Skip to content

Η πρόταση ΔΗΣΥ και άλλα επίκαιρα

Απρίλιος 7, 2017

Ναι, η πρόταση του ΔΗΣΥ περί εκπαίδευσης δεν είναι ούτε άσχετη με την ατυχή εκείνη πρόταση του ΕΛΑΜ, ούτε από τον ουρανό έπεσε. Είναι 100% συνδεδεμένη με εκείνη την *ατυχή* στιγμή για τη χώρα μας, είναι σχετική και με τις συνομιλίες που γίνονται για το *καλό* της χώρας μας, ό,τι και να λένε ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ.

Και φυσικά, καλώς προτάθηκε και καλώς θα ψηφιστεί από ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Και όσοι του ΔΗΣΥ *δεν* στηρίξουν το κόμμα τους, καλό είναι να αποχωρήσουν από τον ΔΗΣΥ. Η κατεύθυνση του κόμματος είναι (σχετικά) καθαρή: φιλελευθερισμός και λύση του Κυπριακού. Όσοι νοιώθουν πως δεν ταιριάζουν, ας πάνε άλλου. Και εθνικιστικά κόμματα υπάρχουν (πολλά), και συντηρητικά κόμματα υπάρχουν.

Η πρόταση δεν θα λύσει βεβαίως το Κυπριακό. Η πρόταση θα αφαιρέσει ένα τραγικό και προγραμματισμένο εμπόδιο που τέθηκε σε βάρος της διαδικασίας και σε βάρος της Κύπρου  από το ΕΛΑΜ, ψηφίστηκε  από τους εθνικιστές με την ακατανόητη αποχή του ΔΗΣΥ. Αν τελικά, θα καταλήξουμε σε λύση όπως τη θέλουμε, είναι εντελώς άλλο θέμα.

Η σημερινή μέρα είναι και ευκαιρία να ονειρευτείς: ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ως τα μεγάλα κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς, ως τα πλέον υπεύθυνα κόμματα, συνεργάζονται και για τη λύση αλλά και για τα λοιπά. Αν αφήσει ο ΔΗΣΥ τον εθνικισμό του, αν αποσείσει το ΑΚΕΛ τα κομμουνιστικά του κατάλοιπα, είναι δυνατή μια μεγάλη συνεργασία των δυο αυτών κομμάτων. Και αν υπάρξει έστω και η παραμικρή ένδειξη για αυτό, κλείνει τον υπονομευτικό του ρόλο η ομάδα των εθνικιστών – θα έχουμε μια κατάσταση όπως την Μαρίν Λε Πεν: έχει την εκλογική της βάση, αλλά οι λοιπές δυνάμεις δεν την αφήνουν να μολύνει το σύστημα (ναι, οι «ενδιάμεσοι» με τη Λε Πεν ταυτίζονται, ανεξαρτήτως της ταμπέλας που κουβαλούν.) Και τότε, ίσως να μπορέσουμε να δουλέψουμε ως φυσιολογική χώρα που βλέπει μπροστά και πάνω, όχι πίσω και κάτω.

Άλλα δυο σημεία: όσοι δεν ψηφίσουν την πρόταση του ΔΗΣΥ, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως στηρίζουν έτσι τις ακραίες τουρκικές θέσεις, για διακοπή των συνομιλιών και ενίσχυση και μονιμοποίηση της θέσης της Τουρκίας στην Κύπρο. Αυτό δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως δεν το καταλαβαίνει πλέον, και κανείς δεν μπορεί να απεκδυθεί ευθύνης.

Τέλος, τι είναι αυτό που είπες Νίκο Κοτζιά; Αναζητούμε «έξυπνη» λύση στο Κυπριακό; Αν θέλαμε έξυπνη λύση δεν θα συζητούσαμε 50 τόσα χρόνια, και δεν θα είχαμε καταδικασμένη τη χώρα μας στην διχοτόμηση , την κατοχή και την αβεβαιότητα…

Μακάρι να καταλήξουμε, αλλά το κριτήριο της εξυπνάδας δεν θα το πιάσουμε ποτέ…

 

Ιστορίες με μωρά.

Απρίλιος 1, 2017

1. Απλά μαθηματικά.

Πολιορκία από το γιο για να κάνουμε συνδρομή σε ένα ηλεκτρονικό παιγνίδι, να παίζει online με τους φίλους του.

– Μα είναι μόνο εφτά ευρώ το μήνα, δε δίνεις στο γιο σου εφτά ευρώ το μήνα;

– Δεν είναι αυτό, πολύ περισσότερα του δίνω αν χρειάζεται, εδώ χρειάζεται;

– Βέβαια, αφού ήμουν «εντάξει»!

– Χμμ, ε…, όχι πάντα!

– Παπά, παπά, πόσα λεφτά κερδίζεις;

– Αρκετά για να είμαστε καλά.

– Δηλαδή; Χίλια ευρώ τον μήνα;

– Κάτι παραπάνω!

– Ε, ακόμη και χίλια να είναι, τα εφτά ευρώ δεν είναι ούτε 1%!

2. Υπερήφανος πατέρας.

Παίρνω την κόρη για μια «μάχη» με μπογιές στο paintball.

– Και τι θα γίνει αν βρέχει την ώρα που θα έρθει η σειρά σας ναι παίξετε;

– Τίποτα, θα είναι καλύτερα με τη βροχή.

🙂  🙂  🙂

Μια ιστορία μιας πράσινης γραμμής

Μαρτίου 29, 2017

Ειλικρινά δε φανταζόμουν ποτέ πως θα πήγαινα σε ταινία του Πανίκου Χρυσάνθου και θα έπαιρνα ένα από τα τελευταία εισιτήρια – φαντάζομαι έδιωξαν κόσμο αυτή τη νύχτα . Γιατί ο Πανίκος διαλέγει «δύσκολα» θέματα, που δεν αρέσουν σε ένα – στην καλύτερη περίπτωση – mainstream κοινό.

Δυο ώρες αργότερα έφυγα για να γράψω αυτό το ευτελές κείμενο. Δεν θα σας πω για την ιστορία μιας πράσινης γραμμής, γιατί δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα. Ήδη το 1977, χρονιά που τρέχει η ταινία,  είναι πολύ μακριά ακόμη και για μένα που το έζησα, είναι χρονιά ανύπαρκτη για την πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν γύρω μας.

Που είναι βεβαίως κανονικοί, πλήρεις άνθρωποι, οι οποίοι όμως μάλλον δε θα έφευγαν  από την παράσταση με μια πολύ νεκατωμένη κοιλιά.

Επαναλαμβάνω, όχι λόγω της ιστορίας. Δεν ήταν η ιστορία της πράσινης γραμμής που παρακολουθήσαμε, παρακολουθήσαμε την ιστορία μιας ζωής, πολλών ζωών, δικής μας, δικής σας, τη ζωή κάποιου πιο πέρα, ή απέναντι,  μια συλλογική ζωή πλασμάτων που βρίσκονται ή πέρασαν από τον ρότσο. Κοινό χαρακτηριστικό: το παρανοϊκό  στη ζωή μας, σας, τους. Ώρες ώρες τραγικοκωμικό.

Και το χειρότερο: η συνήθεια και η παράδοση σε αυτό.

Αν δεν την είδατε, δεν θα σας την εισηγηθώ. Αν βγάλατε νόημα από αυτές τις 200 λέξεις όμως, να την βρείτε, να την δείτε.

 

Μόνο δυο οι επιλογές μας στο κυπριακό. Η εξής μια: η λύση.

Μαρτίου 28, 2017

Πρακτικά όλοι οι αρχηγοί των Κυπριακών πολιτικών κομμάτων ανακοίνωσαν ομοφωνία, ή ταύτιση με τον Έλληνα υπουργό εξωτερικών, Νίκο Κοτζιά. Σε αυτούς περιλαμβάνονται  και τα δυο μεγάλα νούσιμα κόμματα αλλά και η ίδια η κυβέρνηση. Λογικά, αυτό θα έπρεπε να σημαίνει πως ΑΚΕΛ/ΔΗΣΥ/κυβέρνηση θα συμφωνούσαν και με τα κόμματα του ενδιάμεσου, ακροδεξιού χώρου.

Έλα όμως που αυτό δεν συμβαίνει! Οι διαφορές παραμένουν, έντονες και εξόχως διακριτές. Το εκ πρώτης όψεως παράδοξο μπορεί να εξηγηθεί με λίγη δόση πολιτικού κυνισμού: σε κανένα δε συμφέρει τυχόν δημοσιοποίηση διαφωνιών με τον κ. Κοτζιά.  Μείνετε λοιπόν στα χαμόγελα και τις (εικονικές) αγκαλίτσες.

Βεβαίως, είτε συμφωνεί κανείς, είτε διαφωνεί κανείς με τον κ. Κοτζιά, αυτό δεν είναι σημαντικό. Δεν είναι σημαντικό γιατί δεν είναι μαζί του που θα συνομιλήσουμε, δεν είναι μαζί του που θα προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε συμβιβασμούς.

Η διαδικασία είναι δεδομένη και δεν υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα απόκλισης. Κατ’ ακρίβειαν η διαδικασία είναι γνωστή και δεδομένη από τη δεκαετία του 60, από το πρώτο ψήφισμα του ΟΗΕ για την Κύπρο: συνομιλίες μεταξύ των δυο κοινοτήτων για επίλυση των προβλημάτων που υπάρχουν μεταξύ τους. Άλλωστε, και η δική μας πλευρά διακηρύττει συνεχώς πως αναζητεί λύση στη *βάση* των ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Δεν υπάρχει πουθενά θέμα καλού/κακού ή θύματος/θύτη στη διαδικασία αυτή. Έστε δυο πλευρές μας λένε όλοι, βρείτε τα.

Και αυτό γίνεται εδώ και δεκαετίες. Να ξεκινήσουμε από εδώ λοιπόν: δεν υπάρχει άλλη επιλογή, έχουμε μόνο τις συνομιλίες μεταξύ των δυο κοινοτήτων. Τέλος.

Πάμε παρακάτω, θέλουμε λύση; Είμαι σίγουρος για τον Άντρο Κυπριανού (ξεκάθαρη η ιδεολογική του τοποθέτηση, με την οποία ταυτίζομαι) , σχεδόν σίγουρος για τον Αβέρωφ Νεοφύτου ( γνωρίζει πως για πρακτικούς/πολιτικούς/οικονομικούς λόγους μας *συμφέρει* η λύση – ταυτίζομαι και με αυτόν),  νομίζω λύση θέλει και ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Ο οποίος ασχολείται και με τις εκλογές, και κάνει πράγματα που (μας) ενοχλούν. Τον πιστώνω πως ακόμη και αν έχει ανασταλεί μια διαδικασία στην οποία πιστεύει,  είναι έτοιμος να προχωρήσει αν χρειαστεί, εν τω μεταξύ όμως «αξιοποιεί» με βολικούς τρόπους τον χρόνο του.

Οι ακροδεξιοί του κέντρου *δεν* θέλουν λύση. Είναι πολύ απλό. Ο εξτρεμισμός του λόγου τους, η συστηματική υπονόμευση της διαδικασίας αλλά και της ίδιας της πλευράς μας, η εξόφθαλμη άρνηση οποιουδήποτε συνεταιρισμού με τους ΤΚς τους προδίδει. Το χειρότερο είναι η αδυναμία τους να αντιληφθούν πως οι θέσεις τους ταυτίζονται πλήρως με τους εξτρεμιστές της άλλης πλευράς και τους γκριζότερους των γκρίζων λύκων στην Τουρκία.

Μοιραία όμως πρέπει να ρωτήσουμε, η άλλη πλευρά τι κάνει;  Οι συνομιλίες έφτασαν στο σημείο όπου έπρεπε να λάβει θέση, να πάρει αποφάσεις για ζητήματα που την αφορούν η Τουρκία. Και φάνηκε (γενικά συμφωνώ και εγώ με τον κ. Κοτζιά εδώ), πως την κρίσιμη στιγμή η Τουρκία *δεν* ήταν έτοιμη. Ή μάλλον όταν μπορούσε να ξεπεραστεί ακόμη αυτό, ο πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε εκείνη την τραγική αναβολή για μια βδομάδα. Από τότε τα πράγματα υποτροπίασαν και η Τουρκία είναι «αλλού».

Ο Ερντογάν συνεχίζει παραληρών και ανεξέλεγκτα. Κάνει πράγματα που είναι απαράδεκτα όσο και αν πρέπει να λάβεις πάντα υπόψιν τις συνθήκες στη χώρα του. Οι σχέσεις του με την Ευρώπη είναι σε ιστορικά χαμηλά (και περιττό να υπενθυμίσω εδώ σε ποιους συμφέρει *λιγότερο* αυτή η κατάσταση) , οι κοσμικοί Τούρκοι ψάχνουν για σχέδιο Β, δεν μπορούν να φανταστούν να  συνεχίσουν να μένουν σε μια χώρα με αρχηγό ένα ανεξέλεγκτο σουλτάνο.

Μια (δύσκολη) λογική προσέγγιση λέει πως όλα αυτά γίνονται για να μαζέψει το *ΝΑΙ* των εξτρεμιστών στο δημοψήφισμα, και πως ναι, ακόμη και τώρα συμφέρει *και* στην Τουρκία η λύση. Αυτό, μη ξεχνάτε, είναι η μόνη περίπτωση να πάμε σε λύση: αν συμφέρει σε *όλους*.  Η ανωτέρω ανάλυση λέει πως αν πετύχει το στόχο του ο Ερντογάν, τότε θα έχουμε ξανά έντονες συνομιλίες και σύντομα θα καταλήξουμε.

Φυσικά ναι μεν η Τουρκία έχει το επάνω χέρι στην τελική φάση των συνομιλιών, αλλά τα λοιπά πρέπει να τα συμφωνήσουν οι δυο Λεμεσιανοί. Και οι πληροφορίες λένε πως οι σχέσεις των 2 είναι πλέον κακές – κάποιοι λένε πως ο Ακιντζί χρεώνει τον Αναστασιάδη με ανειλικρίνεια. Από την άλλη ο ίδιος ο Ακιντζί το παράκανε με την τραγικά ανόητη θέση της βουλής μας. Ναι, ήταν τραγικά ανόητη και πολιτικά στοχευμένη, αλλά φτάνει! Η πρωτοφανής συνεργασία ΔΗΣΥ- ΑΚΕΛ για να ξεπεράσουν αυτό το εμπόδιο, έπρεπε να χαιρετιστεί από τον Ακιντζί. Αντί αυτού βλέπουμε τατσιλλίκκια.

Ας πούμε πως και αυτό ταιριάζει στην ανωτέρω ανάλυση για τον Ερντογάν, αφού ο Ακιντζί γνωρίζει πως δεν μπορεί να κάνει και κάτι μέχρι τις 16 του Απριλίου.

Μετά όμως; Πως τα σάζουμε;

Δεν είμαι σίγουρος. Αν η άλλη πλευρά παίζει παιγνίδι είναι δυνατόν να προχωρήσουμε και αν γίνει αυτό η δυσκολία θα επικεντρωθεί μάλλον στη δική μας πλευρά και στο πως ξεπερνούμε τους εξτρεμιστές μας. Είναι (δύσκολα) ορατό ένα σενάριο, όπου θα φτάσουμε σε λύση η οποία θα απορριφθεί και πάλι από την πλευρά μας. Αν γίνει κάτι τέτοιο, δεν θέλουμε να γίνει κάτι τέτοιο!

Φυσικά, στο ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να φτάσουμε αν δεν παίζει παιγνίδι η άλλη πλευρά. Θα γλυτώσουμε μόνο το «μαυροπινακισμό» αν γίνει κάτι τέτοιο.

Η ουσία φυσικά θα είναι η ίδια ή μάλλον χειρότερη αν είναι επιδίωξη της Τουρκίας. Αλλά δεν θέλουμε  να γίνει κάτι τέτοιο. Γιατί άνευ λύσης, άνευ διαδικασίας, με ένα αδύναμο πλέον Ακιντζί, με ένα παντοδύναμο Ερντογάν, με ένα ανεξέλεγκτο Ερντογάν, με ένα Ερντογάν που γυρεύει καυγά με τους πάντες, ένα καθεστώς συνέχισης της μη λύσης, σημαίνει κάτι άλλο, πολύ πιο άσχημο, σημαίνει: κρίση.

Κρίση, είτε αναφορικά με τα γκάζια, είτε αναφορικά με εποικισμό, είτε αναφορικά με αναγνώριση του Βορρά, είτε ακόμη (άσχετο) με αποχώρηση του ΟΗΕ από την Κύπρο. Αδυναμία να καταλήξουμε είτε με δική μας ευθύνη, είτε ακόμα χειρότερα με ευθύνη της Τουρκίας, θα σημαίνει πολύ άσχημες εξελίξεις. Αν η ίδια η Τουρκία αποκλίνει από την επιλογή της λύσης, δεν θα είναι για καλό, δεν θα είναι για να συνεχιστεί το στάτους κβο.

Γι’ αυτό σας λέω, έχουμε λένε κάποιοι πολλές επιλογές. Στην πραγματικότητα μόνο μια υπάρχει, η λύση και όσοι πιστεύουν στο θεό, ας παρακαλούν να την υιοθετεί μετά την 16η Απριλίου και η άλλη πλευρά.

Και μη ξεχνάτε πως με τη λύση (όπως την επιδιώκουμε)  πετυχαίνουμε και τον άλλο μας στόχο: την κατά το δυνατόν αποδέσμευση μας από τον Ερντογάν, κάτι που κάτω από τις παρούσες περιστάσεις είναι σχεδόν το ίδιο σημαντικό όσο η ίδια η λύση.

Ένας Τούρκος στην Αθήνα

Μαρτίου 19, 2017

Το κείμενο αυτό γράφεται με αφορμή αυτό το άρθρο:

Τούρκοι αγοράζουν ακίνητα στην Αθήνα

Το άρθρο αυτό επιβεβαιώνει και προσωπική εκτίμηση που έχω και εγώ από γνωστούς στην Τουρκία, ή πρόσωπα που έχουν άμεση σχέση με Τούρκους, κυρίως επιχειρηματίες και διανοούμενους – θέλουν να έχουν σχέδιο Β. Αφορά ανθρώπους που βλέπουν μια Τουρκία να κατρακυλά, μια Τουρκία να αλλάζει προς το χειρότερο.

Μοιραία σκέφτομαι πως αυτή την Τουρκία την έχουμε ήδη μέσα στο σπίτι μας. Και ναι μεν οι συνομιλίες βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε αδιέξοδο – κυρίως με ευθυνη της Τουρκίας, αλλά είναι ΤΡΑΓΙΚΟ που υπαρχουν ακόμη άνθρωποι στην πλευρά μας που δεν αντιλαμβάνονται τίποτα. Γίνονται προσπάθειες να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις – ο μόνος δηλαδή τρόπος να ξεφορτωθούμε *αυτή* την Τουρκία, και κάνουν ο,τι μπορούν για να *μη γίνει* αυτό!

Ο Αντρος και ο Αβέρωφ κάνουν αυτό που πρέπει, ο πρόεδρος δεν είμαι πλεον σίγουρος – περαν από τη φραστική του δέσμευση στη διαδικασία, και όμως κάποιοι το παλεύουν για να κρατήσουν την Τουρκία εντός Κύπρου και φτανουν στον απύθμενο παραλογισμό να μιλούν για «φανατικούς της διαπραγμάτευσης». Το έκανε ο Ρότσας προχτές, το κάνει και ο Τσουρούλλης σήμερα.

 

Τα δεδομένα είναι πάρα πολύ απλά: επιθυμούμε να ξεφορτωθούμε Τουρκία και Ερντογάν. Αυτό μπορεί να γίνει *μόνο* με συνομιλίες και συμβιβασμό με τους Τκς, σε ένα πλαίσιο όπου όλοι θα έχουν να κερδίσουν. Αν δεν το πετύχουμε αυτό, η Τουρκία *μένει* και θα υποτροπιάζει. Αν το αδιέξοδο τελεσιδικήσει (ανεξαρτήτως του ποιος φταίει) δεν θα είναι μόνο οι Τουρκοι που θα ψάχνουν για σχέδιο Β . 

Βουρητές κουβέντες

Μαρτίου 18, 2017

1.Σε μακρινές άγνωστες γειτονιές έτρεξα σήμερα – ο γιος έπαιζε μάππα εκτός έδρας. Είχα εμπειρία με άγνωστα σκυλιά, μικρά και μεγάλα. Δεν γνωρίζω από σκυλιά. Πότε θέλουν να παίξουν μαζί σου και πότε να σε φάνε; Με κυνηγούσαν, γάβγιζαν, ένοιωθα την ανάσα τους, και μετά έφευγαν. Εκ του αποτελέσματος δεν έπρεπε να ανησυχώ. Ή μήπως έπρεπε; Πως ξεχωρίζεις ένα σκυλί που θέλει να παίξει από ένα που θέλει να δαγκώσει;

2.Δυο γείτονες συνομιλούν στο πεζοδρόμιο έξω από τις οικίες τους προφανώς. Με βλέπουν από μακριά. Με παρατηρούν με περιέργεια.

Από κοντά ρωτάει ο ένας:

– Είσαι που τους Εργάτες;
– Οϊ, απαντώ, που τον Στρόβολον.
– Τζιαι ήρτες ως δαπάνω βουρητός;
– Οϊ , είμαι περαστικός.

Ανεβαστικός διάλογος!

3.Το βοριαδάκι ενοχλητικό όποτε το έβρισκα απέναντι μου. Αλλά, για στάσου, τι είναι εκείνο εκεί στο νότο; Δεν πρέπει να έχει ούτε σύννεφα, ούτε σκόνη με τέτοιο αέρα σήμερα. Και όμως, κάτι υπάρχει, εκεί που δεν μπορούσε να υπάρχει. Όπως η ουτοπία, θάλεγε κάποιος, εκεί στο νότο.

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!

Μαρτίου 15, 2017

Στις 24 Φεβρουαρίου του 2008, ο Δημήτρης Χριστόφιας εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η εκλογή αυτή αναπτέρωσε τις ελπίδες για λύση, οι οποίες είχαν μηδενιστεί κατά την περίοδο της θητείας του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Η κοινωνία των πολιτών, ή πιο σωστά η ηλεκτρονική κοινωνία των πολιτών, ήταν ήδη αρκετά ενεργή τότε, με το διάλογο να επικεντρώνεται κυρίως στα ιστολόγια, πολλά από τα οποία έμειναν στην ιστορία λόγω ακριβώς των παρεμβάσεων τους εκείνη την περίοδο.

Η διαδικασία των συνομιλιών *δεν* κινήθηκε γρήγορα. Ενδεικτικό αυτού, είναι πως αποφασίστηκε να γίνει μια πιο συντονισμένη δράση των ιστολογίων, μόλις τον Δεκέμβρη του 2009. *Προϊόν* εκείνης της δράσης ήταν το συλλογικό ιστολόγιο «Επανένωση 2010». Ναι, τότε αναμέναμε λύση το 2010, και γι’ αυτό είπαμε να το παλέψουμε και μέσω εκείνου του τρόπου. Η περιγραφή που είχα δώσει τότε στο σύνδεσμο που οδηγούσε στο ιστολόγιο εκείνο ήταν: «Επανένωση 2010: προβληματισμός και συζήτηση για τη λύση που έρχεται το 2010». Μπορείτε ακόμη να το δείτε εδώ δεξιά.

Ο σύνδεσμος υπάρχει ακόμη, το ιστολόγιο όχι και δεν ξέρω αν φρόντισε κάποιος να φυλάξει τα αξιόλογα κείμενα που είχαν δημοσιευτεί τότε από τους 30 + μπλόκερς που είχαμε στηρίξει την προσπάθεια. Από τότε τα πλείστα ιστολόγια χάθηκαν στη φθορά, λόγω κυρίως της μεγάλης ανάπτυξης του ΦΒ.

Με ένα δικό μου κείμενο είχα ανακοινώσει τη λειτουργία εκείνου του ιστολογίου τότε: «Η δική μου «Επανένωση 2010» είναι γιορτή» (23 Δεκεμβρίου 2009)

Τον Μάρτη του 2017 το Κυπριακό δεν έχει ακόμη λυθεί. Ο Χριστόφιας δεν διεκδίκησε επανεκλογή, ο Νίκος Αναστασιάδης τον ακολούθησε στον προεδρικό θώκο, οι συνθήκες εξαιρετικές με τον Μουσταφά Ακιντζί να θεωρείται ο ιδανικός συνομιλητής. Τα πράγματα όμως πάλι δεν πήγαν καλά. Σε μια στιγμή σημαντική ο πρόεδρος μας ζήτησε μια βδομάδα διάλειμμα – αν ζητούσε λίγη αιωνιότητα πιθανόν να ήταν πιο ειλικρινής. Μετά μπήκαν οι μαμάδες πατρίδες, πρώτα η δική μας, που ανίκανη να αναλάβει τις ευθύνες της, προτίμησε να τορπιλίσει τη διαδικασία. Λίγο αργότερα και η μαμμά των άλλων άλλαξε πορεία. Κυπριακό; Μπα, έχουμε άλλα τώρα, αφήστε το για αργότερα, επιλέγοντας να προβάλουν θέσεις που δεν είναι δυνατόν να αποτελούν μέρος της διαπραγμάτευσης. Η σφραγίδα στο ναυάγιο μπήκε από τη δική μας εξωφρενική απόφαση περί ενωτικού δημοψηφίσματος. Μια απόφαση που δεν ψηφίστηκε από τα δυο μεγάλα κόμματα, αλλά πέρασε λόγω της δειλίας του ΔΗΣΥ να την απορρίψει.

Από τότε ποντάρουμε στην μέρα του Πάσχα, όταν δηλαδή θα γίνει το δημοψήφισμα στην Τουρκία. Όσοι επιλέγουμε να ελπίζουμε, λέμε εντελώς ψυχρά και κυνικά, πως μας συμφέρει να κερδίσει ο αυξανόμενα προβληματικός και αλλοπρόσαλλος σουλτάνος. Μόνο έτσι *ίσως* να έχουμε άλλη μια ευκαιρία να καταλήξουμε σε λύση.

Μέσα σε αυτή τη τρελή χαρά, ο Νίκος Αναστασιάδης δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, έχει δουλειά να κάνει, έχει εκλογές να κερδίσει, ενώ ο μόνος που συνεχίζει να συμπεριφέρεται εκνευριστικά υπεύθυνα στο Κυπριακό είναι ο Άντρος Κυπριανού.

Λοιπόν, γιατί τα έγραψα όλα αυτά; Για να σας εισαγάγω σε ένα κείμενο που λογικά βγήκε ήδη και σε άλλα ιστολόγια και αφορά τη λύση.

Λίγο πολύ με καλύπτει. Διαβάστε και διαδώστε:

 

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!

 

  1. Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένηες, Μαρωνίτες, ξένοι τζ̆αι ντόπιοι, που κατοικούμεν τζ̆αι αγαπούμεν τούτον τον τόπον, δηλώννουμεν ότι δεν θέλουμεν να ενωθεί με κανέναν κράτος, ούτε να μείνει μoιρασμένος. Καλούμεν τα ελληνοκυπριακά τζ̆αι τουρκοκυπριακά πολιτικά κόμματα που στηρίζουν την λύση να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να το κάμουν γνωστόν τζ̆αι ξεκάθαρον προς τους ξένους τζ̆αι προς τους Κυπραίους ούλλους, ότι τούτον εν η πεποίθηση αλλά τζ̆αι ο στρατηγικός στόχος της πλειοψηφίας του λαού. Είναι η κυριόττερη σύγκλιση για την ασφάλειαν που χρειαζούμαστιν σήμμερα για να ξεπεραστεί το αδιέξοδον, να γνωρίζει τζ̆αι να εμπιστεύεται η μια κοινότητα τους πραγματικούς στόχους της άλλης. Καλούμεν τες πολιτικές δυνάμεις να στηρίξουν την προσπάθειαν των ηγετών για λύσην, δείχνοντας τους έμπρακτα το πολιτικόν υπόβαθρον πάνω στο οποίον θα χτιστεί η ομοσπονδία.

 

  1. Εμάς που υπογράφουμεν την δήλωσην τούτην, δεν επηρεάζεται η σκέψη μας που γόητρα παλιών πολέμων. Δρούμεν μαζίν ορθολογικά για την ειρήνην τζ̆αι το κοινόν μας μέλλον. Καλούμεν τους ηγέτες να απελευθερωθούν που τα όποια γόητρα τζ̆αι να επικεντρωθούν στην δουλειάν να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Καλούμεν τους να σταματήσουν να σπαταλούν ενέργειαν να ρίξει ο ένας τον άλλον που το γόητρον του τζ̆αι να χάννουν τον χρόνον ποιού εν τα φταισίματα, Ο κόσμος χρειάζεται να του δείξουν στην πράξην πως θα λειτουργήσει αρμονικά η αυριανή μας ομοσπονδία.

 

  1. Εμείς μελετούμεν τα γεγονότα για να δημιουργήσουμεν άποψην για το παρελθόν τζ̆αι να εμπνευστούμεν για έναν όμορφον τζ̆αι ειρηνικόν μέλλον. Οι ηγέτες να καλέσουν τους θεσμούς παιδείας των θκυ̮ο κοινοτήτων να δηλώσουν ότι εν προσηλωμένοι σε μιαν εκπαίδευσην που σέβεται την ιστορίαν σαν επιστήμην τζ̆αι όχι πολιτικόν εργαλείον, τζ̆αι που σέβεται τους μαθητές σαν αθρώπους ελεύθερους, να έχουν δικήν τους κρίσην για τα γενονότα.

 

  1. Καλούμεν τα κόμματα που λαλούν ότι θέλουν λύσην να δηλώσουν ότι απέχουν που οποιανδήποτε προεκλογικήν δραστηριότηταν μέχρι τζ̆αι 4 μήνες πριν τες εκλογές για να δώσουν χώρον τζ̆αι χρόνον στους ηγέτες να καταλήξει η τρέχουσα προσπάθεια τους, ή να προχωρήσει σε σημείον μη επιστροφής, έτσι που να την συνεχίσει όποιος τζ̆αι να εκλεγεί αν δεν προλάβουν. Καλούμεν τους ηγέτες να προσηλωθούν πάνω στα σημαντικά προβλήματα για να έχουμεν σύντομα τες τελικές συγκλίσεις που θα ορίσουν την λύσην. Επιθυμούμεν οι επόμενες εκλογές να είναι ομοσπονδιακές τζ̆αι να ψηφίσουμεν ούλλοι οι Κυπραίοι τους άρχοντες πον να εφαρμόσουν την λύσην τζ̆αι θα θεμελιώσουν την ομοσπονδιακήν ειρήνην στον τόπον.

 

  1. Προσκαλούμεν τα κόμματα, τες οργανώσεις, τους ενεργούς πολίτες να αναλάβουν πρωτοβουλίες ενημέρωσης του λαού. Όπως φτάννουμεν στα δύσκολα με το θέμαν της ασφάλειας, να οργανωθούν δικοινοτικές συγκεντρώσεις όπου ΤΚ πολιτικοί της λύσης να εκθέσουν στο ελληνοκυπριακόν ακροατήριον την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΤΚ για την ασφάλειαν τζ̆αι ΕΚ πολιτικοί της λύσης, να εξηγήσουν σε τουρκοκυπριακά ακροατήρια την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΕΚ. Καλούμεν πρωτοποριακές οργανώσεις της κοινωνίας, πολιτιστικές οργανώσεις, συνδέσμους καλιτεχνών, επαγγελματιών, να τολμήσουν να κάμουν το βήμαν για την πιο ειρηνικήν ένωσην, δημιουργώντας δικοινοτικές ομοσπονδίες, διόντας στες οργανώσεις τζ̆αινούρκαν δυνάμικήν απευθυνόμενοι σε ούλλους τους Κυπραίους.

 

  1. Η σημμερινή κρίση δείχνει ότι τα αδιέξοδα μας στην Κύπρον δεν μπορούν να ξεπεραστούν ούτε με επιβολήν της άποψης μιας αριθμητικής πλειοψηφίας που μιαν κοινότηταν πα στην άλλην, ούτε με το βέτο μιας μειοψηφίας που μπλοκκάρει, ούτε με την προσφυγήν στην βίαν από τρίτα κράτη που διαθέτουν στρατιωτικήν ισχύν, ούτε με τον αποκλεισμόν ή με αποχώρησην της μιας κοινότητας που τες πολιτικές αποφάσεις. Καλούμεν τους ηγέτες να γινούν πιο σοφοί τζ̆αι πολιτικά πιο δυνατοί που τα διδάγματα της κρίσης, Dayanışma

 

 

 

 

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!

 

  1. Kıbrıslı Rumlar, Kıbrıslı Türkler, Kıbrıslı Ermeniler ve Kıbrıslı Maronitler, yabancılar ve bu topraklarda yaşamayı seven yerliler olarak bizler, başka herhangi bir devletle birleşmek ya da bölünmüş bir şekilde yaşamak istemiyoruz. Çözümü destekleyen Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk siyasi partilerine inisiyatif almaları ve Kıbrıs’ta ya da dışında yaşayan herkesi bunun halkın çoğunluğunun stratejik amacı olduğu noktasında bilgilendirmelerini istiyoruz. Günümüz çıkmazını aşmamızın tek yolu her iki toplumun da birbirlerinin gerçek hedeflerini bilmeleri ve güvenmelerinden gelir. Siyasi güçleri liderlerin, Federasyonun inşa edileceği siyasi bağlamda gerçek ve belirgin bir yol çizerek çözüme ulaşma çabalarının yanında durmaya çağırıyoruz.

 

  1. İmzası bulunan bizler, düşüncelerimizin eski savaşlarından etkilenmesine izin vermiyoruz. Birlikte ve mantıklı bir şekilde barış ve ortak geleceği hedefliyoruz. Liderleri, gururlarını bir kenara bırakıp halihazırda bulunan zorlukları aşmaları için gerekli çözümlere odaklanmaya çağırıyoruz. Birbirlerini aşağılamaya ve suçlamaya enerji harcamamalarını talep ediyoruz. Halk, liderlerden gelecekteki federasyonun nasıl çalışacağını göstermesini istiyor.

 

3.Tarihin gerçeklerini öğrenerek geçmişe dair bakış açıları yaratmak ve birlikte güzel ve barışçıl bir gelecek kurmak istiyoruz. Liderler her iki toplumun eğitim kurumlarına seslenip, temel eğitim prensiplerini örnek alarak, tarihi bir siyasi bir araç olarak değil, bir bilim dalı olarak görmelerini ve öğrencilere kendi yargılarını şekillendirebilecek özgür bireyler olarak saygı göstermeleri gerektiğini belirtmelidir.

 

  1. Kendilerini çözüm yanlısı ilan eden partilere, liderlere şu anki çabalarını tamamlamak için bolca zaman verme, ya da geri dönülmeycek noktayı aşmak için yeterli zaman yoksa, çabaların bir sonraki seçilen kişi tarafından devam etmesini sağlamak için seçimlerden 4 ay öncesine kadar hiçbir seçim hareketinde bulunmaması için sesleniyoruz. İki liderin, sorunun zorlu noktalarına odaklanmasını ve çözümün şeklini belirleyecek olan son noktaya ulaşmasını istiyoruz. Bir sonraki seçimin, tüm Kıbrıslıların çözümü tamamlayacak ve adadaki federal barışı sağlamlaştıracak lidere oy vereceği, federal bir seçim olmasını istiyoruz.

 

  1. Siyasi partilere, örgütlere ve sivil topluma insanları bilgilendirme insiyatifini almaları için sesleniyoruz. Şu anda güvenlik etrafında dönen zorlu problemlerde olduğumuzdan, Kıbrıslı Türklerin çözüm yanlısı siyasetçilerinin Kıbrıslı Rumlara korku ve görüşlerini aktaracağı ve Kıbrıslı Rum çözüm yanlısı siyasetçilerin Kıbrıslı Türklere korku ve görüşlerini anlatacağı iki toplumlu toplantılar olmalıdır. İlerici sivil toplum örgütlerine, kültür gruplarına, sanatçılara ve derneklere, cesaret edip barışçıl birleşme için önemli adımlar atmaları, iki toplumlu federasyonlar yaratarak organizasyonlarına bütün Kıbrıs’a hitap eden yeni bir dinamik getirmeleri için sesleniyoruz.

 

  1. Günümüzdeki kriz bize Kıbrıs’taki çıkmazın ne çoğunluğun fikrini tüm topluma kabul ettirmesi, ne azınlığın vetoyla karar vermeyi bloke etmesi, ne üçüncü ülkelerin askeri gücü, ne de diğer toplumu karar alma mekanizmasından atarak ya da birleşik kurumlardan çekilerek çözülemeyeceğini gösteriyor. Liderlerimize, siyasi olarak daha da güçlenmek için, akıllıca hareket etmeleri ve bu krizden bişeyler öğrenmeleri için sesleniyoruz.

Barışı şimdi istiyoruz! Dayanışma – Kıbrıslı blogcular

 

Solution now! Çözüm Şimdi! Λύσην τωρά!

 

  1. We Greek Cypriots, Turkish Cypriots, Armenian Cypriots and Maronite Cypriots, foreigners and locals living and loving this land, state that we don’t want it to be unified with any other state or remain divided. We call upon Greek Cypriot and Turkish Cypriot political parties that support a solution to take the initiative to inform everyone abroad and in Cyprus that this is the belief and the strategic purpose of the people’s majority. The main convergence necessary to overcome the impasse today is for each community to know and to trust the real aims of the other. We call upon the political forces to stand by the leaders’ effort to achieve a solution by manifesting in a real and specific way the political context within which the federation will be built.

 

  1. We the undersigned will not allow our thoughts to be influenced by the glamor of old battles. We act together and rationally aiming for peace and a common future. We call upon the leaders to let go of pride and focus on the work that needs to be done to overcome the existing difficulties. We call upon them to stop wasting energy trying to humiliate each other and blaming each other. The people need to see the leaders actively demonstrate how our future federation can function.

 

  1. We study the facts of history in order to formulate our perspectives about the past and get inspired towards building a beautiful and peaceful future. The leaders should call upon the educational institutions of the two communities to state that they are intent on applying educational principles that respect history as a science and not as a political tool, with respect to students as free humans with their own judgment.

 

  1. We call on the political parties that consider themselves to be pro-solution to declare that they will abstain from any electioneering activity for up to 4 months before the elections, in order to give the leaders ample time to conclude their current effort, or if there’s not enough time to get past the point of no return, so that the effort can be continued by whoever is elected. We call on the two leaders to focus on the outstanding issues of the problem so that we can soon arrive at the final convergences that will define the shape of the solution. We desire the next elections to be federal so that all Cypriots can vote for the leaders who will implement the solution and will cement federal peace on the island.

 

  1. We call on political parties, organizations and civil society to take the initiative of informing the people. Aw we move in the difficult issues around security, there should be bicommunal gatherings where Turkish Cypriot pro-solution politicians will explain their fears and perspective to a Greek Cypriot audience and Greek Cypriot pro-solution politicians will explain to a Turkish Cypriot audience their fears and perspective. We call on progressive civil society organizations, cultural groups, artist and professional associations to dare and take the crucial steps towards peaceful reunification, by creating bicommunal federations, giving their organizations a new dynamic by addressing all Cypriots.

 

  1. The present crisis shows that the impasse in Cyprus can be overcome neither by imposing the opinion of the majority of one community over the other, nor by a minority veto blocking decision-making, nor by resorting to the military strength of third countries, nor by ruling out the other community from decision-making or walking out from joint institutions. We call on our leaders to become wiser and learn from this crisis, so as to emerge politically stronger.

Dayanışma

 

 

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: