Skip to content

Καιρικόν.

Οκτώβριος 8, 2017

“Kite flying weather” λέει ο μετεωρολογικός σταθμός.  Δεν γνωρίζει πως οι χαρταετοί δεν μένουν πια εδώ.

Το έξυπνο λογισμικό του όμως, βλέπει τη στροφή από νότιο σε δυτικό, βλέπει το διπλασιασμό στην ένταση, προβλέπει πως αυτή η ένταση θα συντηρηθεί για κάποιες ώρες και δίνει σήμα.

Η μποχώδης ατμόσφαιρα δυστυχώς δεν άλλαξε. Εδώ πήραμε μόνο μια ανασφαλή οσμή βρεγμένου χώματος, τίποτα άλλο. Κοιτάζεις τον ορίζοντα και παραμένει δυστοπικά θολός. Αλλού, ήταν τυχεροί.

Το τοξάκι της πίεσης ίσιωσε από το (λίγο) κάτω που έδειχνε από την Παρασκευή, και any minute now θα δείξει άνοδο.

Στη δορυφορική φαίνεται καθαρά το «μέτωπο» που πέρασε από δύση προς ανατολή, φαίνονται και οι ψευδο – αστραπές.

Από ‘φαν,  έφαν  (εκτός ίσως λίγα απομεινάρια του μετώπου κάπου εκεί στα δυτικά) .

Ναι, οι ευρύτερες συνθήκες ήταν εκεί, παρά τις αμφιταλαντεύσεις των προγνωστικών, κτίστηκε και μας επηρέασε το πρώτο οργανωμένο σύστημα της χρονιάς.

Κρίμα που δεν αξιοποιήθηκε πλήρως. Κρίμα που οι πλείστοι θα πατάτε στο χώμα και θα σηκώνει ακόμη σκόνη, κρίμα  που σε γατογειτονιές, θα βρωμάνε ακόμη τα ψόφια γατάκια της δεύτερης γέννας της χρονιάς και θα παραμείνει εμπλουτισμένη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με τη μυρωδιά των περιττωμάτων τους.

 

 

 

Advertisements

Όπου ο σύμβουλος του Νικόλα παραληρεί σε βάρος του ΣτροβΙλιώτη αλλά και του Στέλιου Χατζηιωάννου

Οκτώβριος 4, 2017

Δεν είχα δει το κείμενο του Μάριου Ευρυβιάδη που δημοσιεύτηκε στις 10/9/17 σε ένα περιθωριακό ψεκασμένο χώρο, που ονομάζεται «Τα Νέα – Διασπορά» . Ήταν η απάντηση του σε δικό μου κείμενο όπου κατήγγελλα τις παράλογες και παράνομες εισηγήσεις του για κλείσιμο των οδοφραγμάτων. Το κείμενο μου δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιό μου, ενώ το αρχικό δικό του στον Φιλελεύθερο.

Το δεύτερο δικό του κείμενο, δεν δημοσιεύτηκε στον Φιλελεύθερο, αφού προφανώς ακόμα και για εκείνη την εφημερίδα το άθλιο και εμετικό επίπεδο του Μάριου Ευρυβιάδη, δεν μπορούσε να «κοσμήσει»  τις σελίδες του.

Το κείμενο δεν επιδέχεται σοβαρού σχολιασμού. Να αναφέρω μόνο πως  το άτομο πρέπει να κουβαλά κάποιο κόμπλεξ γα να μην πω κάποιου είδους χμμμμ….. καταπίεσης. Βλέπετε, αναφέρεται επανειλημμένα στο όνομα μου ως μπλόκερ – Στροβολιώτης, αλλά επιλέγει το ΣτροβΙλιώτης – προφανείς οι συνειρμοί. Με ανάλογα απαξιωτικό τρόπο αναφέρεται και στον Στέλιο Χατζηιωάννου: «Αβανταδόρικα, δηλαδή, μας προέκυψε επιχειρηματίας ο Στελλάκης. ….. Και τώρα ο Sir Stelios μας παριστάνει και τον πολιτικό ηθικοπλάστη. Και αυτός με το αζημίωτο.»

Φυσικά, τιμή μου που με βάζει στο ίδιο κείμενο με τον Στέλιο – ο οποίος συνήθως κυνηγά με δικαστικό τρόπο  φρικιά όπως τον Ευρυβιάδη, και ελπίζω να το κάνει και αυτή τη φορά.

Την υπόλοιπη «ουσία» να την κρίνετε εσείς, γιατί αναπαράγω ολόκληρο το κείμενο στο δικό μου μπλοκ.

Μόνο άλλα δύο σύντομα σχόλια: αναφέρεται ο Μάριος Ευρυβιάδης συστηματικά σε «Τούρκους» με μίσος και απαξίωση, αφού προφανώς *δεν* αναγνωρίζει πως στην Ελληνική Κύπρο υπάρχουν Τουρκοκύπριοι.

Ο άνθρωπος είναι σύμβουλος του Νικόλα, το παραδέχεται – είναι τιμή του. Λοιπόν, να ξέρετε ποιοι άθλιοι συμβουλεύουν τον υποψήφιο που θα πάρει βραβείο νόμπελ περιπαίγματος για τη «Νέα του Στρατηγική». Πιθανότατα να βοήθησε και ο Μάριος Ευρυβιάδης στη συγγραφή της .

 

 

Να κλείσουν, ναι, τα οδοφράγματα της ντροπής!

Τούρκοι κάνουν “μπίζνες” με την κάλυψη ποιων άραγε;

Του Μάριου Ευρυβιάδη

 

Συλλογική παράκρουση στους κόλπους των “επαναπροσεγγιστών” και των θιασωτών της “όποιας λύσης”, φαίνεται πως προκάλεσε το κείμενό μου “Κλείστε τα οδοφράγματα, αν θέλετε αποτελέσματα” στον “Φιλελεύθερο” (27 Αυγούστου 2017), πως πρέπει να κλείσουν τα οδοφράγματα, αν θέλουμε να έχουμε αποτελέσματα στο Κυπριακό.

 

Κάποιος Στροβιλιώτης, κατόπιν έντονου προφανώς στροβιλίσματος και εγκεφαλικής καταιγίδας, ανακάλυψε την ταχινόπιττα και μου επιτέθηκε από τις στήλες της εφημερίδας. Είμαι λέει σύμβουλος του προέδρου του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλου και προφανώς εξυπηρετώ κάποια μυστική του ατζέντα. Ναι είμαι αμισθί σύμβουλος του κ. Παπαδόπουλου, αλλά έτερον εκάτερον. Αν θέλει με ακούει αν θέλει όχι. Αυτή είναι η δουλειά ενός συμβούλου. Να παρέχει εναλλακτικές προτάσεις πολιτικής χωρίς απολύτως καμιά υποχρέωση. Εγώ ούτε πουλώ ούτε αγοράζω. Απλά συμβουλεύω.

 

Πέραν της ταχινόπιττας, ο στροβιλισμένος σχολιαστής ανακάλυψε και τις νομικές πτυχές του κυπριακού προβλήματος. Αυτές που προφανώς εγώ, ειδικά, δεν γνωρίζω. Αυτό που εισηγούμαι, να κλείσουν δηλαδή τα οδοφράγματα είναι, λέει, “παράνομο” διότι αποστερεί από πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας το “δικαίωμα” τους να διακινούνται ελεύθερα σε όλη της την επικράτεια.

 

Αλήθεια; Αυτός δηλαδή, ο κ. Στροβιλιώτης, πάει όπου θέλει ως πολίτης της ΚΔ; Πήγε και στη γιορτή του Αγίου Μάμα στου Μόρφου πριν λίγες μέρες, ή οι Αττίλες δεν τον άφησαν; Και δεν δείχνει το διαβατήριο του στους Αττίλες όταν περνά από τα οδοφράγματα; Τι λογής “πράξη” είναι αυτή και σε ποια νομική υπόσταση συνεπάγεται; Πως τα καταφέρνεις, κύριε μου; Πες μας και εμάς. Έχουμε και εμείς δικαιώματα σε αυτό τον τόπο.

 

Καταφανώς παράνομα δεν είναι αυτά που εισηγούμαι εγώ. Είναι αυτά που υπερασπίζεται ο κ. Στροβιλιώτης. Ένα είναι το κράτος στην Κύπρο. Η Κυπριακή Δημοκρατία. Από αυτό το κεφαλαιώδες γεγονός προκύπτει κάθε μορφή νομιμότητας στον τόπο και όχι από τις πολιτικές κορώνες του κάθε Στροβιλιώτη. Από τη νομιμότητα αυτή προκύπτουν, παράλληλα, και οι υποχρεώσεις μας ως πολίτες του κράτους- της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και μια από τις πιο σημαντικές αυτές υποχρεώσεις- πέραν του σεβασμού των νόμων και των θεσμών- είναι η πληρωμή των φόρων.

 

Για να έχουμε σχολεία, δρόμους, νερό, καθαριότητα, νοσοκομεία, ογκολογικά κέντρα, φωτισμό στους δρόμους, δημόσια υπηρεσία. Για να τα έχουμε όλα αυτά, κύριοι στροβιλιώτες, πρέπει να πληρώνουμε φόρους. Αυτό που μας αναλογεί ως άτομα και ως οργανωμένες κοινωνικές συλλογικότητες πρέπει να αποδίδεται με τη βούλα στους αρμόδιους φορείς. Και να μην κλέβουμε φορολογικά το κράτος. Αυτό συνεπάγεται ισοπολιτεία, ισονομία και ευθυνοδοσία. Όχι να είμαστε, συγκατανευσοφάγοι, αγαπητέ μου κύριε.

 

Στο κείμενο μου χρησιμοποίησα ένα ξεκάθαρο και πραγματικό παράδειγμα. Αναφέρθηκα σε Τούρκο που έχει “βγάλει” τρία λεωφορεία και δυο ταξί και τα δουλεύει καθημερινά με τους δυο δίδυμους γιους του, μεταφέροντας τουρίστες από το αεροδρόμιο της Λάρνακας στα κατεχόμενα (ούπς, Στροβιλώτη μου, κάπου πρέπει να “παρανομώ” εδώ). Τα βλέπουμε καθημερινά τα τουρκικά αυτά οχήματα- τα “τουριστίκ”- στους δρόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 

Τώρα έχουμε και λέμε. Ο εν λόγω Τούρκος χρησιμοποιεί καθημερινά τους δρόμους του κυπριακού κράτους για να κάνει μπίζνες. Παραλαμβάνει τουρίστες λόγω των δομών και υπηρεσιών του κράτους. Το κράτος του παρέχει προστασία και υπηρεσίες στους δρόμους για να πηγαινοέρχεται άνετα και χωρίς έγνοιες και να βγάζει μπόλικα λεφτά.

 

Και τι προσφέρει αυτός στο κράτος; Τίποτα. Απολύτως τίποτα. Μηδέν φόρους. Πιθανόν ούτε και 50 σεντ για ένα μπουκαλάκι νερό. Θα το κουβαλά μαζί του. Δεν πληρώνει τελωνείο ο άνθρωπος. Και ίσως να μας βγάζει και το μεσαίο δάκτυλο κάθε φορά που γεμίζει ένα από τα λεωφορεία του στη Λάρνακα. Το ίδιο συμβαίνει και με τους υπόλοιπους Τούρκους που πηγαινοέρχονται στις ελεύθερες περιοχές και εκμεταλλεύονται αβέρτα όλες τις υπηρεσίες του κράτους.

Ποιος είναι που πληρώνει και καλύπτει τον λεωφορειούχο ώστε αυτός να εκμεταλλεύεται άγρια τη “νομιμότητα” που ανακάλυψε ο Στροβιλιώτης; Εμείς, οι νομοταγείς πολίτες. Δεν γνωρίζω αν είναι και ο κ. Στροβιλιώτης ένας από εμάς. Ελπίζω να είναι και να πληρώνει τους φόρους του ως νομοταγής (;) πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι να την υποσκάπτει λόγω ιδεοληπτικού στραβισμού.

 

 

Όλοι αυτούς τους αργόσχολους που μετέβησαν στην πανάκριβη Ελβετία για να διαφημίσουν τα σχέδια των γενίτσαρων ΠΟΙΟΣ άλλος -εκτός από το FO και τον Στελλάκη – τους χρηματοδοτεί;

Με τον κ. Στροβιλιώτη σχίζουν τα ιμάτια και μαζί και τα… οπίσθια τους και τα μέλη της ΜΚΟ- μαϊμού, UniteCyprusNow. (Μαϊμού ορίζεται κάθε ΜΚΟ που δεν αυτοχρηματοδοτείται). Αυτούς τους πολιτικά εξωνημένους και χαζοχαρούμενους τους μάθαμε και τους είδαμε να παρευρίσκονται μαζικά στην Ελβετία, να χειροκροτούν τον ιδεολογικό τους πάτρωνα και ατλαντιστή Άιντα σε κάθε ευκαιρία, και να φωνασκούν ανοήτως.

 

 

 

Τους κυρίους αυτούς, που δεν βάζουν το χεράκι τους στη τσέπη τους να πληρώσουν έστω και πέντε σεντ για αυτά που πιστεύουν, “βαϊλίζει” μαθαίνουμε αβέρτα ο [εικονιζόμενος] χουβαρντάς …Sir Stelios [EasyJet]. Ο τελευταίος έγινε “επιτυχημένος” επιχειρηματίας αφού πρώτα εισέπραξε το πρώτο του εκατομμύριο από τον εκατομμυριούχο μπαμπάκα του, χωρίς να πληρώσει τελωνείο. Αβανταδόρικα, δηλαδή, μας προέκυψε επιχειρηματίας ο Στελλάκης. (Έτσι, όπως θα έλεγε και ο Ωνάσης, γίνεται και η κουτσή Μαρία επιχειρηματίας!). Και τώρα ο Sir Stelios μας παριστάνει και τον πολιτικό ηθικοπλάστη. Και αυτός με το αζημίωτο.

 

Ναι, έπρεπε να κλείσουν χθες, τα οδοφράγματα. Και να αρχίσει το ξεστροβίλισμα και να τερματιστεί η περιδίνηση των Δερβίσιδων που προφανώς εμπνέει τον κύριο Στροβιλιώτη. Έτσι ώστε να δουν οι “επαναπροσεγγιστές” της φακής και μαζί τους και ο Τούρκος εκατομμυριούχος λεωφορειούχος (3 λεωφορεία επί 300 χιλ. ευρώ) πόσα αππίδια χωρά ο σάκκος!

 

Μάριος Ευρυβιάδης

Ο Λιλλήκκας

Οκτώβριος 3, 2017

64 χρονών, συνταξιούχος ενός επαγγέλματος που συνήθως περιγράφεται ως «ανιαρό», ζούσε στην έρημο, πιθανό να μη βγήκε ποτέ από τα σύνορα της Πολιτείας του, είπε να φύγει με στυλ.  “Lunatic” τον περιέγραψε ο Economist. Κατ’ οικονομίαν, ίσως;

65 χρονών γιορτάζει σε λίγες μέρες, και για «δώρο γενεθλίων» βάζει φυλακή τον πιθανό του αντίπαλο στις επόμενες εκλογές.  «Κάλεσε τον κόσμο να λάβει μέρος σε μη αδειοδοτημένο συλλαλητήριο». Makes sense.

66 χρονών, μνήμες από το νεανικό ροκ, καριέρα δεκαετιών «despite well-publicized bouts with drugs and depression». Δεν ανταποκρίνεται ο εγκέφαλος μετά το καρδιακό λέει. Βγαίνει η πρίζα – Breakdown.

Ουφ, ευτυχώς που έχω άλλα πράγματα να μελετήσω παρά να ασχοληθώ με το τι λέει ο Λιλλήκκας πρωί πρωί.

 

21@55(Not!)

Οκτώβριος 1, 2017

Ε, ναι, θα ήταν ένας ωραίος τίτλος σε ανάρτηση: τρέξιμο μισού μαραθωνίου – 21 χιλιομέτρων (για πρώτη φορά) τη μέρα που κλείνεις τα 55. Γιατί βλέπετε, όταν είχα δει πως η φετινή οργάνωση Running under the moon θα γινόταν τη μέρα των γενεθλίων μου, είπα να προετοιμαστώ, να το κρατήσω μυστικό και να κάνω πράξη την εξαγγελία που σας είχα κάνει (για πολιτικούς λόγους), εδώ.

Όσο και αν δεν το πιστεύετε, έβαλα στο μυαλό μου κάποιο άτυπο σχέδιο προπόνησης, με αποτέλεσμα τον Σεπτέμβρη να έχω μαζέψει συνολικά 107 χιλιόμετρα τρεξίματος (ο καλύτερος μήνας που είχα ποτέ), αλλά φευ! Οι ευρύτερες συνθήκες, ο διαθέσιμος χρόνος, η διατροφή, το αλκοόλ, δεν με απελευθέρωσαν και έτσι ενώ έφτασα να κάνω και 15.5χλμ σε μια διαδρομή, ήξερα πως δεν το είχα. Δήλωσα λοιπόν για δεκάρι, ο μισός μαραθώνιος μένει για το πρώτο εξάμηνο του 2018. Και εγώ, θα το παλέψω, δεν είμαι σαν κάποιους άλλους.

Μετά έβαλα άλλο στόχο: να σπάσω το προσωπικό μου ρεκόρ για τα 10 χλμ, που ηταν στον ίδιο αγώνα πέρσι: 59 λεπτά. Δυστυχώς, ούτε εδώ αναφέρω επιτυχία, λίγο η νέα διαδρομή λίγο ο σολομός του μεσημεριού, λίγο κάτι πόνοι στο ισχίο, στη μέση, στο τυφλό, – εντελώς απροσδόκητα πράγματα δηλαδή, και καθηλώθηκα!

Σχεδόν 63 λεπτά! Χάλια! (Φυσικά, ήταν λίγο μεγαλύτερη η διαδρομή! – Είναι απίστευτο πόσες δικαιολογίες μπορείς να βρεις άμα θέλεις).

Πάει λοιπόν, γιόρτασα (λέμε τώρα) τα γενέθλια χωρίς καμία επιτυχία. Και φτάνω και σπίτι και ηταν μια περίεργη, έρημη γειτονιά. Όλοι ηταν σε ένα γειτονικό/συγγενικό γάμο, η γειτονιά θα ήταν μεγάλη μπάζα αν γνώριζε κάποιος κλέφτης. Είχα πει λοιπόν στην ξαδέλφη, δεν θα έρθω στον γάμο της κόρης σου γιατί θα τρέξω. Νομίζω πως δεν με πίστεψε, αν και σίγουρα της έδωσα την πλέον πρωτότυπη δικαιολογία που άκουσε.

Πήρα και τις αναμενόμενες εκατοντάδες ευχές από διαδικτυακούς φίλους και φίλες, υπάρχουν ευχές που με άγγιξαν, υπάρχουν ευχές που μπορεί να ανθολογήσω γιατί έρχονται από ανθρώπους που με κατανοούν. Ένα μεγάλο ευχαριστώ όμως σε όλους, επώνυμους και ανώνυμους, φίλους, «φίλους» και «εχθρούς».

Ειδικό ευχαριστώ όμως στη δασκάλα μου. Της πρώτης τάξης δημοτικού, που με παίρνει ακόμη τηλέφωνο κάθε χρόνο – και μου έγραψε και τσιαττιστό φέτος: “Στο Γιάννο μας ευχόμαστε χρόνια πολλά να ζήσει και με υγεία και χαρά να τα εκατοστήσει”.

Και πάντα μου θυμίζει εκείνα τα προϊστορικά χρόνια. Και με χουμίζει, και την αγαπώ διπλά για αυτό, γιατί μου θυμίζει πως από την πρώτη τάξη του δημοτικού μου άρεσε ένα πράγμα: διάβασμα και γράψιμο. Μου θυμίζει κάθε χρόνο, πως χρόνια πριν να διαβάσω Ιούλιο Βερν, είχα σχολιάσει πως η αναφορά της σε μεγάλα κρουαζιερόπλοια με όλες τις ανέσεις της τότε εποχής (που μας είχε διηγηθεί σε κάποιο μάθημα) παρέπεμπε σε …«πλωτή πολιτεία».

Και αυτό, με κάνει και κοκκινίζω οπότε μου το θυμίζει.

Δασκάλα, δεν σε αγαπώ μόνο για εκείνη σου την ιδιότητα. Σε αγαπώ γιατί είσαι από τα ελάχιστα ενθυμήματα που έμειναν μιας ζωής τόσο πιο αγνής και απλής από τη σημερινή.

Διάλογοι με την κόρη

Σεπτεμβρίου 28, 2017

-Παπά, τι ώρα θα φτάσουμε;

-Σε 15 περίπου λεπτά.

Η ώρα ήταν 04.33

Στις 04.49 σχολιάζει η κόρη με κοφτή φωνή:

-Αργήσαμε!

Αν χρησιμοποιούσα την  φρασεολογία του γιου, θα έλεγα ή θα ψιθύριζα:  πρήκτης!

Όμως, θυμήθηκα πως και εγώ θα σκεφτόμουν κάτι ανάλογο – μπορεί να μην το έλεγα δημοσίως, ή να μην το έλεγα σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά ναι, θα περνούσε από το μυαλό μου να σχολιάσω την καθυστέρηση, άρα, άδικη θα ήταν τυχόν κριτική στην κόρη.

Και μετά, με κατέκλυσε ένα κύμα αισιοδοξίας: μπράβο κόρη μου, έτσι να είσαι πάντα, να μεγαλώσεις και να χρησιμοποιείς τα ίδια κριτήρια. Όποτε σου υπόσχεται κάποιος κάτι, είτε σε προσωπικό είτε σε συλλογικό επίπεδο να το θυμάσαι, και αν δεν το πραγματοποιήσει, να του κάνεις και κριτική και να του ζητάς και το λόγο και να τον τιμωρείς αν χρειάζεται!

Συνέχισε έτσι και αν όλοι είστε αργότερα έτσι, μόνο καλύτερη κοινωνία θα έχουμε!

Φτάσαμε μόλις στις 04.59.

 

Νέα τριμερής στα σκαριά – με Σαουδική Αραβία

Σεπτεμβρίου 27, 2017

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται φυσιολογική μετά τη σαφή σύγκλιση που καταγράφηκε μεταξύ των δυο χωρών την τελευταία περίοδο. Όπως είναι γνωστό, ανακοινώθηκε από τον ένα θρησκευτικό ηγέτη της νήσου η δημιουργία θεολογικών σχολείων, ενώ  δημοφιλής πολιτικός και εκπρόσωπος της Κύπρου στο Ευρωκοινοβούλιο, εντάσσει νεοφανείς Αγίους  φέροντες απηρχαιωμένα, έστω, όπλα στην προεκλογική της εκστρατεία με στόχο την εκλογή ατόμου της προτίμησης της ως του έτερου θρησκευτικού ηγέτη της χώρας.

Αυτές οι εξελίξεις έρχονται την ίδια στιγμή που η μεγάλη χώρα της Αραβικής χερσονήσου κάνει σημαντικά βήματα προς τα εμπρός. Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκε πως μέχρι τον Ιούνιο του 2018 θα είναι δυνατή η απόκτηση άδειας οδηγού από τις πιστές σαουδαραβίνες που μέχρι τώρα κυκλοφορούν με τη χρήση οδηγών, αφού δεν ήταν δυνατό να οδηγήσουν οι ίδιες. Για σκοπούς σύγκρισης αναφέρω πως οι απαραίτητοι εισαγόμενοι οδηγοί για αυτή τη δουλειά στη Σαουδική Αραβία, ανέρχονται στις 800 περίπου χιλιάδες – όσος περίπου είναι ο καθαρός πληθυσμός της νήσου μας.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται την ώρα που οι πλέον ορθόδοξοι γουαχαμπιστές της Σαουδικής Αραβίας  τηρούν κριτική στάση, αφού θεωρούν πως οι αρχές κάνουν τα στραβά μάτια και ξεπουλούν βασικές αρχές της σαρία στο όνομα του ούτω καλούμενου «εκσυγχρονισμού της κοινωνίας».

Πιο ουσιαστικές ενστάσεις διατυπώνονται από άλλους μητροπολίτες της Σαουδικής Αραβίας, όπως  τον Sheikh Saad Al-Hijri ο οποίος σε πρόσφατη διάλεξη του για «Τα κακά της οδήγησης από γυναίκες», αποκάλυψε πως δεν αξίζει στις γυναίκες να οδηγούν, αφού η οδήγηση μαζί με την κακή συνήθεια του συχνού ψωνίσματος τις οδηγεί να καταλήγουν με «το ένα τέταρτο του μυαλού» – προφανώς συγκρινόμενες με εκείνον, ή άλλους επιφανείς άνδρες.

Εν πάση περιπτώσει πηγές του υπουργείου εξωτερικών, ανέφεραν πως «η σύγκλιση μεταξύ των δυο χωρών αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία απόκτησης ενός νέου ισχυρού φίλου και ανταλλαγή προοδευτικών ιδεών για περαιτέρω εκσυγχρονισμό των δυο κοινωνιών». Αντιλαμβάνομαι πως ήδη γίνεται συντονισμός σε πολύ υψηλό επίπεδο για αξιοποίηση αυτών των εξελίξεων με κορύφωση την εξαγγελία νέας τριμερούς περί το τέλος του χρόνου, ή λίγο πριν τις εκλογές.

Έχει ήδη ενημερωθεί και ο κύριος Νίκος Κοτζιάς ο οποίος εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για αυτή την προοπτική.

Τυχόν δυσκολίες στην συμπλήρωση ουσιαστικής ημερησίας διάταξης για την πολυαναμενόμενη αυτή τριμερή, θα ξεπεραστούν με τον γνωστό τρόπο: δεν θα ανακοινωθεί ημερήσια διάταξη.

 

 

 

 

In the mood

Σεπτεμβρίου 26, 2017

Αρέσει σε %d bloggers: