειται για την εξουσιοδότηση (Power of Attorney) της εταιρείας Red Panther Limited προς το Σώρρα και συμπεριλαμβάνει και τους σχετικούς κωδικούς των ακάλυπτων συναλλαγματικών.

POASORRAS3p1-001  POASORRAS3p2-001POASORRAS3p3-001

Πρόσφατα όμως, ο Strovoliotis απομόνωσε μια εικόνα που μοίραζαν στο Facebook οι οργανωμένοι και φανατικοί οπαδοί της κίνησης Σώρρα για να αποδείξουν ότι τα λεφτά υπάρχουν. Η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια Απόδειξη Κατάθεσης (custodial deposit receipt) 500 εκατομμυρίων δολαρίων σε ένα ιδιωτικό καταθετήριο.

CDR-Federal-Transfer

Η ονομασία του καταθετηρίου αυτού είναι γνωστή από το παρελθόν. Πρόκειται για μια ανύπαρκτη εταιρεία – φάντασμα, πίσω από την οποία κρύβει το κύκλωμα τα πλαστά παλιόχαρτα του Wozny, μια και η εμφάνιση τους θα προκαλούσε πανικό και συλλήψεις. Για τους αποδοθεί κάποια αξιοπιστία, αντί να εμφανίσουν τα άχρηστα χρεόγραφα, εμφανίζουν τις αποδείξεις κατάθεσης τους στο ιδιωτικό καταθετήριο, το οποίο προσπαθούν να παρουσιάσουν σαν τράπεζα.

Όποιος ενδιαφερθεί να μάθει αν τα λεφτά υπάρχουν, θα πρέπει να περάσει από τον ελεγχόμενο ενδιάμεσο που φυσικά θα βεβαιώσει ότι τα λεφτά υπάρχουν… Ότι ακριβώς έκανε ο Anthony Diamond, ο καταδικασμένος απατεώνας για οικονομικά εγκλήματα στον Καναδά, που εμφανίστηκε στο δικαστήριο της Αθήνας ως ο πρόεδρος της Montreal Bank και υπεύθυνος της υπηρεσίας ηλεκτρονικού εγκλήματος του Καναδά και βεβαίωσε ενόρκως ότι τα λεφτά υπάρχουν!!! Μόνο που εκτός από καταδικασμένος (http://www.lawtimesnews.com/201210012084/headline-news/court-punishes-man-twice-for-same-contempt-order) τον κυνηγάνε και οι κανονικές τράπεζες να του κάνουν κατασχέσεις στα κλειστά γραφεία των εικονικών εταιρειών του…

Μάλιστα, επειδή το σκηνικό είναι στημένο πρόχειρα, μπορεί να δει κάποιος τη διαφορά ανάμεσα στην ονομασία της εταιρείας στον τίτλο (Federal Transfer & Custody Agents Inc.) και τη σφραγίδα (Federal Stock Transfer & Custody Agent Inc.) Κάποιος ξέχασε τη λέξη “stock” ενώ στη μία πλευρά λέει “Agents” και στην άλλη “Agent”. Μοναδικές μαϊμουδιές…

Το σημείο όμως που είναι πραγματικά αποκαλυπτικό είναι ο αριθμός της Διεθνούς Συναλλαγματικής, πάνω στην οποία στηρίζεται αυτή η απόδειξη κατάθεσης CDR. Σε αυτό το έγγραφο λοιπόν αναφέρεται ξεκάθαρα ότι αυτή η απόδειξη κατάθεσης των 500 εκατομμυρίων αντιστοιχεί στο IBOE με κωδικό αριθμό 2012-0500-SLW-0010-0505.

Τα γράμματα SLW στη μέση του κωδικού αντιστοιχούν στο όνομα του απατεώνα Stephen Louis Wozny, αφού και αυτός όπως άλλοι “καλλιτέχνες” είναι περήφανος για το δημιούργημα του. Όμως ο κωδικός 2012-0500-SLW-0010-0505 δεν είναι τυχαίος. Περιλαμβάνεται στη λίστα την οποία δημοσιεύσαμε παραπάνω και δείχνει τα χρεόγραφα που αναλαμβάνει να διακινήσει ο Αρτέμιος Σώρρας εκ μέρους της εταιρείας Red Panther Limited (είναι το έκτο στη σειρά). Επομένως, το χρεόγραφο πάνω στο οποίο εκδόθηκε η συγκεκριμένη απόδειξη κατάθεσης, ανήκει στη σειρά που δημιούργησε ο Stephen Louis Wozny αναφορικά με το εικονικό και ανείσπρακτο χρέος του Δικηγορικού Συλλόγου της Washington, υπόθεση που κρίθηκε στα αμερικανικά δικαστήρια ως ξεκάθαρη απάτη.

Πλέον είναι σαφές ότι τα χρεόγραφα με τα οποία κυκλοφορεί ο Αρτέμιος Σώρρας ανήκουν στη διεθνή σπείρα απατεώνων του Stephen Louis Wozny. Αυτό προκύπτει πέραν κάθε αμφιβολίας και όποιος υποστηρίζει τέτοιες απονενοημένες απάτες, απλά παίζει με τον πόνο των συνανθρώπων μας και πουλάει ψεύτικές ελπίδες. Τουλάχιστον το νερό του Γιώργου Καματερού δρόσιζε και λίγο..

Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί οι αρμόδιοι δεν έχουν επικοινωνήσει με την πολιτεία της Washington για να πάρουν και αυτοί επίσημα αντίγραφα των παραπάνω εγγράφων. Τα στοιχεία επικοινωνίας είναι Department of Licensing, τηλέφωνο 001-360-664-1530, email: ucc@dol.wa.gov, ώρες γραφείου Δευτέρα έως Παρασκευή 8:30 πμ – 4:30 μμ, φυσική έδρα: 405 Black Lake Blvd SW, Olympia, WA 98502. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ζητήσουν το φάκελο του Stephen Louis Wozny με τα έγγραφα που αφορούν το Δικηγορικό Σύλλογο της Washington (αριθμός φακέλου 2012-220-4291-9). Μέσα στο φάκελο των σχεδόν 700 σελίδων βρίσκονται και οι εξουσιοδοτήσεις προς το Σώρρα, αλλά και αντίγραφα από τα κακοφτιαγμένα, ακάλυπτα χρεόγραφα του Wozny.

Στη συνέχεια αρκεί ένα απλό τηλεφώνημα στο υπεύθυνο τμήμα του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών, που ασχολείται με τέτοιες απάτες, για να διαπιστωθεί ότι όλες αυτές οι συναλλαγματικές είναι άχρηστες (το τηλέφωνο είναι 001-304-480-6405). Με αυτή την υπόθεση ασχολούμαι από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης των “ομολόγων”, όπως είχα ασχοληθεί και παλαιότερα με την υπόθεση της Τράπεζας Ανατολής, η οποία είναι εντελώς διαφορετική, ωστόσο έχει κακοποιηθεί από τις θεωρίες συνωμοσίας και τα λάθη της ομάδας Σώρρα.

Έχω κατηγορηθεί με απίστευτους χαρακτηρισμούς από τον άφραγκο επενδυτή και τα “παιδιά” του, τα οποία μου έχει υποσχεθεί ότι θα ασχοληθούν μαζί μου στο προσεχές μέλλον. Ωστόσο, μέχρι και σήμερα δεν ρίχνω ευθύνες στο Σώρρα και τους παρατρεχάμενους του. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Μαζεύουν οπαδούς, τους οποίους προσπαθούν να φανατίσουν με παραμύθια και φρούδες ελπίδες. Αυτοί που σίγουρα έχουν ευθύνες είναι οι αρχές, που δύο χρόνια τώρα αφήνουν να εξελίσσεται το θέατρο του παραλόγου και επιτρέπουν σε κάποιους να συλλέγουν προσωπικά στοιχεία απλών πολιτών κατά χιλιάδες. Όταν σε μία χώρα δεν υπάρχουν τα βασικά αντανακλαστικά προστασίας από τέτοιες τραγικές καταστάσεις, τότε ας μην αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε φτάσει σε αυτά τα κακά χάλια.

Παρόμοιο μερίδιο ευθύνης όμως έχουν και όλοι όσοι άκριτα αποδέχονται τέτοια παραμυθάκια, μετά από όσα έχει τραβήξει αυτός ο έρημος τόπος από “σωτήρες” και “επενδυτές”.  Και από τα “ομόλογα του Wozny”, η ομάδα της END πήγε στο “παγκόσμιο καταπίστευμα” του φαντασμένου Keenan, τον οποίο και αυτόν αντιπροσωπεύει στην Ελλάδα ο Σώρρας. Όλα τα καλά παιδιά…

Απλοί άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα πηγαίνουν σε δήμους και υποβάλουν αιτήσεις χρηματοδότησης από το “παγκόσμιο καταπίστευμα”, μια ακόμη θεωρία συνωμοσίας και διεθνή απάτη αμερικανικής προέλευσης!  Αν μετά από όλα αυτά, δεν γίνει επίμονα η ερώτηση “Τα 600 δις που θα σώσουν την Ελλάδα είναι του Wozny;” θα σταθώ στο παράθυρο του σπιτιού μου και θα περιμένω να περάσει το Γέτι των Ιμαλαΐων…

Ναι, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα – αν θυμόμαστε ακόμη ποιος είναι ο σκοπός.

Μαρτίου 13, 2014

 

Προχθές Τρίτη, η πολιτική επικαιρότητα ήταν ακόμη ρευστή. Το ζήτημα του ανασχηματισμού ήταν στον αέρα, οι πληροφορίες έλεγαν πως ο πρόεδρος Αναστασιάδης είχε αλλάξει πάλι ιδέα, ενώ ήταν στο φόρτε της η αντιπαράθεση για το ζήτημα της παραίτησης του Πανίκου Δημητριάδη. Μέσα σε όλα αυτά μαθαίνω πως βγήκαν τα αποτελέσματα των εκλογών στη βόρειο Κορέα. Ο πρόεδρος κύριος  Κιμ Γιονγκ-Ουν έπρεπε προφανώς να περάσει από τη βάσανο της εκλογής στην εθνοσυνέλευση της χώρας. Και τα κατάφερε: με ποσοστό 100% χωρίς καμιά αποχή.

Α, λέω, ευτυχισμένη η χώρα αυτή, με τέλειο σύστημα που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Και έστειλα το πιο κάτω tweet: «Παραιτήσεις, διαπλοκή, ανασχηματισμός, συμμαχίες, επίσημα, ανεπίσημα κόμματα. Δημοκρατικές μας αδυναμίες! Βόρειος  Κορέα: εκλογή Κιμ παμψηφεί και ησυχάζεις!»

Ναι, η δημοκρατία έχει αδυναμίες: η ανάγκη σεβασμού της άλλης άποψης, η ανάγκη συμβιβασμών για να προχωρήσεις με όσο γίνεται πιο πλατιά υποστήριξη έχουν και άλλη όψη: σημαίνει πως δεν μπορείς να είσαι μαξιμαλιστής, σημαίνει πως δεν γίνεται να είσαι απόλυτος. Έχουμε αποδείξεις που οδηγεί μια τέτοια στάση, αφού στη διαχρονική μας συμπεριφορά αναφορικά με το μεγάλο μας πρόβλημα – και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο μας άλλοθι, το Κυπριακό, τις περισσότερες φορές συμπεριφερθήκαμε ακριβώς μέσα σε αυτή τη λογική: του μαξιμαλισμού και της απόλυτης ταύτισης με αρχές που θεωρούσαμε σωστές. Και φυσικά, εκ των πραγμάτων φάνηκε πως η στάση μας αυτή μας οδηγεί σταθερά σε μια πιο αδύναμη θέση ενώ τώρα πια οι ρεαλιστικές επιτυχίες που αναμένουμε στο Κυπριακό, πολύ απέχουν από τις αρχικές επιδιώξεις.

 

Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, και έχοντας ακόμη το Κυπριακό ως μέγιστη παράμετρος αξιολόγησης της εκάστοτε πολιτικής μας ηγεσίας, σημασία έχει τελικά *τι* πετυχαίνει ο κάθε πρόεδρος, *ποιο* έργο καταφέρνει να παραδώσει, *ποιες* εκκρεμότητες μπορεί να ξεπεράσει.

Πολύ πριν την εκλογή του ο πρόεδρος Αναστασιάδης φάνηκε πως είχε στόχο να παίξει δυνατά το παιγνίδι των ελιγμών και του συμβιβασμού. Οι συνθήκες ήταν φυσικά ευνοϊκές εξ αιτίας της πενταετίας Χριστόφια που προηγήθηκε, και η οποία απέδειξε πως τα όρια ενός ανεπαρκούς προέδρου είναι άπειρα, το ίδιο και η ζημιά που μπορούσε να κάνει.

 

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η εκλογή Νίκου Αναστασιάδη ως πρώτος στόχος, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Αμέσως μετά, ο Νίκος Αναστασιάδης βρέθηκε αντιμέτωπος με καταλυτικές συνθήκες που επέβαλλαν τη λύση των προβλημάτων που κορυφώθηκαν τα προηγούμενα 5 χρόνια, εντός ενός σαββατοκύριακου. Όποιο και να είναι το τελικό αποτέλεσμα εκείνων των αποφάσεων (και ναι, μπορώ να δω και να ελπίζω ακόμη στο θετικό σενάριο, χωρίς να έχει ακόμη εγκαταλειφθεί το κακό σενάριο), οι εμπειρίες εκείνες, και οι πληγές εκείνες θα συνοδεύουν τον πρόεδρο σε όλη την πενταετία.

 

Μετά από αυτό ο Νίκος Αναστασιάδης προχώρησε με τρόπο που είτε μπορεί να χαρακτηριστεί ευέλικτος με την καλή έννοια, είτε γεμάτος συνδιαλλαγές με την κακή έννοια.

Μια πρώτη ενότητα ήταν ο αρχιεπίσκοπος, με τον οποίο κάποιοι από τους ψηφοφόρους του Νίκου Αναστασιάδη θα επιθυμούσαμε να δούμε μια ρήξη και μια αποκαθήλωση από τη θέση ισχύς εντός της κοινωνίας της Κύπρου, για ζητήματα πολιτικά, εκπαιδευτικά και οικονομικά.  Με μέχρι πρόσφατα υπουργό τον Κυριάκο Κενεβέζο ήταν φανερό πως η παιδεία κινήθηκε προς συντηρητικές κατευθύνσεις, πως ο αρχιεπίσκοπος θα ένοιωθε άνετα με ό,τι έβλεπε. Ώσπου φτάσαμε στο κυπριακό όμως, και αντιμετωπίσαμε τη μεγάλη έκπληξη: ο αρχιεπίσκοπος έγινε η τελευταία και μάλιστα μεγάλη μετεγγραφή στο στρατόπεδο των φιλολυσικών. Και ενώ στο σημείο αυτό μπορεί να μη σημαίνει και πολλά αυτή η εξέλιξη, λύση ακόμη δεν είδαμε, ενώ δεν υπάρχει και εγγύηση για το ποιά λύση θα έχουμε τελικά, το γεγονός και μόνο πως ο αρχιεπίσκοπος δεν θα εξαντλεί το λόγο του σε πύρινα πατριωτικά κηρύγματα, «κτίζοντας» μια νέα αντίδραση ένα νέο όχι, πριν καν τη δούμε τη λύση είναι θετικό. Και αυτό εγώ το εντάσσω πλήρως στη λογική του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», και θεωρώ πως πέτυχε απόλυτα ο πρόεδρος.

Τις τελευταίες βδομάδες όμως είχαμε μια ταχεία διαδοχή τριών γεγονότων όπου η λογική του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» εξελίχθηκε σε εφ όλης της ύλης λειτουργικό σύστημα και θεραπεία πάσας φθοράς και πάσας ασθενείας.

Σε κάθε μια από τις περιπτώσεις μπορεί να χτιστεί και το τυπικό, το τεχνοκρατικό σενάριο, πως όλα έγιναν εντός διαδικασιών, και τίποτα μεμπτό δεν υπάρχει. Επειδή όμως δεν είμαστε στη Βόρειο Κορέα, είναι δύσκολο να πιστέψουν πολλοί πως δεν λειτούργησε η εκτελεστική εξουσία με σημαντική βοήθεια από τη νομική υπηρεσία, με στόχο τα πολιτικά κέρδη.

 

Και εξηγούμαι: περίπτωση Δρομολαξιάς. Λέει ο πρόεδρος: χρειάζεται μια αναγνώριση της θετικής στάσης του ΑΚΕΛ για το Κυπριακό, χρειάζεται και μια ανταπόδοση, άρα ας δούμε τι μπορεί να γίνει ούτως ώστε να μειωθεί η έκθεση του επίσημου ΑΚΕΛ στο ζήτημα αυτής της μεγάλης κομπίνας. Και έτσι, η απαλλαγή από τις κατηγορίες του Χρίστου Αλέκου, στελέχους του ΑΚΕΛ, λειτούργησε πολύ βολικά.

Μετά ήταν ο ανασχηματισμός. Ο οποίος έκλεισε ως λίγο πολύ «καθαρή» λύση τελικά, αλλά σε όλη την περίοδο από την ακατανόητη και αυτοκαταστροφική απόφαση του Νικόλα Παπαδόπουλου να αποχωρήσει από την κυβέρνηση, τα κριτήρια που έπαιζαν δεν ήταν ποιοτικά, ήταν σαφώς πολιτικά: πως κάνουμε την (συν)αλλαγή με το λιγότερο δυνατό πολιτικό κόστος, κρατώντας και μια πισινή για το κοινοβούλιο όπου χρειάζεται συνεργασία και με άλλους για να περάσουν οι κυβερνητικές επιθυμίες. Η όλη άσκηση φυσικά  έχει να κάνει με ένα διαχρονικό καρκίνωμα στην Κυπριακή πολιτική σκηνή, αυτό που ονομάζεται ΔΗΚΟ, αλλά καλά κάνει ο πρόεδρος Αναστασιάδης να θυμάται πως πολλοί από εμάς τον ψηφίσαμε για να παραδώσει έργο, όχι για να ελίσσεται μεταξύ των διαφόρων συμφεροντολογικών φραξιών του ΔΗΚΟ.

Και ήρθε και η περίπτωση του Πανίκου Δημητριάδη. Πάλι με τη βοήθεια της νομικής υπηρεσίας, βρέθηκε μια λύση η οποία σε κάποιο βαθμό προστατεύει νομικά τον κ. Δημητριάδη, του δίνει ένα καθαρό CV, του δίνει κάμποσα ριάλια, όπως προέβλεπε το βασιλικό του συμβόλαιο, συν κάτι ψιλά, αλλά δίνει και στον πρόεδρο την ευκαιρία να διορίσει στην κεντρική Τράπεζα ένα άτομο – να σημειωθεί, με καθολική θετική αποδοχή – με το οποίο αναμένει να έχει καλύτερη συνεργασία από αυτή που είχε με τον κ. Δημητριάδη.

Στα τρία πιο πάνω ζητήματα ο πρόεδρος δε στάθηκε σε αρχές, δεν επέμεινε σε μαξιμαλιστικές θέσεις, δεν αναζήτησε το βέλτιστο. Ελίχθηκε, συνδιαλλάχτηκε, συμβιβάστηκε, και έχει από σήμερα ένα νέο κυβερνητικό σχήμα (έκλεισαν και όλες οι θέσεις που εκκρεμούσαν σε όλα τα επίπεδα της κυβερνητικής μηχανής) με το οποίο ευελπιστεί να συνεχίσει να κυβερνά.

Αν ο στόχος του ήταν να συνεχίσει να κυβερνά, το κατάφερε. Λειτούργησε άψογα το « ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και ο πρόεδρος μπορεί να περηφανεύεται πως κάτω από τις περιστάσεις τα κατάφερε λίγο πολύ ικανοποιητικά.

Μια πικρή γεύση παραμένει όμως. Και όσο κυνικός και να θέλει να παραμείνει κάποιος και όσο και να αναγνωρίζουμε κάποιοι πως η πολιτική δεν είναι προσκοπική άσκηση βάσει κάποιας ηθικής και κάποιων διαχρονικών θεμιτών αρχών, μένει στον πρόεδρο μια μεγάλη πρόκληση: να αποδείξει πως «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» όχι για να συνεχίσει να νέμεται την εξουσία εκείνος και η εκάστοτε ομάδα του, αλλά στόχος είναι η παραγωγή έργου που υπερβαίνει τα στενά πολιτικά συμφέροντα της νέας κυβερνητικής ομάδας.

Και με δεδομένη ήδη την πάροδο του ενός πέμπτου του διαθέσιμου χρόνου, τα πράγματα πρέπει να κινηθούν ταχέως, και τα αποτελέσματα πρέπει να φανούν συντόμως.

Γιατί θα είναι κρίμα αν μπούμε στη δίνη της αμφιβολίας και της απορίας για πιο σκοπό αγιάστηκαν τα μέσα.

Για να δούμε τι θα δούμε, Πρόεδρε.

Για να δούμε τι θα δούμε, Πρόεδρε.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2.919 other followers