Skip to content

Η πριγκιπέσα έχει γενέθλια

Ιανουαρίου 20, 2017

Άλλη μια βδομάδα τελειώνει λοιπόν, φτάνει ένα Σαββατοκύριακο ένα από αυτά που από τώρα, μέχρι και τις αρχές του Γεννάρη θα είναι γεμάτα με εκδηλώσεις, πάρτι, διασκέδαση, ψώνια και πολλή ροή μετρητών.

Η κόρη έχει γενέθλια σε λίγες μέρες και είπε να τα γιορτάσει με τους φίλους/ες της σε χώρο που πυροβολούν μπογιές. Μου είχε φανεί λίγο μιλιταριστική και πολεμοχαρής η επιλογή, – ειδικά για κορίτσι, σημείωσε το ένστικτο του στερεότυπου, – αλλά όταν αντιλήφθηκα πως το έκανε just to have fun, και όταν γύρισα και την είδα την πριγκιπέσσα, what the hell λέω, αφού είπαμε, δεν αποτελεί πλέον μέρος της συλλογικής μου σύμβασης η σωτηρία ή έστω η βελτίωση του κόσμου, τι να το ψάχνω; Θέλει η πριγκιπέσα να πυροβολά μπογιές, παίρνει η πριγκηπέσσα μπογιές για να πυροβολά.

Εύχομαι σε όλους λοιπόν καλό και δημιουργικό και κυρίως χαρούμενο σαββατοκύριακο. Άλλωστε δεν θα είναι δύσκολο. Βλέπω τόσους πολλούς χαρούμενους και ανακουφισμένους ανθρώπους γύρω μου που αναγκάζομαι να βάζω τα δυο μικρά δάκτυλα των χεριών στο στόμα, ένα δεξιά, ένα αριστερά, να τραβώ τα χείλη για να κυκλοφορώ και εγώ με ένα συνεχές χαμόγελο.

Άσε που θα βρέξει κιόλας.

 

Facebook Nov 25, 2016 4:57pm

Ώρα για τον Κυριακάτικο εκκλησιασμό.

Ιανουαρίου 20, 2017

Το γραμμικό του Πηθκιά με λίγη κίνηση, είναι ακόμη πρωί και είναι και λίγο κρύο. Κρύο, ειδικά στα σημεία που στενεύει η ποταμοσιά και είναι πολλά τα δέντρα.

Πρώτη σημείωση ο καρκινοπαθής που έχει μόνο λίγους μήνες ακόμη. Το ξέρω γιατί θυμάμαι τη μάνα μου, αμφιβάλλω αν θα φτάσει το επόμενο Πάσχα. Και νομίζω το ξέρει και εκείνος, γιατί συνεχίζει να καπνίζει όποτε τον δω στο ίδιο πάντα παγκάκι με το ίδιο κενό βλέμμα.

Πολλά φυτά γύρω στον ποταμό έχουν τα χάλια τους. Είναι φτιαγμένα για να αντέχουν τον πύρουλλο του Ιούλη, αλλά όχι αυτό το μίζερο στείρο πράγμα που ζούμε. Φυσικά, όλα μπορεί να αλλάξουν. Τον περασμένο μήνα φτάσαμε το 70% της κανονικής βροχόπτωσης γιατί έριξε δυο ώρες νερό την τελευταία νύχτα του μήνα. Αυτό το μήνα είμαστε ακόμη στο 0%. Θα βρέξει τις τελευταίες δυο μέρες και ναι, ανεβάζω την πήχη εδώ, με μόνο δυο μέρες βροχή μπορεί να πάρουμε το 100% του μήνα. Αν όλα πάνε καλά φυσικά, έστω και αν τελευταία δεν πάνε συνήθως όλα καλά.

Βγαίνω από το γραμμικό και κατευθύνομαι στην παλιά πόλη. Ξεχειλίζει από κίνηση από χαμογελαστούς ξένους ανθρώπους που δουλεύουν στην Κύπρο και νοιώθουν τα πρωινά της Κυριακής να ανήκουν σε ένα δικό τους φιλικό, όλο.

Σε μια βιτρίνα γράφει “God is inside, come and see”ένας παλιός γνωστός βρίσκεται σήμερα σε υπηρεσία, φορά το κυριακάτικο του κοστούμι, ούτε κάνει τον κόπο να γυρίσει να με δει, ούτε με αναγνωρίζει. Είχε ξεκινήσει κάποτε με τους καλύτερους οιωνούς, σπουδασμένος, γνώριζε το θέμα του, ήταν και λίγο κουλτουριάρης αφού καβαλούσε πάντα τη Harley του, πηγαίνοντας από πελάτη σε πελάτη. Κατέληξε να κρατά τη θρησκευτική του ταμπλέτα και να προσηλυτίζει ευάλωτες μοναχικές ασιάτισσες που γυρεύουν κάτι ριζοσπαστικό αυτό το κυριακάτικο πρωινό.

Υποθέτω πρέπει να πιάσει τους στόχους του, και δεν έχει σημασία τι περιέχει το «δίχτυ» του.

Πιο κάτω ένα νεαρό ζευγάρι με παραδοσιακά ρούχα της χώρας τους, φιλιούνται στο πλάι του δρόμου. Νομίζω δύσκολα θα το έκαναν αυτό στη χώρα τους. Ζήτω η παγκοσμιοποίηση!

Κοντά στο πράσινο σημείο της πόλης όλο και κάτι νέο βλέπω κάθε φορά, καφενεδάκια, ψητοπωλεία, ακόμη και sex shop σε απόσταση ψαλμωδίας από την αρχαία εκκλησία. Το ίδιο γίνεται και από την άλλη πλευρά, από ανθρώπους που ζουν τις συνθήκες, αλλά τις αξιοποιούν για να χτίσουν τη ζωή τους και προφανώς δεν ακούνε πολύ τις μέτριες ειδήσεις.

Ο κόσμος παει μπροστά, ό,τι και να κάνετε. Και συνήθως τον παίρνουν μπροστά όσοι δεν παγιδεύονται στη μιζέρια.

Έχω την επιλογή της μουσικής στο “shuffle all” αλλά μέσα από τις εκατοντάδες κομμάτια μου βγάζει δυο φορές το ίδιο. Στέλνοντας τη μνήμη σε πολύ παλιούς χρόνους, άλλες συνθήκες, άλλες έγνοιες.

Είναι ωραίο να τρέχεις Νοέμβρη μήνα, είναι και πιο λίγος ο ιδρώτας.

Facebook Nov 27, 2016 11:01am

«Δεν ξέρω καν αν ζει ή αν πέθανε»

Ιανουαρίου 20, 2017
Κάπνιζε σε ένα καντούνι που πήρα εγώ για συντόμι, για να φτάσω από το σημείο Α στο σημείο Β, σχετικά κοντή και στρουμπουλή. Με χαιρέτησε με το μικρό μου όνομα, με ένα μάλλον θλιμμένο ύφος, και μονομιάς λειτούργησε ο μηχανισμός πανικού: ωχ, ποια, πότε, γιατί;

Όταν είπε το δικό της όνομα, χωρίς παιγνίδια, την θυμήθηκα αμέσως, γιατί είχε αυτό το θλιμμένο ύφος και πριν χρόνια, τότε που είχαμε συνεργαστεί επαγγελματικά, τώρα κάπνιζε το τσιγάρο της στο καντούνι πίσω από το μαγαζί που δουλεύει. Μάλλον δεν πήρε προαγωγή από τότε.

Και ηταν θλιμμένη ακόμη και όταν έπρεπε να ήταν καλά, τότε, ακόμα και όταν γελούσε με τον δυνατό της, τσιριλλιστό τρόπο. Και ναι, είχα την απορία, γιατί άραγε; Εγώ φαινόμουν θλιμμένος, όταν ήμουν θλιμμένος, εκείνη γιατί ήταν έτσι πάντα;

Ίσως αυτό να είχε να κάνει με το γεγονός πως χαρτώθηκε στα 19 της, είχε μωρό στα 20 και ήδη τώρα εγγόνια. Ίσως να οφείλεται στο γεγονός πως δεν πρόλαβε να ζήσει, η ίδια και ο άντρας της άλλαξαν ένα σωρό δουλειές, δεν έφευγαν πάντα με τις καλύτερες συνθήκες, υποθέτω δεν είχαν ποτέ εργασιακή βεβαιότητα.

Και ήταν και ο παπάς της, που δούλευε πάντα, τους συντηρούσε κάποτε, τους πρόσεχε μετά, εκτός αυτού, κάποιους άλλους τους δούλευε, κάποιους τους ψιλοξεγελούσε, νομίζω δεν πήγε τελικά φυλακή.

Όμως κάποια στιγμή χάθηκε, και ίσως αγενώς, ρώτησα: και ο παπάς σου, τι απέγινε;

– Έφυγε πριν 12-13 χρόνια, δεν μας αναζήτησε ποτέ δεν τον αναζητήσαμε ούτε εμείς. Δεν ξέρω καν αν ζει ή αν πέθανε.

Και σκέφτηκα, πως ακόμη και στα πιο δύσκολα αδιέξοδα, υπάρχουν λύσεις.

Facebook Nov 28, 2016 9:36pm

Γεμάτη από κακά μαντάτα η σημερινή μέρα

Ιανουαρίου 20, 2017
Γεμάτη από κακά μαντάτα η σημερινή μέρα. Αυτά που προβάλλονται στις ειδήσεις με ευμετάβλητη ιεράρχηση. Αν βυθιστεί μια βάρκα με πολλούς Ινδούς, σε μια γιορτή στον Γάγγη, θα πάρουμε μεν μυρωδιά, αλλά κάπου προς το τέλος, πριν τη μάππα.

Αν ττουμπάρει (ή απλώς πει μια μαλακία) ένας τοπικός δικαστής, γίνεται αμέσως πρώτη είδηση.

Αν έχουμε κάτι ενδιάμεσο, όπως την αεροπορική εξόντωση μιας ομάδας μάππας μιας γνωστής για τη μάππα της χώρα, τότε η είδηση περνά μπροστά. Αν είναι και πολλά τα πλάσματα που πέθαναν, έχει σίγουρη την πρωτιά, όσο και αν το γεγονός έγινε σε τόπους λιγότερο γνωστούς από την πατρίδα του Αϊ Βασίλη.

Ηταν δυο τα δυστυχήματα σήμερα όμως. Το άλλο ένα ήταν «δύσκολο» δυστύχημα. Γιατί σκοτώθηκαν μεν λιγότερα πλάσματα, μόνο τρία, αλλά ήταν αφορμή να εμφανιστούν πολλά ατυχήματα, που ονομάζονται άνθρωποι και μάλιστα γύρω μας, πολύ κοντά σε κάθε ένα από εμας. Όχι, δεν θα παραθέσω εδώ λεπτομέρειες, ούτε για τα γεγονότα, ούτε για τις αντιδράσεις, προπαντός όχι για τις αντιδράσεις, όποιος θέλει ας το ψάξει λίγο.

Να σημειώσω μόνο πως στο πρώτο, το μεγάλο δυστύχημα της μάππας, είχαμε μια από εκείνες τις στιγμές που λες πως δείχνει κάποια ποιότητα το είδος μας, και αποδεικνύει πως δικαιωματικά επεκράτησε επ’ αυτού του μεγάλου στρογγυλού ρότσου.

Όσο μπανάλ, ή έστω αναμενόμενη να ηταν η κίνηση της αντίπαλης ομάδας που είπε να δώσουν το έπαθλο του τελικού στην ομάδα που πέθανε.

Στην άλλη, τη «δύσκολη» τη δική μας περίπτωση, μένει μόνο η αποστροφή.

Facebook Nov 29, 2016 9:29pm

Η φωτεινή πλευρά της ζωής

Ιανουαρίου 17, 2017

Μπορεί σύντομα να κοιτάζουμε το Μοντ Πελεράν 2 και να λέμε πως ήταν άλλη μια φάση στη διαδικασία, όχι ένα ναυάγιο. Η ουσία είναι όμως πως τελικά προχωρήσαμε. Ο κ. Espen Barth Eide έκανε *εξαιρετική* δουλειά φέρνοντας τους Λεμεσιανούς κοντά, κάνοντας προφανώς (και ελπίζω) και τις ανάλογες επαφές με διάφορους τρίτους, και παρουσιάζοντας πολύ σύντομα ένα διαδικαστικό πλαίσιο που μόνο τους κακόπιστους αφήνει παραπονεμένους.

Βεβαίως και δεν τελειώσαμε μόνο με το πλαίσιο, και όπως είπε και ο πρόεδρος, αν δεν πάμε όπως πρέπει να πάμε σε κάθε βήμα της διαδικασίας, δυστυχώς *δεν* θα προχωρήσουμε – έστω και αν όπως επίσης είπε, πως στα πλείστα είμαστε κοντά.

Ούτε έτσι τελειώσαμε όμως. Οι μαμμάδες δυναμίτισαν το Μοντ Πελεράν 2, και έχουν και οι δυο λόγους να *μην* θέλουν να προχωρήσει η διαδικασία. Έχουν και οι δυο εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα: ο σουλτάνος πεισματώνει σε σχέση με την ΕΕ, θέλει ακροδεξιούς συμμάχους για τις συνταγματικές αλλαγές (Και όπως είναι γνωστό οι ακροδεξιοί, και γενικά οι εξτρεμιστές όπου και να είναι *δεν* θέλουν λύση). Από την άλλη ο Τσίπρας καταρρέει, δημοσκοπικά απέχει πάνω από 10% από την ΝΔ, φαίνεται δεν νοιώθει πως μπορεί να αναλάβει τέτοια ευθύνη, έχει και τους προβληματικούς (έως πολύ προβληματικούς), Κοτζιά και Καμμένο, τι να κάνει; Ίσως τράμπα…

Ακόμα και να ξεπεράσουμε όμως *και* τις μαμμάδες, πάλι δεν τελειώνουμε: πρέπει να ξεπεραστούν και όσοι *εντός* προτιμούν να χάσουν παρά να μοιραστούν, όσοι επιλέγουν πολύ συνειδητά τη διχοτόμηση παρά τη λύση.

Η λύση που είναι κοντά αλλά και μακριά. Αυτή τη φορά όμως είναι ορατή, και το μόνο που μένει είναι να ξέρουμε όλοι τι κάνουμε. Να ξέρουμε πως όταν θα έρθει η ώρα, θα έχουμε μεν δυο επιλογές αλλά και δυο σύνολα συνεπειών.

Μόνο έτσι θα έχουμε πλήρη γνώση για να αποφασίσουμε.

Α, και αν κάτι βγήκε από τις τελευταίες εξελίξεις είναι πως Αναστασιάδης και Ακιντζί αν το λύσουν, θα πάρουν σίγουρα και το Νόμπελ. Επέδειξαν αποφασιστικότητα και τόλμη, νομίζω κανείς δεν αμφιβάλλει πλέον για τις δικές τους επιδιώξεις και δεσμεύσεις.

Ας δούμε λοιπόν τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Facebook Dec 03, 2016 6:41pm

Για όσους κτίζουν

Ιανουαρίου 17, 2017

Παραγωγικό το δείπνο με παλιά φίλη. Παρόμοιες οι ιδέες, κοινά τα όνειρα για το ρότσο μας, καλό και το κρασάκι (ειδικά μετά την πρώτη μπουκάλα).

Όλα τα ανωτέρω συνδυάστηκαν και με την «επαγγελματική» της γνώση για το τι γίνεται. Συμφωνήσαμε για την αφοσίωση και τη σοβαρότητα που δείχνει ο πρόεδρος, συμφωνήσαμε και για την εξαιρετική στάση του Άντρου, και ναι, είπαμε πως είναι σχεδόν αδύνατο να σκεφτούμε έστω, σενάριο με καλύτερες συνθήκες εδώ και γύρω μας για λύση.

Αλλά…

Αλλά όσο και να προσπαθήσαμε δυσκολευτήκαμε επίσης να πείσουμε τους εαυτούς μας πως ακόμα και αν όλα πάνε καλά θα καταλήξουμε σε λύση και θα κυλήσουν όλα ομαλά. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να «συντονιστούν», υπάρχουν άλλα τόσα που πρέπει να «συμβιβαστούν». Και είναι και το λιλλίν….

Έχουμε μπροστά μας ένα μεγάλο πάζλ, με εκατοντάδες κομμάτια. Όσοι κτίζουν – με πρώτο τον πρόεδρο, τα ψάχνουν και τα βάζουν στη θέση τους, οι άλλοι (πολλοί συνειδητά) τα αφαιρούν και τα ανακατεύουν. Το πάζλ κλείνει όταν όσοι κτίζουν, που περνά από τους «συντονισμούς» και τους «συμβιβασμούς» πιο πάνω, καταφέρουν να βάλουν σε μια στιγμή όλα τα κομμάτια στη σωστή θέση.

Εκεί, κλειδώνει.

Ξεκίνησε μια κρύα μέρα, μην ανησυχείτε όμως, θα μας ζεστάνει σύντομα ο ήλιος. Και η επόμενη βδομάδα φαίνεται χειμερινή, μπας και κρυάνουν λίγο κάποιοι. Αυτοί που όπως έγραφε (και δημιουργούσε) χτες ο Φιλ επιθυμούν «εμφυλιοπολεμικό κλίμα». Ο Πολίτης σήμερα λέει «έστησαν το μέτωπο μέσα σε αντιφάσεις». Ποιο μέτωπο ρε κοπέλια, επικοινωνείτε;

Η λογική λέει πως το μόνο ορθό μέτωπο είναι αυτό της συνολικής στήριξης στον πρόεδρο και η ευχή να μας φέρει το καλύτερο δυνατόν σχέδιο. Οτιδήποτε άλλο, είναι χάλασμα.

 

FacebookDec 09, 2016 6:51am

Μια γηραιά κυρία και η κούκλα ( ; )

Ιανουαρίου 17, 2017

Περασμένη η ώρα. Φύγαμε από το σπίτι των φίλων. Μόνος εγώ (που είχα πάει και πιο αργά). Περάσαμε καλά, μιλώντας για τα καλά μας τα βάσανα μας, τους γύρω μας. Ωραίες φάσεις με φίλους, με κοπελλούθκια, σε σπίτια. Πιο παιδαγωγικό να είμαστε όλοι μαζί, και πιο φτηνό.

Τα κοπελλούθκια ούτε τα ακούσαμε, μεγάλο το σπίτι.
Ακούσαμε και τη μουσική μας, μας βοήθησε και η ζιβάνα μας και ήρθε και η ώρα να πάμε σπίτι μας.

Μονός εγώ (είπαμε). Παίρνω το συνηθισμένο δρόμο, βρίσκω ένα καλό πεντάλεπτο τραγούδι να μου κρατήσει συντροφιά.
Λίγα τα οχήματα, περιορισμένη η εγρήγορση. Παίρνω την αναγκαστική στροφή στα αριστερά, εκεί στο παλιό γήπεδο και ξαφνικά, πρέπει να φρενάρω.

Μια γηραιά κυρία, λίγο καμπούρα με γυαλιά και μπαστούνι διασταυρώνει, πολύ έξω από την διάβαση πεζών.

Περπατά σιγά σιγά, προφανώς λόγω ηλικίας, λόγω εξάρτησης από το μπαστούνι αλλά κουβαλά και κάτι.

Είναι μια κούκλα, από αυτές που υπάρχουν στα καταστήματα με ρούχα, που φορούν τα διαφημιζόμενα ρούχα, κατ’ ακρίβειαν είναι το κεφάλι μιας τέτοιας κούκλας. Φαινόταν θηλυκή, σίγουρα χωρίς μαλλιά.

Θηλυκή; Ναι, έστω και αν φαινόταν ξυρισμένο το κεφάλι.

Αλλά….., είδα καλά;

 

Facebook Dec 10, 2016 12:55am

Αρέσει σε %d bloggers: