Skip to content

Bedtime reading.

Δεκέμβριος 5, 2017

 

You can be biased against something quite well defined. You can be biased against somebody or something – again, well defined.

How can you be biased against religion though? What is religion, which religion?

If a say that I respect somebody’s faith (necessary pre-condition for this exercise), but I do not believe in his religion or his god, am I biased against his religion?

“WASHINGTON (Reuters) – The U.S. Supreme Court on Tuesday appeared closely divided with likely pivotal vote Justice Anthony Kennedy posing tough questions about a Christian baker’s refusal to make a wedding cake for a gay couple but also questioning whether a Colorado civil rights commission that ruled on the issue was biased against religion.”

https://www.reuters.com/article/us-usa-court-baker/pivotal-justice-kennedy-poses-tough-questions-in-gay-wedding-case-idUSKBN1DZ0H7

Advertisements

Προεκλογικό.

Δεκέμβριος 3, 2017

Ρωτούν διάφοροι φίλοι ποια είναι άποψή μου για τις εξελίξεις με το εθνικό θέμα. Θα αρχίσει ξανά η διαδικασία για το Κυπριακό; Θα επανέλθει το μομέντουμ; Θα καταλήξουμε κάποια στιγμή στα πλαίσια που περιγράφει και ο ΓΓ Γκουτέρες, που ανέφερε σαφώς στην έκθεση του πως όλα τα στοιχεία της λύσης ήταν εκεί, ή μας μένει το χειρότερο δυνατό σενάριο, της μη λύσης με την Τουρκία να παραμένει εντός της νήσου, ανεξέλεγκτης χωρίς καμία συμφωνία και χωρίς κανένα όριο.

Εδώ και καιρό τείνω να προβάλλω το τελευταίο σενάριο. Η αποτυχία στο Κραν Μοντανά, με ευθύνη κυρίως του προέδρου Αναστασιάδη, οδήγησε τα πράγματα σε ένα πολύ σοβαρό αν όχι μη αναστρέψιμο αδιέξοδο. Η δειλία που επέδειξε στο να αφήσει την διάσκεψη να προχωρήσει σε επίπεδο πρωθυπουργών, άφησε σαφώς εκτεθειμένη την πλευρά μας, αλλά το χειρότερο: διέγραψε όλα τα εναλλακτικά σενάρια για το μέλλον.

Νομίζω δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εξυπνάδα για να αντιληφθεί κανείς πως ακόμη και η περιγραφή ενός πιθανού σεναρίου για τη συνέχεια της διαδικασίας είναι πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα, για να μην πάμε στο αν μπορεί να γίνει καν πραγματικότητα. Συνεπώς, όσοι αναμένετε ακόμη κάτι και ελπίζετε να ακούσετε κάτι θετικό από τους υποψηφίους για την πορεία προς τη λύση, να είστε μάλλον υποψιασμένοι.

Και αυτό τη στιγμή που η πλευρά μας, το νόμιμο κράτος, φαίνεται από πληροφορίες που διαρρέουν, ή δημοσιεύονται πως σκληραίνει τη στάση του προς τους Τκς, συμπεριφέρεται δηλαδή ανάρμοστα σε πολίτες της ΚΔ ή λαμβάνει μέτρα που μόνο ως εκδικητικά μπορεί να εκληφθούν. Θα μου πείτε, μα ανάλογη συμπεριφορά δείχνουν διαχρονικά και οι αρχές στον βορρά – είναι πολύ γνωστές οι πρόσφατες τους ενέργειες.

Σωστά, αλλά τόσο καιρό λέγαμε πως αυτό που χωρίζει εμάς από εκείνους είναι η εφαρμογή των νόμων και η καλή θέληση.
Φαίνεται πως όχι πλέον.

Να προσθέσουμε εδώ και μια ατμόσφαιρα «λεφτά υπάρχουν, ζητείστε και θα πάρετε», που κανονικά θάπρεπε να κάνει τον Χάρη Γεωργιάδη να φορέσει την νεοφιλελεύθερη του πανοπλία, προσθέστε και τη συστηματική αποτυχία θεσμών από τη βουλή μέχρι τους άριστους ανεξάρτητους αξιωματούχους να δώσουν θετική παραγωγή έργου και να κάνουν τους πολίτες να πουν πως ναι, έχουμε κράτος και δουλεύει το κράτος.

Τώρα πολλοί πολίτες λένε πως το κράτος μας δουλεύει.

Γενικά λοιπόν, κάποιοι από εμάς δεν νοιώθουμε καλά.

Και πάμε προς τις εκλογές με αυτό ακριβώς το αίσθημα. Θέλει πολλή προσπάθεια και δεν βλέπω και επιλογές που μπορούν να ανατρέψουν αυτό το κλίμα.

Φυσικά, το έχω σημειώσει ξανά: κανένα κράτος, καμιά χώρα, κανένας κόσμος δεν έρχεται με πιστοποιητικό ποιότητας.

Αν δεν τραβάμε, αν δεν *μπορούμε* να τραβήξουμε, δεν θα τραβήξουμε, με όλες τις συνέπειες. Τόσο απλό. Τόσο απόλυτα φυσιολογικό.

Έστω και αν οι περισσότεροι με τα δικά τους, όχι λιγότερο ορθά από τα δικά μου κριτήρια, νοιώθουν και πιστεύουν πως όλα βαίνουν καλώς.

Να επανέλθω στο αρχικό, το πιο μεγάλο, το πολιτικό μας θέμα, το μεγάλο μας άλλοθι. Όλα μου είχαν περάσει από το μυαλό, αλλά όχι πως ο αγαπητός Σταύρος θα ήθελε και κανά δυο χρόνια να μάθει και να ασχοληθεί με το Κυπριακό θέμα. Αν τα πράγματα είναι όπως τα γράφει η Κατερίνα Ηλιάδη σήμερα στον Πολίτη (για τον Σταύρο και τους άλλους), τότε, πραγματικά, χαιρετίσματα!

Λίγες φορές το έχω πει στη ζωή μου, αλλά, τώρα πια, *δεν* ελπίζω.

 

Η αντικαβλωτική στιγμή της ημέρας

Δεκέμβριος 2, 2017

Ανάμεσα σε πολλές κούρσες, κυρίως για να μεταφέρουμε τα κοπελλούθκια από το σημείο Α στο σημείο Β και πίσω.

Είχαμε χρόνο μέχρι την ώρα να παραλάβουμε το γιο. Πάμε σε καθώς πρέπει εστιατόριο χωρίς κράτηση, βρήκαν ένα τραπέζι για δυο και μας βόλεψαν.

Παραγγείλαμε μόνο δυο μερίδες φαί (χωρίς ορεκτικό) και μια μπουκάλα κρασί – μόλις και μας έφτασε.

Μόλις και προλάβαμε.

Σε λίγο φτάνει και η παρέα του διπλανού (με κράτηση) τραπεζιού. Δυο ζευγάρια ας πούμε γύρω στα 30, πολύ καλά διατηρημένοι, τέλεια ντυμένοι, οι κοπέλες ελκυστικές, για τους άνδρες δεν ρώτησα τη Μαρία.

Παραγγέλλουν, εκείνοι είχαν και ορεκτικά.

Μετά τους φέρνει μια μεγάλη μπουκάλα νερού Άγιο Νικόλαο, οκ, και εμάς μας ρώτησαν, αλλά δεν είχαμε χρόνο για νερό.

Μετά φέρνει 4 μεγαλοπρεπή ποτήρια με μαύρο υγρό. Ήταν κόκα κόλα.

Ο ένας κύριος φωνάζει το γκαρσόνι. Κάτι του είπε, μάλιστα νομίζω συζήτησαν.

Και το γκαρσόνι παίρνει το ποτήρι την κόκα κόλα και παει πίσω, μέσα στην κουζίνα.

Σε 2 λεπτά επανέρχεται. Κρατά ένα ττενεκκούδι κόκα κόλα που φαινόταν καλά παγωμένο.

Το αφήνει στο τραπέζι και πάει ξανά στην κουζίνα.

Επανέρχεται με ένα φρέσκο ποτήρι.

Ο απαιτητικός κύριος άδειασε το περιεχόμενοι του ττενεκκουθκιού στο ποτήρι και το απόλαυσε μαζί με το υπόλοιπο του δείπνου του. (Όσο προλάβαμε να δούμε).

Πήγαμε και πήραμε το γιο.

Φτάσαμε σπίτι τώρα πια , αλλά έχω ακόμα να παραλάβω την κόρη.

Όμορφα οικονομικά

Νοέμβριος 30, 2017

Οικονομικά 1: από €8333.33 μέχρι €19166.67 θα παίρνει ο κάθε προσωπικός γιατρός στα πλαίσια του ΓΕΣΥ λέει η κυβέρνηση.

Ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος λέει πως το μέγιστο ποσό πρέπει να ανέβει στις €46666.67 (τα ποσά είναι ανά μήνα και *δεν* αφορούν ειδικούς γιατρούς).

Υποθέτω πως ακόμα και τώρα θα υπάρχουν πολλοί γιατροί των οποίων η φορολογική δήλωση περιλαμβάνει αυτά τα εισοδήματα και συνεπώς το αίτημα είναι απόλυτα δικαιολογημένο.

Οικονομικά 2: η ελληνική τράπεζα εξασφάλισε εξαίρεση από τον έφορο φορολογίας για να προσφέρει μέχρι και €200000 αφορολόγητη αποζημίωση σε υπαλλήλους της, που επιλέξουν να αφυπηρετήσουν πρόωρα.

Μα, σε τι καλή χώρα ζούμε, ε;

http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/459777/toys-chorizei-chasma-amoibon-ga-to-gsy

Πάει και ο Μουγκάπε

Νοέμβριος 22, 2017

Πάει λοιπόν ο Μουγκάπε. Η λαϊκή πίεση από τη μια, λίγο σπρώξιμο και από τον στρατό, και… τέρμα. Παρ’ όλα ταύτα τα πράγματα έγιναν, ή θέλουν να λένε πως έγιναν, όπως έπρεπε αφού ο ίδιος έγραψε πως: “…. he was resigning to allow a smooth and peaceful transfer of power, and that his decision was voluntary”.

Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως τα πράγματα έγιναν συνταγματικά ή βάσει πρωτοκόλλου, αλλά ποιος νοιάζεται;

Ή μήπως νοιάζονται κάποιοι; Αυτοί που αδικαιολόγητα ανησυχούν για περιθωριακούς αλλά αντισυστημικούς δικτάτορες που φεύγουν και μένει στη θέση τους το όντως ανησυχητικό κενό ή χάος;

Κάπου πιο μακριά, στην άλλη άκρη του κόσμου αργεντίνοι και εγγλέζοι ψάχνουν ίχνη του υποβρυχίου των πρώτων που έκατσε στον πάτο και πιθανόν να φέρει τον πιο βασανιστικό θάνατο σε όσους ήταν μέσα.

Αλλά, εγγλέζοι και αργεντίνοι ψάχνουν μαζί; Μα, δεν πολέμησαν ο ένας εναντίον του άλλου τότε; Θυμάστε την αρμάδα που είχε στείλει η Θάτσερ;

Ε, μα μετά τους πολέμους , μετά που τελειώνουν τα προβλήματα, οι πρώην εχθροί μπορεί να γίνουν και φίλοι και σύμμαχοι, έτσι;

Το ίδιο θα κάνουμε και εδώ έτσι;

Μπα! Μόνο αν ρυμουλκήσουμε το νησί κάπου εκεί που χάθηκε το υποβρύχιο θα γλυτώσουμε – σύμφωνα με την ηττοπαθή αλλά δεσπόζουσα «λογική». Και φυσικά εννοούν, *μετά* τη λύση.

Τα έξι εν πολλά, ε; Ειδικά αν σκεφτείς πως η Ομόνοια έφαε από ανάλογο αντίπαλο, μόνο τρία.

On this day λέει το φατσοβιβλίο.

Νοέμβριος 21, 2017

Ένα χρόνο πιο πριν και με τη διαδικασία της λύσης να είχε πάρει μια πιο συγκεκριμένη και τελική κατεύθυνση, είχε γίνει μια μεγάλη εκδήλωση υποστήριξης, εκεί γύρω στο Λήδρα Πάλας.
Είδα τα μηνύματα που είχα στείλει πέρσι, θετικά, αισιόδοξα και πικρά όμως, γιατί δεν μαζευόταν εκεί λαοθάλασσα. Νομίζω είμαστε λίγο περισσότεροι από όσους συμπολίτες μας είχαν βγει στο δρόμο πριν λίγες βδομάδες υποστηρίζοντας πως οι παρανομίες που κάνουν σχετικά με τα αμπελοπούλια, δεν πρέπει να τιμωρούνται.

Θυμάμαι πως είχα δει πολλούς φίλους και γνωστούς εκεί πέρα, και από τις δυο πλευρές. Και από όλες τις πολιτικές πλευρές. Ηταν εκεί, ας πούμε η μαγιά των ανθρώπων που θα έκτιζαν την επόμενη μέρα της λύσης.

Από τότε ξέραναν οι ελπίδες και το χειρότερο, πνίγηκαν οι – όπως φαινεται –
ψευδαισθήσεις μας.

Ξέρανε και η ελιά.

Το ακόμα χειρότερο, πολλοί μικροί άνθρωποι πήραν το επάνω χέρι, και κοντόφθαλμα βλέποντας και λειτουργώντας κάνουν ό,τι μπορούν να σκοτώσουν την όποια ελπίδα και προοπτική έμεινε μέσα στις καρδιές των ελαχίστων που πιστεύουν ακόμα πως η «κανονική» Κύπρος είναι κάτι άλλο.

Πέρσι, μια Τ/Κ φίλη μου είχε δώσει ένα κλαδάκι ελιάς με ένα μήνυμα.

Το είχα φωτογραφίσει και το είχα ανεβάσει και εκείνη τη νύχτα.

Η δεύτερη φυτογραφία δείχνει πως είναι σήμερα εκείνο το κλαδάκι.

Τα φίδια του ΔΗΣΥ

Νοέμβριος 19, 2017

Πρόεδρε, αφού έχεις ή είχες τέτοια φίδια μέσα στο κόμμα σου, τότε κατ’ αναλογία του ψεύτη του Νικόλα, οφείλεις να ξεκαθαρίσεις *και* εσύ. Εκείνος ψεύδεται καθημερινά λέγοντας πως θέλει ΔΔΟ χωρίς Δ, χωρίς άλλο Δ και χωρίς Ο. Το κάνει γιατί ξέρει πως κάτω από την επικεφαλίδα ΔΔΟ υπάρχει η υπογραφή του παπά του, και όλα τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ.

Και επειδή δεν έχει τα κότσια να προτείνει την εναλλακτική διχοτόμηση, και χάρισμα της μισής πατρίδας, συνεχίζει να προσβάλλει καθημερινά τη νοημοσύνη μας.

Φοβάμαι πως μπαίνεις και εσύ στην ίδια κατηγορία. Γιατί όσο αφήνεις αυτά τα φίδια να εκφράζουν τα ακραία φασιστικά τους εμέσματα (δικαίωμα τους πάντως), *χωρίς* να απαντάς, και κυρίως χωρίς να πείθεις πως θέλεις να απαντήσεις, τότε μπαίνεις στην κατηγορία του Νικόλα.

Γιατί ξέρεις πάρα πολύ καλά πως Τούρκο πρόεδρο θα έχουμε *μόνο* αν δεν βρεθεί λύση. Αν καταλήγατε στα βουνά της Ελβετίας και συμφωνούσαμε στην ΔΔΟ, τότε όχι μόνο δεν θα είχαμε αυτή την ανησυχία, αλλά θα γνωρίζαμε πως στην κορυφή της ΚΔ θα είχαμε πάντα Κυπραίους.

Η ευθύνη σου για την αποτυχία εκείνη είναι δεδομένη, αλλά ειλικρινά, δεν τελειώνει εδώ η ιστορία: πού ανήκεις στ’ αλήθεια;

Όταν διαβάζεις αυτά που γράφουν τα φίδια που ανήκαν ή ανήκουν στο κόμμα σου, τους απορρίπτεις, και διαχωρίζεις τη θέση σου, ή όπως τον Νικόλα λες πως όλοι οι καλοί (και κακοί) χωράνε – ειδικά στη δεύτερη θητεία.

Γιατί μπορεί να τα καταφέρεις και να την πάρεις, αλλά όσα θετικά έκτισες ως ακόλουθος του Γλαύκου Κληρίδη, πάνε στο διάολο, και η υστεροφημία σου (μια μέρα θα πρέπει να το δεις και αυτό), δεν θα χαρακτηρίζεται από αμφιβολίες, που έχουν πολλοί υποστηρικτές σου εδώ και κανένα χρόνο.

Θα είναι ξεκάθαρη.

Αρέσει σε %d bloggers: